Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1076

ตอนที่ 1076-2 ภารกิจกู้ชีวิตบนดาวอังคาร (2)

เกาะกระแสหรือ?

ฉันก็ทำเป็นเหมือนกัน

เมื่อเรื่องโลกพเนจรจุดกระแสให้ชาวเน็ตเริ่มขบคิดว่ามนุษย์ในร่างกายที่อ่อนแอนี้ จะอยู่รอดบนดาวอังคารได้อย่างไร หลินเยวียนจึงตัดสินใจว่า เขาจะเกาะกระแสของตัวเองดูสักรอบ!

และในกระบวนการคิดนี้

หลินเยวียนก็นึกถึงภาพยนตร์เรื่อง ‘ภารกิจกู้ชีวิตบนดาวอังคาร’ ขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

เมื่อพูดถึงผลงานเรื่องนี้

ผู้คนส่วนใหญ่บนโลกมักจะนึกถึงภาพยนตร์ซึ่งนำแสดงโดยแมตต์ เดมอนเป็นอันดับแรก

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้คะแนนรีวิวสูงลิ่ว

ถูกยกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์แนวไซไฟที่ประสบความสำเร็จที่สุดในโลก

และเป็นผลงานระดับตำนานในใจของแฟนภาพยนตร์ไซไฟจำนวนมาก

ในเรื่อง

การแสดงของแมตต์ เดมอน ผสมกับเทคนิคการเอาชีวิตรอดที่ใส่มาอย่างสมจริง

ส่งผลให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความนิยมถล่มทลาย

ทว่าหลินเยวียนจะลงมือเขียน ต้นฉบับนิยายดั้งเดิมของเรื่องภารกิจกู้ชีวิตบนดาวอังคาร

แม้ภาพยนตร์จะดัดแปลงจากนิยาย ทว่ายังคงแก่นเรื่องไว้ ต่างจากกรณีของโลกพเนจร ที่ภาพยนตร์กับนิยายแทบต่างกันหลายโยชน์

เรื่องย่อคือ

พายุลูกใหญ่ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

ทำให้ยานอวกาศที่บรรทุกนักบินอวกาศต้องยุติภารกิจที่ได้รับมอบหมายอย่างกะทันหัน

ในระหว่างการอพยพ มาร์ก วัตนีย์ประสบอุบัติเหตุ

ถูกทิ้งไว้เพียงลำพังในทะเลทรายสีแดงอันแห้งแล้งของดาวอังคาร

ทุกคนในทีมต่างเข้าใจว่าเขาเสียชีวิตไปแล้ว

และเสบียงที่เหลืออยู่ก็ไม่มากพอจะทำให้วัตนีย์รอดไปถึงวันที่ความช่วยเหลือจะมาถึง

แน่นอน

เขาไม่ได้คิดจะนั่งรอความตาย

ด้วยความรู้ทั้งทางพฤกษศาสตร์และวิศวกรรมเครื่องกล

เขาตัดสินใจที่จะเปิดฉากการดิ้นรนเอาชีวิตรอดอันเปี่ยมไปด้วยจินตนาการกับดาวอังคาร!

อธิบายง่ายๆ ก็คือ

เรื่องนี้คือโรบินสัน ครูโซบนดาวอังคารนั่นเอง

นิยายเล่มนี้เล่าเรื่องของนักบินอวกาศคนหนึ่ง ที่มีคลังความรู้มหาศาล

และใช้ความรู้ทั้งหมดที่มี ดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากดาวอังคารอันแสนโหดร้าย

ภายใต้เงื่อนไขอันแสนจำกัด

มีจุดขายเต็มที่

หลินเยวียนเองก็ชอบเรื่องนี้อยู่ไม่น้อยเช่นกัน “โครงเรื่อง มิติของตัวละคร และองค์ประกอบไซไฟต่างๆ ล้วนผสมผสานกันอย่างลงตัว นิยายเรื่องนี้ตอบโจทย์ตามที่ต้องการ ถึงแม้จะเป็นนิยายไซไฟสายแข็งแบบชัดเจน แต่เนื้อเรื่องก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกน่าเบื่อเลย คาแร็กเตอร์ของตัวเอกยังถูกขับเน้นออกมาได้เต็มที่อีกด้วย เพราะถึงยังไงก็เป็นตัวเอกเดี่ยวที่ต้องแบกทั้งเรื่อง ถ้าบุคลิกของตัวเอกไม่โดดเด่นพอ เสน่ห์ของนิยายก็จะหายไปมาก”

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้เหมาะสำหรับหยิบมาเขียนเหลือเกิน

นี่ไม่ใช่เรื่องราวที่เพ้อเจ้อเกินจริง

สิ่งที่ผู้อ่านหลายคนพูดหลังอ่านจบก็คือ

อย่างกับเรื่องจริงเลย!

บางคนถึงกับไปค้นหาในอินเทอร์เน็ตว่า เรื่องนี้มีเค้าโครงจากเหตุการณ์จริงหรือไม่ จากจุดนี้ก็เห็นได้ชัดเจนว่า พล็อตเรื่องมีความน่าเชื่อถือสูงมาก

สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับนิยายวิทยาศาตร์ก็คือการทำให้ผู้อ่านเชื่อ

จะทำอย่างไรให้ผู้อ่านรู้สึกว่าจินตนาการทางวิทยาศาสตร์ที่คุณเสนอ นั้นเป็นไอเดียที่มีความเป็นไปได้

นี่คือคำถามที่นักเขียนแนวไซไฟทุกคนต้องพิจารณาก่อนลงมือเขียน

และแอนดี เวียร์ ผู้เขียนภารกิจกู้ชีวิตบนดาวอังคารก็มีประวัติที่น่าสนใจไม่น้อย

เขาเริ่มต้นในปี 2009 ด้วยการโพสต์นิยายภารกิจกู้ชีวิตบนดาวอังคารทีละตอนลงบนเว็บไซต์ส่วนตัวของตนเอง และเปิดให้อ่านฟรี

หลังจากที่ผู้อ่านอ่านนิยายจบก็เกิดเสียงบ่นขึ้นมาทันที

ของดีแบบนี้ จะให้ฉันอ่านฟรีได้ยังไงกัน?

ดังนั้น ภายใต้กระแสเรียกร้องอย่างแรงกล้าจากผู้อ่านจำนวนมาก แอนดี เวียร์จึงตัดสินใจ นำผลงานเรื่องนี้ไปลงขายบนแพลตฟอร์มแอมะซอน

เปิดให้ซื้ออ่านแบบมีค่าใช้จ่าย!

ปรากฏว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องตาค้างก็เกิดขึ้นผู้อ่านที่ยินดีเสียเงินซื้อ กลับมีจำนวนมากกว่าผู้อ่านที่อ่านฟรีเสียอีก!

นิยายเรื่องนี้โด่งดังเป็นพลุแตกในพริบตา!

ต่อมา สำนักพิมพ์แรนดอม เฮ้าส์ ก็ติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์นิยายเรื่องนี้ในราคาหกหลัก และเพียงแค่สี่วันหลังจากนั้น แอนดี เวียร์ก็ได้รับข้อเสนอจากค่ายทเวนทีส์เซนจูรีฟ็อกซ์

ด้วยอิทธิพลของฉู่ขวงที่สูงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว กอปรกับประเด็นนี้ที่กำลังเป็นกระแสบนโซเชียล

ช่องคอมเมนต์ใต้โพสต์จึงร้อนระอุขึ้นมาทันที!

‘อย่างเทพ!’

‘พอเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าแก่ฉู่ขวงถึงเขียนหนังสือได้เยอะนัก ก็พี่แกเล่นหาแรงบันดาลใจได้ไวขนาดนี้ วันนี้พวกเราพึ่งคุยกันเรื่องดาวอังคาร เขาก็จะเขียนนิยายที่ใช้ดาวอังคารเป็นฉากหลังซะแล้ว!’

‘ไซไฟอีกแล้วววว!’

‘ใครเป็นคนจุดประเด็นกันเนี่ย เจ้าแก่ฉู่ขวงนี่เลยเล่นประกาศสงครามกับไซไฟเข้าเต็มตัวแล้ว!’

‘ว่าแต่เงื่อนไขโหดไปไหมวะ มีเสบียงพอแค่รอดตายหนึ่งเดือน จะอยู่รอดบนดาวอังคารได้นานแค่ไหนกันเชียว?’

‘เปิดเรื่องมาก็เหมือนตกนรกเลย!”

‘เจ้าแก่คนนี้มาถึงก็จัดหนักใส่ตัวเอกเลย!’

‘จู่ๆ ฉันก็นึกถึงหนังของเซี่ยนอวี๋เรื่องชีวิตอัศจรรย์ของพายขึ้นมาเลย แนวเอาชีวิตรอดเหมือนกันเลย แล้วตอนนั้นพายก็ถึงขั้นกินซากศพเพื่อเอาชีวิตรอดเลยนะ’

‘ซี้ด!”

‘อย่าพูดได้ไหม เปลี่ยนเป็นแนวสดใสบ้างดีกว่า อย่างเช่น พระเอกเจอแหล่งอาหารใหม่บนดาวอังคาร?’

‘ฝันไปเถอะ’

‘ดาวอังคารจะมีอาหารที่ไหนล่ะ ถ้ามีก็ต้องเป็นอาหารที่มาจากบลูสตาร์ แล้วถ้าเป็นของที่ขนมาจากบลูสตาร์ ก็ย่อมต้องมีวันหมดแน่นอน!’

‘เดี๋ยวนะ’

‘เมื่อกี้นักเขียนไซไฟจากเว่ยโจวพูดถึงแผนสร้างฐานบนดาวอังคารไม่ใช่เหรอ ในนั้นก็มีไอเดียแก้ปัญหาทางอาหารโดยทดลองปลูกพืชแบบไม่ใช้ดิน แบบนี้พระเอกก็จะมีอาหารมากขึ้นได้ หรือว่าเจ้าแก่ฉู่ขวงจะใช้ไอเดียเดียวกัน?’

‘โอ้โฮ เจ้าแก่นี่วางแผนลึกจริง!’

‘ไม่ลงทุนเลยนี่นา!’

‘ตัวเองไม่คิดพล็อตเอง โยนคำถามให้ผู้อ่านช่วยเสนอไอเดียแทน เจอไอเดียไหนเวิร์กหน่อยก็เอาไปอ้างอิง เจ้าแก่นี่มันลอยตัวเหนือชั้นบรรยากาศแล้วจริงๆ !’

“นี่มันเขียนนิยายแบบระดมสมอง!”

“เจ้าแก่เขียนนิยายแบบระดมสมองจริงๆ ประเด็น เอาชีวิตรอดบนดาวอังคารเพิ่งติดเทรนด์ไปหมาดๆ ไอเดียนี้เขาก็คงเพิ่งนึกออกเหมือนกัน เดาว่าตอนนี้หมอนี้ยังไม่ทันได้วางพล็อตเรื่องไว้ ก็มาจ้องจะขุดเอาความคิดจากพวกเราไปใช้แล้ว!’

หลินเยวียน “…”

เขียนนิยายแบบระดมสมอง?

ฉู่ขวงดูเป็นคนแบบนั้นซะที่ไหนกัน?

………………………………………………