Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1154
ตอนที่ 1154 เรื่องเล่าของเจ้าชาย (1)
………………..
หลินเยวียนก็นับว่าพูดแล้วทำจริง
หลังจากกินบะหมี่เสร็จและกลับขึ้นไปชั้นบน เขาก็ใช้หมัดเล็กๆ ทุบอกตัวเอง ปฏิบัติภารกิจซัดฉู่ขวงที่พี่สาวมอบหมายให้สำเร็จเรียบร้อย ขยันยิ่งกว่าทำภารกิจในระบบเสียอีก
ด้านข้าง
หนานจี๋ทำหน้างุนงง ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวถอยห่างจากหลินเยวียน
เมื่อถึงวันรุ่งขึ้น
หลังจากได้นอนเต็มอิ่ม พี่สาวก็กลับมาสดใสอีกครั้ง ตอนกินข้าวเช้ายังอารมณ์ดีถึงขั้นแนะนำให้ต้าเหยาเหยาอ่านว่า
“อ่านแฮร์รี่ พอตเตอร์รึยัง?”
“อ่านไม่กี่เล่มแรกเอง”
“ตอนจบใกล้จะออกแล้ว เดี๋ยวพี่เอาหนังสือมาให้เล่มนึง”
“สนุกไหมอะ?”
“เป็นเล่มที่สนุกที่สุดในทั้งเจ็ดเล่มเลยละ!”
“โอเค”
ต้าเหยาเหยาดูดีใจมาก
ส่วนหลินเยวียนถึงกับเสียวสันหลังวาบ พูดกับน้องสาวว่า“คืนนี้เดี๋ยวพี่ต้มบะหมี่ให้นะ ผักพี่จะกินไข่แดงให้เอง”
ต้าเหยาเหยาทำหน้าฉงน พี่ชายของเธอใจดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?
พี่สาวก็เหมือนกัน
ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเคยซื้อแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มก่อนๆ มาให้เลยแล้วจู่ๆ ก็ดีผิดปกติแบบนี้
อ่อนโยนเกินไป ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ !
ตอนนี้อาหารเช้าก็หมดเกลี้ยงแล้วพี่สาวกินเรียบเช็ดปากเรียบร้อย แล้วยังตบไหล่เหยาเหยาด้วยสีหน้ามีเลศนัยอีกต่างหาก
ขณะเดียวกันแม่ที่นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟาก็หันมาถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า“นิยายแฮร์รี่ พอตเตอร์อะไรนั่น สนุกหรือลูก?”
หลินเยวียนรีบตอบทันควัน “ไม่เห็นจะสนุกเลยครับแม่!”
คำตอบนั้นอาจฟังดูเหนือความคาดหมาย แต่กลับทำให้สนใจมากย่ิงขึ้น
แล้วทันใดนั้นเอง
เสียงประกาศข่าวทางโทรทัศน์ก็ดังขึ้น
“นิยายชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ของฉู่ขวงกำลังจะเข้าสู่บทสรุปในเล่มสุดท้าย หลายคนตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ ต่างพากันออกมารวมตัวพูดคุยวิเคราะห์ และเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต…”
ออกข่าวในโทรทัศน์ขนาดนี้แล้ว
แม่ยิ่งสนใจเข้าไปใหญ่
ซึ่งข่าวก็ไม่ได้พูดเกินจริงเลยสักนิด
เพราะตอนนี้ผู้อ่านต่างตั้งตารอภาคจบกันอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะหลังจากที่มีการยืนยันแล้วว่า
สามตัวเอกหลักจะได้บัตรผ่าน รอดตายไปเรียบร้อย
ที่ผ่านมาฉู่ขวงไม่เคยเปิดเผยอะไรล่วงหน้าแบบนี้เลย
อย่างที่แฟนๆ ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
เพียงครั้งนี้ เราเชื่อใจฉู่ขวงได้!
…
ในขณะที่แฟนๆ ส่วนใหญ่ต่างกำลังดีใจตื่นเต้น นับวันรออ่านบทสรุปของเรื่อง กลับมีผู้อ่านคนหนึ่งที่ชื่อว่าหูจี๋กำลังรู้สึกปั่นป่วนอยู่ในใจ
เพราะสเนปกำลังจะตาย!
เรื่องนี้ฉู่ขวงเป็นคนพูดยืนยันเองกับปากในบทสัมภาษณ์!
