Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1255

ตอนที่ 1255-2 ต้นกำเนิดแห่งความชั่วร้ายทั้งปวง (2)

บนเวที

ท่ามกลางเสียงเพลง

หญิงสาวทั้งสามเริ่มก้าวเท้าเป็นท่าผีเสื้อ ท่วงท่าราวกับฝูงผีเสื้อกำลังโบยบิน พวกเธอเขย่งปลายเท้าพร้อมกันอย่างงดงาม แล้วสลับขาไขว้ไปข้างหน้าและข้างหลัง

“งั้นก็มาดูกันสิ มองให้ดีๆ ”

“เมื่อหลงใหลแล้ว ย่อมถอนตัวไม่ได้”

“อยากทำเรื่องสนุกๆ กันสักหน่อย”

“งั้นก็จงมุ่งหน้าไปสู่แดนสุขาวดี”

“ร้องและเต้นตามเสียงหัวใจเธอไป”

“ให้ฉันได้ฟังเสียงร้องของเธอบ้างสิ”

“ขยับแขนขา เต้นให้ลืมเลือนกาลเวลา”

“ค่ำคืนนี้ เรามาเปล่งประกายไปด้วยกันดีกว่า”

ท่าเต้นของหญิงสาวทั้งสามหลอมรวมเข้ากับเสียงเพลงอย่างลงตัว

ทุกการเคลื่อนไหวล้วนเย้ายวน ราวกับจะดึงวิญญาณของผู้ชมให้ล่องลอยตามไป

หลังจากท่าก้าวผีเสื้อ ก็สลับด้วยก้าวโออิรันที่อ่อนช้อยยิ่งขึ้น

ทุกจังหวะของพวกเธอดูสง่างาม ปราศจากความสับสน

แม้จังหวะเพลงจะเร็วและสดใส แต่ท่วงท่ากลับงดงามนุ่มนวล แรงกำลังพอดี ไม่มากไปไม่น้อยไป ทุกจังหวะสอดคล้องกับทำนอง

ทุกการหันศีรษะ

ทุกองศาของใบหน้า

ทุกสายตาที่ทอดมอง

ทั้งสามแสดงได้อย่างกลมกล่อม

เสน่ห์ที่แฝงความเย้ายวนลึกลับค่อยๆ แผ่ซานไปทั่วทั้งเวที

เมื่อการเคลื่อนไหวของทั้งร่างกายสอดคล้องกัน สิ่งที่ปรากฏออกมาคือท่วงท่าอันนวยนาด งามจนยากจะบรรยายเป็นคำพูด และยิ่งขับเน้นเสน่ห์ของพวกเธอให้แจ่มชัดยิ่งขึ้น

…

ในห้องไลฟ์สด

เมื่อผู้ชมได้เห็นการเต้นเพลงแดนสุขาวดีก็เริ่มตื่นเต้นกันสุดขีด

ทันใดนั้นเอง

สามสาวก็หันมาทางกล้อง พร้อมทำท่าเกี่ยวมือเชิญชวนอย่างยั่วยวน!

และจากนั้น

ร่างของทั้งสามก็หยุดนิ่งในท่าโพสสุดเซ็กซี่ จ้าวอิ๋งเก้อกระพริบตาซ้ายให้ผู้ชมหนึ่งที

“ว้าวว!”

“ท่านี้!”

“นี่มันท่าเต้นโอตาคุชัดๆ เลย!”

“ถึงจะเป็นเพลงแดนซ์ แต่กลิ่นของการ์ตูนสองมิติก็ชัดมากเลยละ”

“ท่านี้มัน…”

“ยั่วเกินไปแล้ว!”

“ฉันไม่ไหวแล้ววว!

“รู้สึกเหมือนจะโดนสะกดจิตเลย!”

“ท่าเต้นสะกดวิญญาณ น่ามองจริงๆ !”

“อ๊ากกกกกก!”

“เร้าใจกว่าโพลแดนซ์อีก ใครจะทนได้เนี่ย!”

“เนื้อเพลงก็สุดยอดไปเลย!”

“เพลงนี้แอบเรตอยู่นะ ฮ่าๆๆๆๆ !”

“แดนสุขาวดีนี่มันอะไรกันเนี่ย ฮ่าๆๆ!”

“แน่ใจหรือว่านี่ไม่ใช่เพลงลำนำพื้นเมืองสุดเจ๋งเวอร์ชันภาษาฉู่น่ะ?”

…

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ในการแข่งขันครั้งนี้ พ่อเพลงอวี๋จะเลือกใช้ท่าเต้นแนวโอตาคุเช่นเดียวกับกับทีมฉู่โจว!

แต่ถึงจะเป็นแนวเดียวกัน เมื่อเทียบกับเพลงแดนสุขาวดีแล้ว ท่าเต้นของเวยเวยกลับดูจืดชืดไปทันที

โดยเฉพาะในแง่ของจุดจำ

ทั้งก้าวผีเสื้อและก้าวโออิรันของเพลงแดนสุขาวดีนั้นมีเอกลักษณ์ชัดเจนเกินต้าน!

หลังจากดูจบ ผู้ชมแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเวยเวยเต้นท่าอะไรบนเวทีบ้าง!

เพราะพวกเขาถูกเพลงแดนสุขาวดีล้างสมองไปเรียบร้อยแล้ว!

ขณะนั้นเอง

เหล่านักเต้นระดับแนวหน้าจากทั่วทุกทวีปก็ได้แต่ร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก

“นี่มันอะไรกันเนี่ย?”

“แบบนี้ก็ได้หรือ!?”

“เวยเวยคิดจะเล่นทางเบี่ยง ผลสุดท้ายกลับวิ่งชนปากกระบอกปืนของเซี่ยนอวี๋เข้าเต็มๆ !”

“ทั้งคู่ก็เป็นท่าเต้นแนวโอตาคุเหมือนกัน แต่ของพ่อเพลงอวี๋สนุกกว่านะ!”

“ทั้งเพลงทั้งท่าเต้นเข้ากันลงตัวสุดๆ ”

“เนื้อเพลงก็มีจุดขายดีมากเลย!”

“หวือหวาอยู่นะ!”

“พ่อเพลงอวี๋ไม่เคยบอกหรือว่าจะไม่เป็นนักร้องหรือนักประพันธ์เพลงอีก?”

“ฉันว่าเขาน่ะ ไม่ใช่ปุถุชนคนธรรมดาแล้วละ!”

“เกินไปแล้ว ไม่เหลือความเป็นมนุษย์แล้วจริงๆ !”

ประโยคสุดท้ายนี้ออกมาจากปากของเวยเวยเอง เมื่อได้เห็นพ่อเพลงอวี๋งัดเพลงแดนสุขาวดีออกมาบนเวที เธอพลันรู้สึกสิ้นหวังขึ้นมาจริงๆ

…

ในฐานะแขกรับเชิญเฉพาะกิจ หลินเยวียนมีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่จะเป็นผู้ประพันธ์เพลงในรายการนี้ ปรากฏว่าเขากลับเลือกหยิบเพลงที่ติดหูถึงขั้นล้างสมองอย่างแดนสุขาวดีมารวมเข้ากับท่าเต้นอันยั่วยวน

และก็เพลงนี้เอง เมื่อจับคู่กับท่าเต้นนี้ ในที่สุดทีมฉินโจวก็คว้าชัยชนะในรอบนี้ไปได้!

หลินเยวียนถอนหายใจอย่างโล่งอกในที่สุด

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน