ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 21

การกระทำของเจี่ยนอันอัน ทำให้หัวใจของฉู่จวินสิงสั่นไหว

เขาคิดที่จะดึงมือกลับมา แต่กลับพบว่าตนเองไม่อาจขยับเขยื้อนได้ดั่งเก่า

เจี่ยนอันอันกลับไม่ได้ใส่ใจในเรื่องนี้ ทำเพียงแค่กุมมือเอาไว้เท่านั้น นี่เป็นเพียงแค่มารยาทเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าฉู่จวินสิงไม่คัดค้านอันใด เจี่ยนอันอันจึงเอ่ยต่อ “ท่านวางใจได้ ในเมื่อข้าเลือกที่จะแต่งกับท่านแล้ว”

“ข้าก็ยินยอมที่จะเป็นเชลยถูกเนรเทศไปด้วยกันกับพวกท่าน ข้าไม่มีทางที่จะหลบหนีเอาตัวรอดไประหว่างทาง”

“ข้าจะคอยอยู่ข้างกายท่านตลอด และจะคอยช่วยเหลือทุกคนให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่กำลังจะเกิดขึ้นนี้ไปให้ได้”

คำพูดของเจี่ยนอันอัน ทำให้ฉู่จวินสิงขมวดคิ้วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ฮ่องเต้พระราชทานงานอภิเษกสมรส ให้คุณหนูรองจวนกั๋วกงแต่งงานให้กับเขา

แล้วเหตุใดผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขาในตอนนี้ กลับเป็นคุณหนูใหญ่จวนกั๋วกงเล่า?

ฉู่จวินสิงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “ในเมื่อเจ้าไม่ใช่คุณหนูรอง เหตุใดจึงแต่งงานกับข้า?”

“เจ้ารู้ว่าข้ากำลังจะกลายเป็นเพียงสามัญชนธรรมดาเท่านั้น อีกทั้งยังถูกยึดจวนแล้วเนรเทศออกไป เหตุใดเจ้าถึงยังไม่หนีไป เจ้ามีจุดประสงค์ใดกันแน่?”

เมื่อฉู่จวินสิงพูดจบ ก็หายใจเข้าอย่างแรง

ปอดข้างซ้ายของเขา เกิดอาการเจ็บแปลบขึ้นมาอีกครั้ง

เจี่ยนอันอันจับจ้องเข้าไปในดวงตาของฉู่จวินสิง นางไม่คิดเลยว่าเจ้าหมอนี่จะระมัดระวังมากถึงเพียงนี้

นางจะยังมีจุดประสงค์ใดได้กัน นอกจากต้องการมีชีวิตที่ดีในยุคสมัยโบราณนี้

ส่วนการมีชีวิตรอดในอนาคตนั้น ก็ต้องผูกมัดเข้ากับชะตาชีวิตของเขา

เจี่ยนอันอันเก็บรอยยิ้มบนในหน้า แล้วเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง “ข้าไม่ได้มีจุดประสงค์ใด”

“หากจะโทษก็ต้องโทษน้องสาวข้าที่ใจไม่สู้นั่น นางไม่ต้องการจะแต่งงานแล้วไปมีชีวิตที่ยากลำบากกับท่าน”

“ส่วนข้านั้นมีความคิดเห็นไม่ตรงกันกับนาง ข้ารู้ว่าเยียนอ๋องไม่ได้ทรยศ”

“ข้าก็เลยเลือกที่จะแต่งเข้าจวนเยียนอ๋องแทนนางโดยไม่คิดลังเล”

“ในใจของข้า สามารถแต่งเข้าจวนเยียนอ๋องได้ ก็ถือว่าเป็นเกียรติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของข้าแล้ว”

“ไม่ว่าต่อไปจะต้องยากลำบากเพียงใด ไม่ว่าจะต้องทนทุกร์ทรมานเพียงใด ข้าไม่มีทางที่จะเสียใจกับการตัดสินใจในวันนี้”

เมื่อเจี่ยนอันอันเอ่ยจบ สายตาก็จับจ้องไปยังดวงตาของฉู่จวินสิง

แต่นางกลับพยายามอย่างเต็มที่ที่จะควบคุมตนเองไม่ให้สะอึกออกมา

นางโกหกอีกแล้ว

ฉู่จวินหลุนและฉู่อันเจ๋อ ก็มองไปยังเจี่ยนอันอันเช่นกัน

เมื่อถูกทั้งสามคนจับจ้อง เจี่ยนอันอันก็รู้สึกอกสั่นขวัญแขวนขึ้นมา

และในตอนนี้เอง ก็มีเสียงคร่ำครวญดังขึ้น

เหล่าทหารรักษาพระองค์ เกิดอาการท้องเสียขึ้นมาอีกแล้ว

ยังมีเสียงผายลม ‘ปู้ดป้าด’ ดังมาพร้อมกับเสียงคร่ำครวญของพวกเขา

กลิ่นผายลมเหม็น ๆ ลอยมาด้านนี้ไม่หยุด

ฉู่จวินสิงได้กลิ่นผายลม ก็รู้สึกระคายคอขึ้นมา

เขาไอออกมาอีกครั้ง

เจี่ยนอันอันสะอึกไปพลาง พร้อมกับใช้มือปิดจมูกไปพลาง

ฉู่อันเจ๋อและฉู่จวินหลุนเองก็ปิดจมูกเช่นกัน พยายามอย่างยิ่งไม่ให้ตัวเองสูดดมกลิ่มผายลมเหม็น ๆ นี่เข้าไป

เมื่อเห็นว่าฉู่จวินสิงไอรุนแรงยิ่งขึ้น

เจี่ยนอันอันก็รีบหยิบหน้ากากอนามัยเอ็นเก้าสิบห้าออกมาจากห้วงมิติ แล้วสวมไปบนใบหน้าของฉู่จวินสิง