แฟนหนังสือส่วนใหญ่ดีใจกับข่าวนี้เป็นบ้าเป็นหลัง
แต่สำหรับหูจี๋ ผู้ซึ่งเป็นแฟนพันธุ์แท้ของสเนปแล้ว เขากลับดีใจไม่ออก
ตัวละครที่เขาชอบที่สุดถูกประกาศว่าจะกลับบ้านเก่าในตอนจบ จะให้เขามีความสุขได้ยังไงกันล่ะ…
ถึงแม้ตอนจบของแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสม การที่สเนปสังหารดัมเบิลดอร์จะทำให้หูจี๋รู้สึกสับสนอย่างมาก
แต่อาจารย์อี้อันก็เคยบอกใบ้เอาไว้นี่นา ว่าสเนปไม่ใช่ตัวร้าย?
ในเมื่อไม่ใช่ตัวร้าย แล้วทำไมถึงต้องตายด้วยล่ะ
หรือว่าอาจารย์อี้อันผู้ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็นคนที่เข้าใจเจ้าแก่ฉู่ขวงได้ดีที่สุด อาจจะเดาผิดในครั้งนี้?
การรอคอยบทสรุปจึงเต็มไปด้วยความทรมานสำหรับหูจี๋
อันที่จริงการรอคอย ก็เป็นความทรมานสำหรับทุกคนไม่มากก็น้อย
โชคดีที่คลังหนังสือซิลเวอร์บลูไม่รีรอให้งานล่าช้า
ไม่กี่วันต่อมา
วันที่ 7 มิถุนายน
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูตที่ผู้คนต่างเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ
ก็ได้วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ!
เช้าวันนี้
ผู้อ่านจำนวนมหาศาลแห่กันไปยังร้านหนังสือ!
หูจี๋เองก็เป็นหนึ่งในฝูงชนมหึมานั้น เขาเข้าคิวอยู่นานเป็นชั่วโมง และสุดท้ายก็ได้แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูตมาครอบครองอย่างที่หวัง!
กลับถึงบ้าน
หูจี๋เปิดหนังสืออ่านทันที!
‘การที่คนเรารักสัตว์มันเป็นเรื่องธรรมดา โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงของตัวเอก เฮ็ดวิกยังมีบทบาทมากกว่าตัวประกอบสำคัญบางตัวซะอีก!’
‘ช่างเถอะ อดทนไว้’
‘มีคนตายเล่มละหนึ่งเป็นธรรมเนียมเก่าของแฮร์รี่ พอตเตอร์ไปแล้ว’
…
หูจี๋อ่านข้อความในกลุ่ม
แต่ไม่ได้พิมพ์อะไรตอบ
เขายังอ่านต่อไป
แต่แล้วจู่ๆ หัวใจเขาก็กระตุก เผลออุทานออกมาโดยไม่รู้ตัวว่า “เป็นไปได้ยังไง!”
แม้ด-อาย มูดดี้ตายแล้ว!
อลาสเตอร์ มู้ดดี้!
เพื่อนสนิทของดัมเบิลดอร์!
มือปราบมารผู้ยึดมั่นในความยุติธรรม!
กลุ่มแช็ตก็ระเบิดขึ้นอีกครั้งตามคาด
‘ไม่จริงใช่ไหม!’
‘แม้ด-อายตายแล้วเหรอ?’
‘ลอร์ดโวลเดอมอร์ลงมือเองเหรอ!?’
‘บ้าน่ะ ไหนบอกว่าภาคละคนเดียว!’
‘สังเวยด้วยเฮ็ดวิกยังไม่พอ ยังต้องเอาแม้ด-อายไปด้วยเหรอ?”
‘ไม่ใช่สิ’
‘ธรรมเนียมของแฮร์รี่ พอตเตอร์คือหนึ่งภาคตายหนึ่งคน แต่เฮ็ดวิกเป็นแค่นกฮูก ไม่นับรวมนี่นา’
‘พูดอะไรไร้สาระ!’
‘ถึงจะเป็นนกฮูก แต่เฮ็ดวิกสำหรับผมมีความสำคัญไม่ต่างจากคนเลยนะ!’
‘ยอมรับเถอะ นี่แหละเจ้าเจ้าแก่ฉู่ขวงตัวจริง’
‘นี่คือราคาที่ต้องจ่ายเพื่อรักษาตัวเอกทั้งสามให้อยู่รอดปลอดภัย’
‘ถึงจะฟังดูโหดร้ายไปหน่อย แต่ถ้าต้องมีคนตายจริงๆ แม้ด-อายตายยังดีซะกว่าตัวเอกสามคน’
‘ต่อไปก็คงจะดีขึ้นแล้วล่ะ’
‘โวลเดอมอร์ต้องตาย สเนปก็ต้องตายเหมือนกัน!’
…………………………………………………
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...