Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน BAIMAI | ไปหาผู้ชาย

sprite

หมอธันวาเงียบกริบ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ..แล้วปลีกตัวหลบทิชา จนทิชามันหันมายิ้มให้ฉันและกวักมือเรียก

"ป่ะใบ..กลับกัน^^" ฉันเดินอ้อยอิ่งไปหามัน แต่ตายังมองหมอธันวาที่ยิ้มให้อยู่ จนสุดท้ายจำใจยกมือไหว้..แล้วเดินออกไปพร้อมทิชา

ขึ้นรถมาทิชามันก็ทำตัวปกติ หัวเราะคิกคักฟังเพลงเคาะพวงมาลัย ฉันจึงไม่ได้ถามอะไรมัน ให้มันอยู่แบบนี้แหละ ดีกว่านั่งหน้าตึงบอกบุญไม่รับ เพราะนั่นมันไม่เหมือนเพื่อนฉันเลย

ทิชาขับรถมาส่งฉันที่บ้านย่า พอฉันหอบเสื้อผ้าหอบของที่โรงแรมเข้ามา ก็เห็นพ่อกับแม่นั่งเอามือท้าวคางมองฉันอยู่

แม่ยิ้มนะ แต่หน้าพ่อกูคือพร้อมไฟว้มาก

"ไปไหนมา?!-_-" ฉันตกใจสะดุ้ง จนทิ้งทุกอย่างในมือลงพื้น ฟรึบ! ทันที

พ่อตวาดฉัน?!!

"บอสไม่ดุลูก ค่อยๆพูด ลูกโตแล้วนะ" แม่สะกิดพ่อมองฉันเป็นระยะ ส่วนอาบีมกับย่าถือตะหลิวออกมาจากในครัวพร้อมกัน ทุกคนกำลังมองฉันเป็นตาเดียว รวมถึงแม่บ้านและคนใช้คนอื่นด้วย

"ใบไม้ ทำไมพ่อหาสิ่งดีๆให้ ทำไมไม่ชอบ.." ฉันกัดปากแน่น อีกแล้ว..ฉันแม่ง!! โคตรเกลียดคำนี้เลย!

"สิ่งดีๆที่พ่อว่า..คืออะไร!?-_-" ฉันถามกลับเรียบๆ จนพ่อลุกขึ้นเอามือเท้าสะเอวมองฉัน คิ้วสองข้างท่านขมวดชนกัน...จนฉันเองยังข้องใจ น้อยนะที่ฉันจะไฟว้กับพ่อแบบนี้ พ่อบอกอะไรฉันโอเคทุกอย่าง ฉันทำตามทุกอย่าง! ทำไมเรื่องความรักพ่อต้องมาบงการฉันด้วย!

"หมอฮาวายไง เขานิสัยดีทัศนคติดี ทำไมลูกไป....กับไคล์?!"

"แล้วไคล์ไม่ดีตรงไหน? แค่เขาเด็กกว่า..พ่อคิดว่าเขาดูแลหนูไม่ได้เหรอ?! พ่ออยู่กับหนูยี่สิบสี่ชั่วโมงเหรอ...ถึงรู้หน่ะ-_-?"

พ่อถอนหายใจเฮือกใหญ่

"เฮ้อ! ไคล์เป็นนักบินนะใบไม้ นักบินไม่มีเวลา ดูต้นไม้สิกลับบ้านเดือนนึงกี่ครั้ง แถมเรื่่องผู้หญิงธรรมดาที่ไหน..ไปไหนได้ที่นั่น แล้วเราน่ะ.." พ่อเว้นช่วง..แล้วเดินกัดฟันตรงมาหาฉัน ก่อนจะพูดเบาๆว่า...

