เข้าสู่ระบบผ่าน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1049

ตอนที่ 1049-2 ปลาตัวนั้นถูกเค้นผลงานจนเกลี้ยง (2)

………………..

สำหรับผลงานบางชิ้นของตนเองที่ไม่ได้ถูกเลือก หลินเยวียนก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังแต่อย่างใด เพราะอย่างไรเสีย ผลงานที่ผ่านเข้ารอบของเขาก็มีเยอะมากอยู่แล้ว

ลองคิดดูสิ

ไม่ว่าจะเป็นการจัดอันดับฤดูกาลเพลงหรือบนเวทีมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ หลินเยวียนสามารถกดดันพ่อเพลงคนอื่นๆ จนแทบเงยหน้าไม่ขึ้น นั่นเป็นเพราะพวกพ่อเพลงเหล่านั้นอ่อนแอเกินไปหรือ?

แน่นอนว่าไม่ใช่

พ่อเพลงเหล่านั้น หากไปอยู่ในโลกเดิมที่เขาจากมา ก็คือบุคคลระดับปรมาจารย์ทางดนตรีทั้งนั้น

แล้วทำไมพวกเขาถึงแพ้หลินเยวียนอยู่เรื่อยล่ะ?

ก็เพราะหลินเยวียนคือคนใช้สูตรโกงน่ะสิ!

เขากำลังขุดทรัพยากรทั้งหมดจากโลกเดิมมาสู้กับพ่อเพลงบนบลูสตาร์!

ผลงานหลายชิ้นที่หลินเยวียนหยิบมาใช้ ล้วนเป็นเพลงซึ่งผ่านกาลเวลาและการพิสูจน์จากตลาดบนโลกเดิมมาแล้วทั้งนั้น มิหนำซ้ำยังเคยประสบความสำเร็จมหาศาลอีกด้วย!

และในสถานการณ์เช่นนี้ หลินเยวียนยังไม่อาจรักษาสถิติไร้พ่ายได้ตลอด

นั่นก็เป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ที่จะพิสูจน์ว่าคนเหล่านี้น่ากลัวแค่ไหน

แน่นอน เรื่องนี้ก็ยังเป็นเพราะหลินเยวียนเองไม่ได้งัดผลงานระดับไม้ตายออกมาทุกครั้งด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว ผลงานระดับไม้ตายนั้นมีจำนวนจำกัด ถ้าไม่ถึงเวลาจำเป็นจริงๆ เขาย่อมเลือกเก็บไว้ก่อน

ลองนึกถึงเพลงแนวจีนโบราณดูสิ

เพลงจีนโบราณระดับยอดพีระมิดมีอยู่แค่ไม่กี่เพลง ถ้าหากหลินเยวียนหยิบเพลงอย่างประกายพลุจางไวออกมาใช้หมดตั้งแต่ก่อนหน้านี้ เมื่อเผชิญกับสถานการณ์แบบที่จ้าวโจวระเบิดพลังในมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ ก็คงทำได้แค่ยืนมองตาปริบๆ

จะว่าไปแล้ว

ที่ผ่านมาหลินเยวียนก็สร้างคุณูปการมาให้มากพอแล้ว

ตอนนี้เขาคือวีรบุรุษในใจของชาวฉินโจว!

มหกรรมดนตรีบลูสตาร์ยังไม่จบลง แต่ชื่อเสียงของเซี่ยนอวี๋ในวงการดนตรีภายในทวีปกลับเลื่องระบือจนถึงจุดสูงสุดแล้ว!

และไม่ใช่แค่ในวงการดนตรีเท่านั้น

แม้แต่ในหัวใจของชาวฉินโจวทั่วไป สถานะของเซี่ยนอวี๋ก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!

เพราะที่ผ่านมาเขาคว้าชัยชนะในฐานะความสำเร็จส่วนตัว แต่ครั้งนี้เขากลับออกมาสู้ในฐานะเป็นตัวแทนของฉินโจว!

