Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1049

ตอนที่ 1049 ปลาตัวนั้นถูกเค้นผลงานจนเกลี้ยง (1)

ฉีโจว

“แนวโบราณคลาสสิก!”

“นี่แหละ แนวโบราณคลาสสิกขนานแท้!”

“นี่คือบทเพลงแนวโบราณคลาสสิกลำดับที่สามของพ่อเพลงอวี๋ ต่อจาก เพลงเครื่องลายคราม!”

…

ฉู่โจว

“ฮ่าๆๆๆ !”

“ฉันว่าแล้วเชียว!”

“เพลงแนวโบราณคลาสสิก ก็ต้องรสมือพ่อเพลงอวี๋ถึงจะเป็นของแท้!”

…

เยี่ยนโจว

“ถึงจะไม่ใช่เครื่องดนตรีดั้งเดิม แต่เพลงนี้กลับให้กลิ่นอายโบราณคลาสสิกยิ่งกว่าเพลงที่ใช้แต่เครื่องดนตรีดั้งเดิมของจ้าวโจวซะอีก!”

“เซี่ยนอวี๋สุดยอดจริงๆ !”

“จ้าวโจวกล้าเล่นแนวโบราณคลาสสิกต่อหน้าเซี่ยนอวี๋เนี่ยนะ? บอกเลยว่าเอฟเฟ็กต์รายการรอบนี้มันสะใจสุดๆ !”

…

ฉินโจว

ในห้องถ่ายทอดสด

พิธีกรทั้งสองคนปรบมือเต็มแรง ฝ่ายพิธีกรชายถึงกับส่งเสียงคำรามออกมาอย่างตื่นเต้น!

“มังกรผงาดขนาดนี้ จะไปแพ้ได้ยังไง!”

“สมแล้วที่เป็นปฐมาจารย์แห่งดนตรีแนวโบราณคลาสสิก!”

เซี่ยนอวี๋ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังจริงๆ !

ในรอบสุดท้ายของการแข่งเพลงแนวโบราณ บทเพลงแนวโบราณคลาสสิกที่ทุกคนเฝ้ารอได้ปรากฏตัวขึ้นในที่สุด!

ชื่อของเพลงนี้คือประกายพลุจางไว!

บางทีผู้ชมทั่วไปอาจไม่สามารถพูดถึงเทคนิคการแต่งเพลงในเชิงลึกได้

ทว่ารสชาติและกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของแนวโบราณคลาสสิกนั้น ทุกคนกลับสัมผัสได้ชัดเจน

เช่นเดียวกับเพลงลมบูรพาร้าวราน

เช่นเดียวกับเพลงเครื่องลายคราม

การที่เนื้อร้องและทำนองผสานรวมกันจนกลายเป็นรสชาติแบบโบราณขนานแท้นั้น ช่างน่าหลงใหลอย่างหาที่เปรียบมิได้!

…

ห้องถ่ายทอดสดของแต่ละทวีปต่างฮือฮากันยกใหญ่!

ส่วนทางฝั่งห้องถ่ายทอดสดของจงโจว!

สองพิธีกรนั่งตะลึง มองดูคอมเมนต์ที่ไหลพรั่งพรูเต็มจอ

‘แม่เจ้าโว้ย!’

‘ปลาตัวนี้!’

‘น่ากลัวเกินไปแล้วล่ะมั้ง?’

‘สไตล์เพลงนี้คล้ายกับของจ้าวโจวมาก แต่เห็นชัดๆ ว่าดีกว่า!’

‘เนื้อร้องโหด!’

‘ทำนองทำนองโหด!’

‘ก่อนหน้านี้ที่กรรมการให้คะแนนเพลงเชิญร่ำสุราต่ำหน่อย เพราะเพลงนั้นเน้นเนื้อร้องมากกว่าทำนอง แต่รอบนี้เซี่ยนอวี๋ทำออกมาได้สมบูรณ์แบบ ทั้งเนื้อร้องและทำนองผสานกันอย่างลงตัว ความสามารถในการแต่งเนื้อร้องของหมอนี่น่ากลัวจริงๆ ที่เราสงสัยกันไปก่อนหน้านี้ออกจะตลกเกินไปแล้ว!’

ทันใดนั้น

เสียงของผู้กำกับก็ดังขึ้นผ่านหูฟังของพิธีกรทั้งสอง “เพลงนี้ก็เป็นแนวโบราณคลาสสิกเหมือนกันนะ…”

สองพิธีกรหันไปมองหน้ากัน

ผู้กำกับรายการกลัวว่าทั้งสองคนจะพูดผิด จึงส่งข้อความเตือนมา การปฏิบัติเช่นนี้นับว่าเป็นเรื่องปกติในห้องถ่ายทอดสดอยู่แล้ว ทว่าข้อความเตือนนี้เองกลับทำให้ทั้งสองคนถึงกับตกตะลึงอย่างรุนแรง

พิธีกรชายกลืนน้ำลาย

เขาหัวเราะอย่างขมขื่น “เมื่อกี้เราเพิ่งได้รับข้อมูลมา เนื่องจากจงโจวเรายังไม่ได้เข้าร่วมการผนวกรวมทวีป เราจึงไม่ค่อยรู้จักแนวดนตรีใหม่แบบนี้กันสักเท่าไร ที่จริงแนวดนตรีแบบนี้นอกทวีปถือว่ามีอิทธิพลมาก ชื่อที่มีคนพูดถึงในคอมเมนต์เมื่อครู่ ก็คือแนวโบราณคลาสสิก คงต้องยอมรับว่าครั้งนี้พวกเราจงโจวค่อนข้างขาดประสบการณ์จริงๆ ครับ ”

“ใช่แล้วค่ะ”

พิธีกรหญิงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แนวโบราณคลาสสิกนี้ แพร่หลายอย่างมากระหว่างฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว และผู้ที่เป็นผู้บุกเบิกแนวดนตรีนี้ ก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือศัตรูคู่แข่งที่เราคุ้นเคยดี หัวหน้าโค้ชลำดับที่หนึ่งแห่งฉินโจว เซี่ยนอวี๋ค่ะ…”

ผู้ชมฝั่งจงโจวต่างตะลึง!

เซี่ยนอวี๋เป็นผู้บุกเบิกแนวโบราณคลาสสิก!?

‘เฮ้ย!’

‘ยอมแล้ว!’

‘ที่แท้เพลงที่โคตรเจ๋งของจ้าวโจวเมื่อกี้ ก็แค่ตามกระแสเซี่ยนอวี๋เหรอ?’

‘แล้วพวกเขากล้าเอาสไตล์นี้มาโชว์ต่อหน้าเซี่ยนอวี๋ได้ยังไงเนี่ย?’

‘หรือว่าจริงๆ เป้าหมายเขาคือพวกเรา?’

‘บัดซบ!’

‘ในรอบชิงสามคนสุดท้าย มีแค่พวกเราที่ไม่เข้าใจแนวโบราณคลาสสิกเหรอ?’

‘ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เซี่ยนอวี๋เป็นคนบุกเบิกแนวดนตรีที่เจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันรู้สึกว่า วงการเพลงของจงโจวเรากำลังล้าหลัง…’

…

บนเวที

กรรมการเริ่มให้คะแนน

กรรมการเหล่านี้ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรี พวกเขาฟังออกถึงความเปล่งประกายเปี่ยมชีวิตชีวาของเพลงประกายพลุจางไว กอปรกับการร้องของซย่าฝานที่ไม่ได้ด้อยกว่าคู่แข่งอีกสองคนแต่อย่างใด

ดังนั้นรอบนี้การให้คะแนนจึงง่ายมาก

เสียงปากกาเขียนลงบนกระดาษ

เฉลี่ยออกมา 98 คะแนน!

นี่เป็นคะแนนที่สูงมาก!

แต่ทุกคนต่างรู้อยู่แก่ใจว่า ที่ซย่าฝานได้คะแนนสูงเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะการร้องของเธอเก่งล้ำอะไรนักหรอก แต่เป็นเพราะเพลงที่เลือกมามีพลังเหนือชั้นต่างหาก!

ช่วยไม่ได้

บนเวทีมาหกรรมดนตรีบลูสตาร์นี้ ไม่ได้แข่งกันแค่เสียงร้อง แต่ยังแข่งกันที่ผลงานเพลงด้วย ทั้งสองอย่างมีน้ำหนักพอๆ กัน ในสถานการณ์ที่ฝีมือผู้เข้าแข่งขันสูสีกัน ผลงานเพลงจะเป็นกุญแจสำคัญในการตัดสินชัยชนะ!

ทันใดนั้น

เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นทั่วทั้งด้านล่างเวที!

‘ซย่าฝานกลายเป็นแชมป์โลกคนที่ห้าของราชวงศ์ปลาแล้ว!’

‘ราชวงศ์ปลามีแค่หกคนเองนะ!’

‘นอกจากเว่ยห่าวอวิ้นแล้ว ทุกคนเป็นแชมป์หมดเลยเหรอ!?’

‘กลุ่มที่พ่อเพลงอวี๋เป็นผู้นำ กำลังจะพลิกชะตาสวรรค์แล้วนะเนี่ย!’

‘ก่อนหน้านี้ก็มีคนพูดกันเยอะแล้วว่า ราชวงศ์ปลารวมกันคือกองไฟ แยกกันคือดวงดาวเต็มนภา ตอนนี้คำพูดนี้เป็นจริงแล้ว!’

‘ทุกคนในกลุ่มนี้ ล้วนเป็นคนที่สามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเองอย่างแท้จริง!’

‘พี่ห่าวอวิ้น: แล้วฉันล่ะ?’

[พ่อเพลงหลายคนยกย่องเพลงแนวโบราณคลาสสิกเพลงใหม่ของเซี่ยนอวี๋หลังจบการแข่งขัน!]

แอปพลิเคชันฟังเพลงรายใหญ่ทุกแห่ง

มีผู้คนมากมายแห่กันไปดาวน์โหลดเพลงที่เพิ่งปล่อยขึ้นระบบ!

ไม่เพียงเท่านั้น

แม้แต่เพลงลมบูรพาร้าวรานก็ถูกขุดขึ้นมาฟังซ้ำอีกนับครั้งไม่ถ้วน!

และยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพลงเครื่องลายครามที่ความนิยมบนโลกออนไลน์ยังคงสูงลิ่วอยู่ตลอดเวลา!

พอจะจินตนาการได้ว่า

ในอนาคตของบลูสตาร์ เพลงแนวโบราณคลาสสิกจะต้องมีจำนวนเพิ่มขึ้นอีกมากแน่นอน

การแสดงของจ้าวโจวได้พิสูจน์แล้วว่า หากพ่อเพลงตั้งใจศึกษาเพลงแนวนี้จริงๆ ก็สามารถประพันธ์เพลงแนวโบราณคลาสสิกที่ไม่เลวออกมาได้เช่นเดียวกัน

แล้วถ้าพ่อเพลงที่เก่งกว่านี้เริ่มเข้ามาศึกษาล่ะ?

อย่างไรก็ตาม

ไม่ว่าอนาคตแนวโบราณคลาสสิกจะพัฒนาไปได้ไกลแค่ไหน ทุกคนก็ไม่มีทางเลี่ยงที่จะต้องกล่าวถึงชื่อของเซี่ยนอวี๋ ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกแนวทางนี้

ตำแหน่งผู้บุกเบิกเพลงแนวโบราณคลาสสิกของเขา จะยิ่งเปล่งประกายและมีค่าน้ำหนักมากขึ้นเรื่อยๆ !

…

ตกเย็น

ทีมโค้ชหลักของแต่ละทวีปรวมตัวกันประชุมเพื่อเตรียมแผนสำหรับการแข่งขันในวันถัดไป

หลินเยวียนก็เข้าร่วมการประชุมด้วย

อย่างไรก็ตาม คืนนี้หลินเยวียนแทบไม่ได้พูดอะไร

เพราะในอีกไม่กี่วันต่อจากนี้จะไม่มีโปรเจกต์ไหนที่เกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง

ในมหกรรมดนตรีบลูสตาร์มีการแข่งขันทั้งหมดถึง 108 รายการ

ถ้าหลินเยวียนต้องการ เขาก็สามารถยื่นมือเข้าไปช่วยได้แทบทุกหมวดหมู่

แต่เขาไม่มีทางทำเช่นนั้นจริงๆ ได้หรอก

เพราะหนึ่งถ้าทำแบบนั้น เขาก็อาจจะดูเก่งเกินมนุษย์ไปสักหน่อย

และสอง หลินเยวียนเองก็ต้องคำนึงถึงความรู้สึกของพ่อเพลงคนอื่นๆ ในฝั่งฉินโจวด้วย

เพราะเวทีระดับมหกรรมดนตรีบลูสตาร์นี้ เป็นเวทีที่บรรจุความฝันของคนดนตรีทุกคนเอาไว้ในนั้น

ทุกคนต่างก็อยากมีโอกาสได้แสดงฝีมือของตนเอง

หลินเยวียนจะเหมางานทุกอย่างคนเดียวได้หรือ?

จะให้เก่งอยู่คนเดียวหรืออย่างไร?

การเป็นคนบางทีก็ต้องรู้จักถ่อมตัวบ้าง!

พ่อเพลงคนไหนบ้างที่ไม่อยากให้ผลงานของตนเองได้เฉิดฉายบนเวทีมหกรรมดนตรีบลูสตาร์บ้าง?

อีกอย่าง

ต้องบอกตามตรงว่า ผลงานที่หลินเยวียนนำมา ก็ใช่ว่าจะไร้เทียมทานทุกชิ้น

บางครั้ง

พ่อเพลงคนอื่นๆ ที่เตรียมผลงานมาเพื่อการแข่งขันในบางหมวดหมู่โดยเฉพาะ ก็สามารถสร้างสรรค์ผลงานที่คุณภาพดีกว่าของหลินเยวียนเสียอีก

ดังนั้น ในการประชุมคัดเลือกภายในก่อนการแข่งขัน

บางครั้งผลงานของหลินเยวียนเองต้องถูกคัดออกไปเหมือนกัน

ในฉินโจวมีเหล่าพ่อเพลงมากมายรวมตัวอยู่ แต่ละคนต่างก็เตรียมผลงานชั้นยอดมา

ทุกคนต่างเป็นพ่อเพลง และเมื่อเผชิญกับหมวดหมู่ที่แต่ละคนถนัด ผลงานของแต่ละคนต่างไม่ได้น้อยหน้าไปกว่ากันเลย!

…………………………………………………..