"เราน่ะ..ยอมไคล์แล้วใช่ไหม?" แม่พยายามยกมือห้ามพ่อข้างหลัง แต่พ่อไม่สนใจ

"ยอมไม่ยอม..มันก็ของหนู ที่ผ่านมาพ่อสั่งอะไร หนูทำตามทุกอย่าง แม้กระทั่งไปโรงเรียนดัดสันดาน! ที่มีแต่พวกเด็กเลวๆพวกนั้น พ่อไม่รู้รึไงว่าสิ่งที่พ่อเลือกให้มันไม่เหมาะกับหนู!-_-"

"เพราะพ่ออยากให้ใบไม้มีสังคม รู้จักช่วยเหลือตัวเอง เป็นพี่สาวคนโตนะ..."

"บอสพอ!..พอได้แล้ว ใบไม้มาหาแม่" ฉันเดินไปหาแม่ที่ยื่นมือรอรับ จนแม่โอบเอวฉันไว้ทันที..แม่ทั้งกอดทั้งลูบผมฉัน

"เธอจะให้ท้ายลูกแบบนี้ไม่ได้กิ่ง" แม่ทำท่าจะเถียงแต่ฉันชิงพูดก่อน

"พ่อจะว่าแม่ไม่ได้ ผัวอ่ะ..อยู่กับหนูตลอด ให้หนูหาเองเถอะ ถ้าพ่ออยากหาให้มาก..พ่อก็หาให้ตัวเอง!-_-"

ฉันแกะมือแม่ออก แล้วเดินไปหอบของที่ตกพื้นวิ่งขึ้นบันได เบื่อจริงๆ เบื่อ!!

พอปิดประตูล็อกกลอน..ฉันก็ทิ้งตัวนอนบนเตียงทันที แม่ง..ทำไมวันนี้เรื่องเยอะจังวะ เรื่องคนอื่นก็มาก..กลับบ้านมากูเจอเรื่องตัวเองอีก

ครืน ครืน ครืน~~ใครอีกเนี่ย!!!

LINE KAI~ Calling โทรมาแล้ว..นี่ไงตัวต้นเรื่อง!

"สวัสดี"

(สวัสดีครับที่รัก..ทำอะไรอยู่ พาพี่ทิชาไปหาหมอเป็นไงบ้าง?)

"ไม่รู้สิวุ่นวายมาก เรื่องเยอะมากวันนี้ เออ..ฉันเจอคู่ควงคนนั้นของนาย ที่นายพามาเย้ยหน้าห้อง-_-"

ไคล์เงียบไปพักนึง

(ใครอ่ะ? อ๋อ..เจแปนเหรอ? เด็กไอ้ไม้ครับไม่ใช่เด็กผม ของผมน่ะ..ป้าคนเดียว) เสียงอ้อนอีกแล้ว

"อะไร ฉันเป็นเด็กนายว่างั้น?" ฉันถามพลางพลิกตัวนอนคว่ำ ก่อนจะเอาหน้าซุกหมอนแล้วตีขาไปมา

(ไม่..เป็นป้าผมไง แฮร่) อิไคล์!!

"กวนตีน"

ฉันโยนโทรศัพท์ทิ้งทันที ก่อนจะกลิ้งเกลือกบนเตียง ทั้งทุบหมอน ทั้งกัดผ้าห่ม เขินชิบหาย

ใจเย็นๆนะหัวใจ อารมณ์ตึงๆที่ทะเลาะกับพ่อมา..ไคล์ทำมันหายไปเลย

"เลี่ยนชิบ กลับจากโรงงานรึยัง?"

(กำลัง..คิดถึงป้าอีกแล้วอ่ะ ทำไงดี) ฉันยิ้ม..ฉันยอมรับเลยว่ายิ้มจนปวดแก้ม เด็กบ้า!! อ้อนเก่งชะมัด

อ่าน Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน BAIMAI | ไปหาผู้ชาย - มังงะที่ดีที่สุดของปี 2020

จาก โนเนจัง เรื่องราวที่ฉันเคยอ่านบางทีสิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือ Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน เรื่องดีเกินไปทิ้งให้ฉันมีข้อสงสัยมากมาย ขณะนี้มังงะได้รับการแปลเป็น BAIMAI | ไปหาผู้ชาย แล้ว มาอ่านเรื่อง Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน โนเนจัง ของผู้แต่งที่นี่