Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1001

ตอนที่ 1001 หัวหน้าโค้ชอวี๋ (2)

นักร้องแถวหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น “…”

เสียหายไม่มาก แต่เสียหน้าเต็มร้อย!

ผู้ชมที่ดูไลฟ์สด

‘ฉึก!’

‘อ่อนเหมือนนักร้องระดับแถวหน้า!?’

‘นี่ไม่ใช่แค่การตำหนิเจียงขุยแล้ว นี่คือการใช้เจียงขุยเป็นตัวอย่าง แล้วลากนักร้องระดับแถวหน้าทั้งวงการลงมาด้วย!’

‘ปากคมมาก!’

‘ทำไมฉันดูแล้วกลับอยากหัวเราะ?’

‘นี่ยังเป็นพ่อเพลงอวี๋คนที่ฉันรู้จักอยู่จริงๆ ใช่ไหม?’

เจียงขุยก้มหน้า สีหน้าน่าสงสาร จนนักข่าวที่เห็นรีบซูมกล้องจับภาพเธอทันที

ภาพของ ‘หน้าเศร้า.jpg’ เจียงขุยกลายเป็นไวรัลทันที!

หลังจากดุเจียงขุยเสร็จ

หลินเยวียนพูดต่อทันที “ผมเชื่อว่าทุกคนคงเข้าใจแล้ว ผมไม่พอใจพวกคุณมากเลยละครับ ทำไมต้องมองเจียงขุยกันด้วย ผมหมายถึงคุณนั่นแหละซูอวี๋!”

โอ้โฮ!

ดุเจียงขุยยังไม่พอ

ถึงกับดุซูอวี๋ต่อเลย!?

นี่ไม่ใช่คนจากราชวงศ์แห่งปลาของเขานะ!

นักข่าวรีบจับภาพไปยังสีหน้าของซูอวี๋ทันที

ทว่าสิ่งที่ทำให้ทั้งนักข่าวและผู้ชมตกใจคือ ซูอวี๋ผู้ซึ่งขึ้นชื่อว่าอารมณ์ร้อน แม้จะถูกหลินเยวียนเรียกชื่อออกมาต่อหน้าเช่นนี้ กลับไม่มีท่าทีไม่พอใจ หรือขัดขืนใดๆ เลย มิหนำซ้ำเมื่อสบตากับสายตาคมกริบของหลินเยวียน เธอกลับเบือนสายตาหลบไปเงียบๆ

หลินเยวียนไม่ได้สนใจเลยว่า จะมีนักข่าวถ่ายทอดสดอยู่หรือไม่

เมื่อเปิดใช้เอฟเฟ็กต์อาจารย์ หลินเยวียนก็เข้าสู่โหมดครูโดยสมบูรณ์

ในสายตาของครูที่จริงจังและมีความรับผิดชอบ ไม่มีนักเรียนคนไหนที่วิจารณ์ไม่ได้

เหตุผลที่เขาไม่พอใจซูอวี๋นั้นเรียบง่ายมาก

เพราะเธอไม่มีความตั้งใจจริง!

เธอคิดว่าตัวเองเหนือกว่านักร้องระดับแถวหน้า เมื่อถึงรอบทดสอบร้องเพลง เธอจึงร้องแบบขอไปที

แต่ด้วยสายตาอันเฉียบแหลมของหลินเยวียน เขามองออกทันทีว่าใครซ้อมแบบไม่จริงจัง

ดังนั้นคำพูดของเขาจึงตรงไปตรงมา

“ถ้าทำไม่ได้ก็กลับบ้านไปครับ หาคนใหม่มาแทน”

“ราชินีเพลง?”

“สิ่งที่มีเยอะที่สุดที่นี่ก็คือราชาเพลงกับราชินีเพลง”

หลังจากโดนตำหนิแบบจัดเต็มซูอวี๋กัดริมฝีปากแน่น ไม่กล้าพูดอะไรเลย

ผู้ชมถึงกับทึ่ง!

‘นี่คือหงส์ขาวผู้หยิ่งทะนงคนนั้นเหรอ!’

‘ให้ตายเถอะ!’

‘ขนาดเวลาคุยกับพ่อเพลง ซูอวี๋ยังไม่เคยยอมขนาดนี้เลยนะ?’

‘ก่อนหน้านี้ตอนโค้ชคนอื่นสอน นักร้องด้านล่างเวทียังดูผ่อนคลายกันอยู่เลย ทำไมที่นี่ถึงได้บรรยากาศตึงเครียดขนาดนี้’

‘ศิลปินตัวท็อปมารวมกันเยอะขนาดนี้ แต่ไม่มีใครกล้าแข็งข้อเลยเหรอ!?’

‘ฮ่าๆๆๆ ! ประโยคนีสุดยอดจริงๆ สิ่งที่มีเยอะที่สุดที่นี่ก็คือราชาเพลงกับราชินีเพลง’

แต่การอบรมวินัยยังไม่จบแค่นี้

หลังจากจัดการหงส์ขาวซูอวี๋เสร็จแล้ว หลินเยวียนก็หันไปหาเฟ่ยหยาง

เฟ่ยหยางกับซูอวี๋มีปัญหาเดียวกัน “คุณกับซูอวี๋นัดกันมาอู้ใช่ไหม?”