สิ่งที่เขาได้รับจากการแข่งขันครั้งนี้ นับว่ายิ่งใหญ่สำหรับหลินเยวียนแล้ว

การแข่งขันดำเนินมาถึงตอนนี้ มหกรรมดนตรีบลูสตาร์นับว่าผ่านมาแล้วครึ่งทาง ผลงานของหลินเยวียนถูกงัดออกมาใช้เกินครึ่งแล้ว

วันที่สิบ

วันที่สิบเอ็ด

วันที่สิบสอง

วันที่สิบสาม

ในสี่วันที่จะแข่งขันต่อจากนี้ ไม่มีรายการใดเกี่ยวข้องกับหลินเยวียน

ทว่าความดุเดือดของการแข่งขัน กลับไม่มีทีท่าจะลดลง มิหนำซ้ำ กลับยังยิ่งทวีความดุเดือดยิ่งกว่าเดิม

ลู่เซิ่ง…

อิ่นตง…

เจิ้งจิง…

เยี่ยจือชิว…

ทีมโค้ชหลักของฉินโจว ซึ่งเป็นพ่อเพลงมือหนึ่ง ก็ทำผลงานได้อย่างโดดเด่นไม่แพ้กัน พวกเขาใช้ฝีมือพิสูจน์ให้เห็นว่า ถึงไม่มีเซี่ยนอวี๋ มาตุภูมิแห่งดนตรีก็ยังคงน่าเกรงขามอยู่ดี

ตลอดสองสามวันที่ผ่านมา

นักร้องจากราชวงศ์ปลาเองก็มีรายการลงแข่งอยู่เรื่อยๆ ถึงอย่างไรหลายคนก็สามารถเข้าร่วมมากกว่าหนึ่งรายการ

ทว่าช่วงหลังมานี้ พวกเขากลับไม่สามารถคว้าเหรียญทองเพิ่มได้อีก

อย่างเช่น ในการแข่งขันดูเอ็ตชายหญิง จ้าวอิ๋งเก้อกับเฉินจื้ออวี่ซึ่งเคยคว้าแชมป์ในประเภทเดี่ยวกันทั้งคู่ เมื่อมาจับคู่กันกลับได้เพียงรองแชมป์ คว้าเหรียญเงินติดมือกลับไปฝากฉินโจว

เรื่องนี้นับว่าเป็นเรื่องปกติ

เพราะการแข่งขันย่อมเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนเสมอ

ถึงแม้จ้าวอิ๋งเก้อและเฉินจื้ออวี่ รวมถึงนักร้องคนอื่นๆ จากราชวงศ์ปลา จะเก่งกาจ แต่ก็ไม่ได้แข็งแกร่งถึงขั้นเอาชนะคู่แข่งได้หมดทุกคน ไหนจะมีปัจจัยอื่นๆ อีกมากที่ส่งผลต่อการแข่งขัน

กลับกัน เฟ่ยหยางยังคงน่ากลัวเสมอมา!

หมอนี่ลงแข่งไปสี่รายการ ตอนนี้แข่งจบไปแล้วสาม และคว้าเหรียญทองทั้งสามรายการซ้อน!

แม้แต่ลู่เซิ่งยังหยอกล้อว่า

ก่อนหน้ามหกรรมดนตรีบลูสตาร์ เฟ่ยหยางโดนเซี่ยนอวี๋ฝึกโหดจนกลายเป็นยอดราชาเพลงไปแล้ว

นอกจากนี้ ซูอวี๋ก็ทำผลงานน่าจับตามองเช่นกัน ลงแข่งสี่รายการเหมือนกัน และจบด้วยการกวาดสองเหรียญทอง และสองเหรียญเงิน

ระหว่างนั้น

หยางจงหมิงกับอบิเกลก็ได้แสดงฝีมือบ้างในการแข่งขันคนละรายการ

สองหัวหน้าโค้ชใหญ่ยังคงไร้เทียมทาน ทุกครั้งที่ลงมือ ก็มักจะกวาดเหรียญทองมาได้แบบขาดลอยทุกครั้ง

ที่น่าเสียดายคือ

ทั้งคู่ยังไม่ได้มีโอกาสปะทะกัน

นั่นพลอยให้ผู้ชมจำนวนมากที่เฝ้ารอให้หยางจงหมิงกับอบิเกลมาขึ้นสังเวียนเดียวกันในมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ ถึงกับต้องผิดหวังไปตามๆ กัน

มาตุภูมิแห่งดนตรีแห่งนี้ ถึงขั้นที่มีศักยภาพเทียบเคียงจงโจวได้แล้ว!

