Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1005
ตอนที่ 1005-2 ทุกคนเป็นหัวกะทิ (2)
พ่อเพลงที่สนิทสนมกับหลินเยวียนต่างอุทานออกมา
หลินเยวียนยิ้มพลางอธิบายว่า “ที่จริงแล้วพวกเขามีพรสวรรค์สูงมาก”
พรสวรรค์
หลินเยวียนใช้คำนี้เป็นเหตุผล แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะเสริมอีกสักหนึ่งประโยคเพื่อให้สถานการณ์ดูสมเหตุสมผลยิ่งขึ้น
“และผมก็สอนพวกเขาได้ดีด้วย”
แต่ละคนมีความคิดที่แตกต่างกันไป ทว่าสิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือ เซี่ยนอวี๋เพิ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างเขากับเหล่าพ่อเพลงคนอื่นๆ
ถ้าหากพูดถึงความสามารถในการปั้นนักร้องและสายตาในการเลือกนักร้อง เซี่ยนอวี๋คืออันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะต่อให้เป็นหยางจงหมิงที่นั่งอยู่ตรงนี้ก็คงไม่สามารถฝึกนักร้องให้เก่งขึ้นได้ถึงขั้นนี้
แต่จะว่าไปแล้ว
พ่อเพลงในบลูสตาร์มีตั้งมากมาย เหือนว่าจะมีแค่เซี่ยนอวี๋ที่สามารถทุ่มทุนสร้างกลุ่มนักร้องขึ้นมาได้
พ่อเพลงส่วนใหญ่ยังคงมุ่งมั่นอยู่ในโลกแห่งการประพันธ์เพลงเพลงของตนเอง
ท่ามกลางความคิดอันหลากหลายของผู้คน
มีเพียงหยางจงหมิงเท่านั้นที่จับประเด็นสำคัญในคำพูดของหลินเยวียนได้
“คุณพูดว่า พวกเขา?”
ประโยคนี้หมายความว่า ระดับของราชวงศ์ปลาที่พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด ไม่ได้มีแค่ซย่าฝานและเฉินจื้ออวี่เท่านั้นหรือ?
“ครับ พวกเขา”
คำตอบของหลินเยวียนทำให้ม่านตาของหยางจงหมิงหดตัวลงอย่างฉับพลัน
ขณะที่เจิ้งจิง ลู่เซิ่ง อิ่นตง และเยี่ยจือชิว เมื่อได้ยินเช่นนั้น มุมปากก็เริ่มกระตุกเล็กน้อย!
……
ไม่นาน
หัวหน้าโค้ชทั้งแปดคนก็เริ่มตระหนักว่า สิ่งที่หลินเยวียนพูดนั้นเป็นเรื่องจริง
ในรอบคัดเลือกรอบที่สามนี้ คนที่พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด ไม่ได้มีเพียงซย่าฝานกับเฉินจื้ออวี่เท่านั้น!
เว่ยห่าวอวิ้น!
จ้าวอิ๋งเก้อ!
ทั้งสองคนนี้ก็แสดงความสามารถในการร้องเพลงระดับราชินีเพลงออกมาเช่นกัน!
กลับเป็นซุนเย่าหั่วและเจียงขุยซึ่งเดิมทีเป็นสองคนที่แข็งแกร่งที่สุดในราชวงศ์ปลาซึ่งทำผลงานได้ใกล้เคียงกับช่วงเวลาปกติ และไม่ได้แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการที่ชัดเจน
“ถึงยังไงพวกเขาเป็นราชาราชินีเพลงกันอยู่แล้ว จะให้พัฒนาไปมากกว่านี้ก็คงยากหน่อย”
เจิ้งจิงถอนหายใจ แต่เธอกลับไม่ได้ผิดหวังเลย ฝีมือของเจียงขุยและซุนเย่าหั่ว แม้จะไม่นับว่าพัฒนาไปมากนัก แต่พวกเขาก็ยังแข็งแกร่งพอที่จะผ่านเข้ารอบ และมีโอกาสคว้าเหรียญรางวัลได้อยู่ดี!
แต่มีเพียงหลินเยวียนเท่านั้นที่รู้ว่า…
วันนี้ซุนเย่าหั่วกับเจียงขุย ยังไม่ได้โชว์ฟอร์มที่ดีที่สุดของพวกเขาออกมา
แต่ตอนนี้ประเด็นไม่ได้อยู่ที่สองคนนั้นอีกต่อไป เพราะในวันนี้สมาชิกในราชวงศ์ปลาทั้งสี่คนต่างหากที่เป็นจุดสนใจหลักของการแข่งขัน!
ตลอดการแข่งขันรอบคัดเลือกที่สาม ทุกคนต่างตกตะลึงกับราชวงศ์ปลาเพียงกลุ่มเดียว!
ซย่าฝาน!
เฉินจื้ออวี่!
เว่ยห่าวอวิ้น!
จ้าวอิ๋งเก้อ!
พวกเขาสร้างความตกตะลึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
จนทุกคนต้องเปลี่ยนความคิดที่มีต่อราชวงศ์ปลาไปโดยสิ้นเชิง!
ต้องเข้าใจก่อน!
ว่าในสายตาของคนทั้งวงการเพลงบลูสตาร์ ราชวงศ์ปลาเป็นกลุ่มนักร้องที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว
ด้วยพื้นฐานเช่นนี้ พวกเขากลับยกระดับความแข็งแกร่งไปอีกขั้นอย่างน่าเหลือเชื่อ!
สมาชิกทั้งหกคนของราชวงศ์ปลา!
ทุกคนล้วนมีระดับราชาราชินีเพลง!
และนอกจากนั้น ยังมีซุนเย่าหั่วและเจียงขุยซึ่งเข้าใกล้สถานะราชาราชินีเพลงระดับสูงอีกด้วย!
ณ จุดนี้อย่าว่าแต่ราชาราชินีเพลงทั่วไปเลย แม้แต่เฟ่ยหยางและซูอวี๋ยังรู้สึกหวาดหวั่นกับไลน์อัปนี้ของราชวงศ์ปลา!
“ยังมั่นใจอยู่ไหมว่าจะชนะเจียงขุยได้?”
เฟ่ยหยางหันไปถามซูอวี๋ทันที ก่อนหน้านี้ ซูอวี๋แข่งกับเจียงขุยมาแล้วในรอบชิงชนะเลิศรายการเพลงของเรา และซูอวี๋ก็คว้าชัยมาอย่างไม่ยากเย็น
“ฉันไม่รู้”
ซูอวี๋ถามกลับ “แล้วคุณล่ะ ยังมั่นใจว่าจะชนะซุนเย่าหั่วได้อยู่ไหม?”
พวกเขาล้วนเคยเข้าร่วมรายการราชาหน้ากากนักร้องมาก่อน
ตอนนั้นเฟ่ยหยางภายใต้หน้ากากมหาราชาและสามารถเอาชนะนักร้องทั่วทั้งวงการเพลงได้อย่างง่ายดาย
ในช่วงเวลานั้น มีเพียงเซี่ยนอวี๋เท่านั้นที่สามารถหยุดเขาได้
“แต่ความได้เปรียบก็ยังมีขีดจำกัดอยู่ดี”
เจิ้งจิงส่ายหน้า “อย่าลืมว่านี่คือมหกรรมเพลงบลูสตาร์”
นี่เป็นความจริง ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามประมาทแค่ไหนแต่เมื่อต้องเจอกับการแข่งขันระดับนี้ ทุกคนย่อมจริงจังกันเต็มที่อยู่แล้ว
คนที่สามารถผ่านเข้ามาสู่รายชื่อผู้เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายได้ จะมีใครที่เป็นมืออ่อนกันล่ะ?
เป็นเช่นนี้
สุดท้ายรอบคัดเลือกภายในรอบที่สามก็จบลง
มีผู้เข้าแข่งขันจำนวนหนึ่งต้องตกรอบอีกครั้ง
ไม่ใช่เพียงสายร้องเพลงเท่านั้น การคัดเลือกในสายดนตรีก็เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยมีบรรดาผู้ผู้อาวุโสในวงการดนตรีมาเป็นกรรมการ
ซอเอ้อร์หู…
เปียโน…
ผีผา…
ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยม หรือเครื่องดนตรีที่ค่อนข้างหายาก ล้วนแต่มีการคัดเลือกสำหรับแต่ละโปรเจกต์
ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันสายเครื่องดนตรี ยังมีคนหนึ่งที่หลินเยวียนคุ้นเคยดี หลายคนมองว่าเธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของราชวงศ์ปลาเช่นกัน
คนคนนั้นคือกู้ซี
เธอเป็นผู้เข้าแข่งขันสายเปียโน และด้วยระดับฝีมือของเธอที่อยู่ใกล้เคียงกับระดับปรมาจารย์เธอแข็งแกร่งพอที่จะเข้าร่วมมหกรรมดนตรีบลูสตาร์แล้ว
เมื่อหลินเยวียนเห็นเธอบนเวที เขาพยักหน้าเป็นเชิงทักทาย
ต่อให้ไม่เอ่ยถึงเรื่องที่ทั้งสองจะเคยร่วมงานกันมาหลายครั้งและประสบความสำเร็จด้วยดี ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน หลินเยวียนมีภาพจำที่ดีต่อกู้ซีอยู่เป็นทุนเดิม
และกู้ซีก็รู้สึกดีที่ได้พบเขาเช่นกัน
บางทีอาจเป็นเพราะแรงกระตุ้นจากความรู้สึกนี้ ทำให้เธอบรรเลงเปียโนออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม และผ่านเข้ารอบไปอย่างไม่ยากเย็น
หลังจากคัดเลือกภายในเสร็จสิ้น
การจัดสรรผู้เข้าแข่งขันเข้าสู่แต่ละโปรเจกต์ และการเลือกเพลงแบบไม่เปิดเผยชื่อก็จะเริ่มขึ้นในคืนนี้!
เมื่อการคัดเลือกภายในจบลง
หลังจากคำประกาศของหยางจงหมิง จำนวนคนในศูนย์ฝึกก็ลดลงไปอีก
และเมื่อถึงเช้าวันถัดมา ขั้นตอนการคัดเลือกแบบไม่เปิดเผยชื่อก็ได้เริ่มต้นขึ้น
คลังเพลงของทีมโค้ชกว่าหนึ่งร้อยคนในศูนย์ฝึกของฉินโจว กำลังจะเปิดให้ผู้เข้าแข่งขันเลือกอย่างเต็มรูปแบบ!
………………………………………………….
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...