เฟ่ยหยางก้มหน้า ไม่กล้าตอบโต้แม้แต่นิดเดียว

แต่หลินเยวียนยังจ้องอีกฝ่ายเขม็ง “ตอนนี้นอกจากเป็นพ่อเพลงอันดับหนึ่งของฉินโจวแล้ว คุณก็ไม่มีอะไรเลย”

เฟ่ยหยางก้มหน้าต่ำลงไปอีก!

หลินเยวียนกวาดสายตามองไปทั่ว “พวกคุณแต่ละคน ไม่มีใครเป็นอะไรเลยสักอย่าง”

ผู้ชมทางบ้านถึงกับหัวเราะจนท้องแข็ง!

‘ฮ่าๆๆๆๆๆ !’

‘ตอนนี้นอกจากเป็นพ่อเพลงอันดับหนึ่งของฉินโจวแล้ว คุณก็ไม่มีอะไรเลย?’

‘ราชาเพลงเฟ่ยโดนด่าแบบไม่มีชิ้นดีเลย!’

‘ราชาเพลงผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับตกต่ำขนาดนี้!’

‘เซี่ยนอวี๋: นี่มันไม่แปลกใจเลยที่คุณจะเป็นแค่ลูกคนรองตลอดกาล’

‘ฮ่าๆๆๆ โค้ชอวี๋โหดมาก! นี่มันการกลับมาของหลานหลิงอ๋องในตำนานเลยนะ แล้วครั้งนี้โหดกว่าเดิมอีก!’

‘ไม่ไว้หน้าใครเลยจริงๆ !’

‘หลานหลิงอ๋องเซี่ยนอวี๋ออนไลน์แล้ว! ทั้งราชาเพลงและราชินีเพลงยืนเรียงกันฟังคำดุ!’

เขายอมรับโดยเต็มใจว่าตัวเองเป็น ‘นักเรียน’ อย่างนั้นหรือ?

…

การถ่ายทอดสดเบื้องหลังครั้งนี้ ถูกเผยแพร่ไปทั่วฉินโจวอย่างรวดเร็ว

คำพูดของเซี่ยนอวี๋ระหว่างการอบรม กลายเป็นวลีเด็ดที่ถูกพูดถึงไปทั่ว!

‘ฮ่าๆๆๆๆ !’

‘พ่อเพลงอวี๋ดุเดือดมาก!’

‘ที่บอกว่าสิ่งที่มีเยอะที่สุดที่นี่ก็คือราชาเพลงกับราชินีเพลง ทำไมฟังดูเหมือนกำลังอวดอยู่เลย?’

‘ก็มันจริงนี่ โซนเพลงพ็อปเต็มไปด้วยนักร้องระดับท็อป!’

‘การอบรมครั้งนี้ให้ข้อมูลเยอะมาก!’

‘ฉันเชื่อว่าหลายคนก็น่าจะเข้าใจ ว่าพ่อเพลงอวี๋มีอิทธิพลในหมู่นักร้องมากแค่ไหน ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น นักร้องระดับสูงในวงการเหล่านี้จะมายืนเรียงกันให้เขาดุแบบนี้ได้ยังไง?’

‘แต่สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือคำพูดของเฟ่ยหยาง’

‘เขาเรียกตัวเองว่านักเรียน และเรียกเซี่ยนอวี๋ว่าครู บอกว่าครูดุนักเรียนเป็นเรื่องปกติ’

‘ถ้าไม่รู้อะไรเลย ฉันคงคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นสมาชิกของราชวงศ์ปลาไปแล้ว เพราะนอกจากคนในกลุ่มนั้น ฉันไม่คิดว่าจะมีใครกล้าดุนักร้องระดับนี้ต่อหน้ากล้อง นี่มันโหดกว่าตอนที่เป็นหลานหลิงอ๋องอีกนะ!’

…

ภายในศูนย์ดนตรี

การประชุมของทีมหัวหน้าโค้ชกำลังดำเนินอยู่

ทุกคนมองหลินเยวียนด้วยสีหน้าที่ทั้งขำและปวดหัว

“เล่นไม่ไว้หน้าพวกเขาเลยนะ!”

หลินเยวียนกลับไม่รู้สึกว่าตนเองทำอะไรผิด แม้ว่าเขาจะปิดเอฟเฟ็กต์อาจารย์ไปแล้วก็ตาม “ถ้าพวกเขาสามารถคว้าเหรียญรางวัลระดับสูงจากมหกรรมเพลงบลูสตาร์ได้ นั่นแหละครับคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาได้หน้ามากที่สุด”

ทุกคนถึงกับหัวเราะออกมา

เรื่องนี้ไม่มีผลกระทบด้านลบเลย

โค้ชที่เข้มงวดไม่ใช่เรื่องผิด

หยางจงหมิงยังสนับสนุนแนวทางของหลินเยวียนอีกด้วย “ทำแบบนี้แหละถูกแล้ว ใครสมควรถูกดุก็ต้องดุ ไม่ต้องไปกลัวผลกระทบอะไรทั้งนั้น ทุกคนเข้มงวดไปเลย ไม่ต้องไว้หน้ากัน!”

หัวหน้าโค้ชคนอื่นๆ ได้แต่ยิ้มอย่างจนปัญญา

พวกเขาไม่มีความกล้าแบบเซี่ยนอวี๋

ถึงแม้พ่อเพลงจะมีสถานะสูงในวงการ แต่ก็ไม่สามารถไปชี้หน้าตำหนิศิลปินระดับสูงอย่างตรงไปตรงมาได้ถึงขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องไว้หน้ากันบ้างสักหน่อย

………………………………………………………..