ถึงแม้จะยังมีช่องว่างอยู่บ้าง แต่แค่เป็นช่องว่างที่เล็กระดับนี้ หาใช่กำแพงสูงตระหง่านที่ข้ามไปไม่ได้เหมือนในอดีตอีกต่อไป!

เพราะหากเป็นเมื่อก่อน ที่คงเป็นเรื่องที่เหนือจินตนาการเสียด้วยซ้ำ

ทุกคนต่างเคยชินกับการที่จงโจวกวาดเรียบทุกสาขา

แม้ว่าตอนนี้จงโจวจะยังคงครองตำแหน่งมหาอำนาจอย่างไร้ข้อกังขา แต่จะให้พูดว่าพวกเขาทุบฉินโจวจนยับเยินเฉกเช่นแต่ก่อน ก็คงพูดไม่ได้อีกแล้วใช่ไหมล่ะ?

หากจะพูดถึงสิ่งที่ทุกคนสนใจมากที่สุดตลอดการแข่งขันในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา นอกจากความเปลี่ยนแปลงบนตารางเหรียญทองแล้ว ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องของเซี่ยนอวี๋!

เซี่ยนอวี๋หายหน้าหายตาไปจากการแข่งขันต่อเนื่องกันถึงสี่วัน!

เรื่องนี้ทำให้หลายคนรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก!

ในห้องถ่ายทอดสดของจงโจวนั้น ผู้ชมต่างใจตุ๊มๆ ต่อมๆ อยู่ทุกวัน

ทุกครั้งที่จบการแข่งขัน ผู้บรรยายก็มักจะสรุปว่า

วันนี้ไม่มีเซี่ยนอวี๋!

วันนี้ก็ยังไม่มีเซี่ยนอวี๋!

วันนี้ก็ยังคงไม่มีเซี่ยนอวี๋!

วันนี้ก็ยังไม่มีเซี่ยนอวี๋อีกแล้ว!

เมื่อเซี่ยนอวี๋หายหน้าหายตาไปจากสนามแข่งขันต่อเนื่องถึงสี่วัน สุดท้ายเหล่าทวีปต่างๆ ก็พากันมั่นใจแล้วว่า ดูเหมือนผลงานของเซี่ยนอวี๋จะถูกเค้นออกมาใช้จนหมดเกลี้ยงแล้ว!

‘ผู้บรรยายชายทำนายถูกจริงๆ !’

‘เซี่ยนอวี๋ไม่มีผลงานเหลือแล้วจริงๆ !’

‘ซย่าฝานเค้นเอาผลงานของเซี่ยนอวี๋จนหมดเกลี้ยงแล้ว!’

‘บอกต่อไป เซี่ยนอวี๋ถูกพวกราชวงศ์ปลารีดจนแห้ง!’

‘บอกต่อไป เซี่ยนอวี๋ไม่รู้จักพอดี ตอนนี้ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียวแล้ว!’

‘ให้ตายสิ!’

‘ในที่สุดก็รอดพ้นจากหมอนี่ได้ซะที!’

‘แม่จ๋า หนูจะไม่ต้องกังวลเรื่องโรคกลัวปลาอีกแล้ว!’

‘ช่วงไม่กี่วันที่ไม่มีเซี่ยนอวี๋รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันนะ ครั้งล่าสุดที่ได้ยินผลงานของเซี่ยนอวี๋บนเวทีมหกรรมบลูสตาร์ยังเป็นครั้งก่อน’

‘คอมเมนต์ข้างบนคิดอันตรายมากนะ ลากออกไปตบสั่งสอนหน่อย!’

นี่ไม่ใช่เพียงความคิดของผู้ชมจงโจวเท่านั้น แต่ยังเป็นความคิดของผู้ชมจากทวีปอื่นๆ ด้วย ทุกคนต่างคิดเหมือนกันว่า หลังจากแข่งขันมาหลายวัน ผลงานของเซี่ยนอวี๋คงจะถูกใช้ไปจนหมดแล้ว!

………………………………………………………

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน