Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1256

ตอนที่ 1256 คนดังขวัญใจเด็ก

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจในฐานะแขกรับเชิญเฉพาะกิจ รายการก็กลับเข้าสู่รอบคัดออกตามปกติ รอบที่ไม่ต้องมีการออกแบบท่าเต้นอีกแล้ว

นั่นเป็นเพราะกติกาการแข่งขันกำหนดไว้เช่นนั้น

กว่าหลินเยวียนจะได้กลับมาอีกครั้งในฐานะนักออกแบบท่าเต้น ก็คงต้องรอจนถึงรอบชิงแชมป์ในรายการเพลงของเรา

ส่วนบนโลกออนไลน์ในตอนนี้

หลินเยวียนเองก็รับรู้ถึงกระแสความโด่งดังของเพลงแดนสุขาวดี ที่ระเบิดไปในหมวดการเต้นของเว็บไซต์วิดีโอแล้ว นี่ช่างเป็นท่าเต้นมีมนตร์ดำ เมื่อได้ดูแล้วออกจากวงจรไม่ได้ง่ายๆ

ถึงอย่างไร งานศิลปะก็ไม่ได้วัดกันแค่เทคนิคสูงหรือต่ำเท่านั้น

ตราบใดที่ทำให้ผู้คนมีความสุขได้ นั่นแหละคือผลงานที่ดีจริงๆ

ทว่าความสุขที่แท้จริงของชาวเน็ตเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น เมื่อถงซูเหวินแอบปล่อยวิดีโอเซอร์ไพรส์แถมมาท้ายรายการ

ใช่แล้ว

เขาแอบปล่อยวิดีโอที่เซี่ยนอวี๋สอนสามสาวเต้นแดนสุขาวดีออกมาอีกแล้ว

ในวิดีโอล่าสุดนั้น

เห็นได้ชัดเลยว่าเซี่ยนอวี๋เต้นได้ตราตรึงราวกับกำลังสะกดวิญญาณของผู้ชม ท่วงท่าของเขาทั้งเย้ายวน เรียกได้ว่าแสดงเวอร์ชันต้นฉบับที่แท้จริงของแดนสุขาวดี จนดาราสาวทั้งสามที่อยู่ตรงหน้ามือเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ!

‘ต้นฉบับของแท้!’

‘ต่อให้มีเวอร์ชันแปลกประหลาดเป็นหมื่นเป็นพัน ก็สู้พ่อเพลงอวี๋เต้นครั้งเดียวไม่ได้!’

‘ยะฮู้วว!’

‘ขอยกให้พ่อเพลงอวี๋เป็นราชาแห่งการเต้นของบลูสตาร์!’

‘นักเต้นที่ใส่จิตวิญญาณลงไปจริงๆ !’

‘ท่าโออิรันของพ่อเพลงอวี๋นี่สวยตะลึงมาก!’

‘สามสาวยังเต้นไม่สวยเท่าผู้ชายคนเดียวเลย แบบนี้เขาเรียกว่าเล่นเป็นไหม!?’

‘ไม่ต้องสงสัยเลย เวอร์ชันที่พ่อเพลงอวี๋สอนคือที่สุดแล้วจริงๆ !’

พูดตามตรง

ถงซูเหวินรู้จักใช้กระแสของพ่อเพลงอวี๋มาเรียกเรตติงของรายการได้เก่งจริง ๆ

…

ยังไม่ต้องพูดถึงเหล่าชาวเน็ต

วันนี้

ถึงขนาดที่พี่สาว น้องสาว และแม่ของหลินเยวียนเอง ก็พากันมานั่งดูคลิปสั้นที่เขาสอนสาวๆ เต้นเพลงแดนสุขาวดีด้วยกันอย่างตั้งอกตั้งใจ

หลินเยวียนไม่เข้าใจเลยสักนิด

ของแบบนี้น่าดูตรงไหนเนี่ย?

เวลาสอนคนอื่นเต้น เขาใช้มักใช้แต่การแยกท่าออกมา และอธิบายทีละส่วน ยังเรียกว่าเป็นผลงานเต็มรูปแบบไม่ได้ด้วยซ้ำ แถมจังหวะยังใช้ปากนับ ‘หนึ่ง สอง สาม สี่ สอง สอง สาม สี่’ เอาเองเสียอีก

หลังดูจบ

พี่สาวก็ไม่รู้ไปดูอะไรต่อ จู่ๆ เธอก็หัวเราะแล้วพูดว่า “คะแนนโหวตของเซี่ยนอวี๋ขึ้นเยอะเลยนะ แต่ตอนนี้ยังอยู่อันดับสามอยู่ดี”

แม่กล่าวเสริมว่า “อิ่งจือดูจะเริ่มเสี่ยงแล้วนะ”

น้องสาวก็ตอบว่า “ส่วนฉู่ขวงที่อยู่อันดับหนึ่งก็ดูไม่มั่นคงเหมือนกัน”

หลินเยวียนทำหน้างุนงง “ทุกคนพูดเรื่องอะไรกันเนี่ย?”

พี่สาวจึงยื่นมือถือให้เขาดูหน้าเพจของบล็อกหนึ่ง “นายไม่รู้หรือ ช่วงนี้เป็นวันเด็กน่ะ บล็อกจัดกิจกรรมให้เด็กๆ กับผู้ปกครองโหวตหาคนดังขวัญใจเด็กในบลูสตาร์ ตอนนี้อันดับหนึ่งคือฉู่ขวง อันดับสองคืออิ่งจือ ส่วนอันดับสามคือเซี่ยนอวี๋ คะแนนของทั้งสามคนใกล้กันมากเลย การแข่งขันนี่ดุเดือดสุดๆ ไปเลยนะ!”

หลินเยวียนหัวเราะออกมา

คนดังขวัญใจเด็ก?

แถมการแข่งขันเรียกว่าดุเดือดอะไรล่ะ?

ทั้งที่สามอันดับแรกก็ล้วนเป็นตัวเขาเองทั้งหมดไม่ใช่หรือ?

แต่ดูเหมือนครอบครัวของเขาจะยังติดตามกันอย่างเอาจริงเอาจัง

พี่สาวพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้นเต็มที่ “ฉู่ขวงได้อันดับสูงขนาดนี้ ก็ต้องขอบคุณแดนนิทานละนะ เด็กๆ ชอบนิทานของเขามาก!”

“ส่วนอิ่งจือก็มีทั้งการ์ตูนทั้งแอนิเมชัน”

น้องสาวหัวเราะพลางเอ่ยเสริม “ถึงแม้ผู้อ่านส่วนใหญ่จะเป็นวัยรุ่น แต่เด็กโตๆ ก็ยังชอบดู โดยเฉพาะแอนิเมชันของอิ่งจือน่ะ โดนใจเด็กสุดๆ ไปเลย!”

“เซี่ยนอวี๋ก็เสียเปรียบหน่อย”

แม่เองก็วิเคราะห์ด้วยสีหน้าจริงจัง “ควรแต่งเพลงสำหรับเด็กออกมาบ้างนะ เด็กๆ ชอบแนวนี้ ตอนนี้คะแนนโหวตของเขาดูเหมือนจะมาจากพวกผู้ปกครองมากกว่าเด็กเสียอีก”

หลินเยวียน “…”

เขารู้สึกว่าครอบครัวของตัวเองนี่ เริ่มจะเกิดอาการสับสนแล้ว

คนดังที่เด็กๆ ชอบที่สุดอะไรนั่นน่ะ

แข่งกันเองในร่างเดียวกัน จะไปสนุกตรงไหนกันล่ะ

…

คืนนั้น

หลินเยวียนก็ไปเปิดดูการจัดอันดับคนดังขวัญใจเด็กด้วยตัวเอง

ในพื้นที่แสดงความคิดเห็นของหน้าลงคะแนน

‘คะแนนโหวตของฉู่ขวงยังคงอยู่อันดับหนึ่งมาตลอดเลย นิทานที่เขาเขียนคลาสสิกมากไง!’

“ส่วนฉู่ขวง ก็ยังมีเจ้าชายน้อยอยู่ จิกซอว์ชิ้นสุดท้ายของแดนนิทานพอดี ปล่อยออกมาในวันเด็กก็คงมีความหมายมากทีเดียว”

เมื่อแผนงานเสร็จสมบูรณ์

วันรุ่งขึ้น หลินเยวียนก็เริ่มลงมือทำทันที

เขาเริ่มจากการนั่งลงเขียนเรื่องเจ้าชายน้อยอยู่ที่บ้าน

นิยายเรื่องนี้มีความยาวไม่ถึงหกหมื่นคำ สำหรับหลินเยวียน เขาใช้เวลาเพียงวันเดียวก็เขียนจบ

สำหรับแดนนิทานแล้ว เจ้าชายน้อยนับว่าเป็นชิ้นส่วนที่พิเศษที่สุดชิ้นหนึ่ง

เพราะในแง่หนึ่ง นิทานที่ผู้ใหญ่ก็สามารถอ่านและหลงรักได้เช่นกัน

นอกจากนี้

นิยายเล่มนี้อาจเป็นผลงานที่ช่วยให้ฉู่ขวงไต่ขึ้นสู่อันดับที่แปดได้สำเร็จ ทำในสิ่งที่ปรากฏการณ์ลูกกลมสายฟ้าทำไม่สำเร็จ ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นหนึ่งในนิทานที่คลาสสิกที่สุดของโลก

คิดได้ดังนั้น

หลินเยวียนก็สั่งระบบให้สร้างผลงานใหม่นี้ขึ้นมาโดยตรง จากนั้นเปิดเอกสารบนคอมพิวเตอร์ แล้วเริ่มพิมพ์เสียงดังแกร็กๆๆ

ไม่นานนัก

หลังจากเขียนคำนำไปไม่กี่บรรทัด

บนหน้าจอก็ปรากฏชื่อผลงานใหม่อย่างชัดเจน เจ้าชายน้อย

[เมื่อตอนอายุหกขวบ ฉันได้เห็นรูปภาพอันมหัศจรรย์ใจ]

[หนังสือเล่มนั้นชื่อว่า ‘การผจญภัยในป่า’]

[ในภาพ เป็นงูเหลือมกำลังกินสัตว์ป่าอยู่ ด้านล่างนี้คือสำเนาของภาพนั้น]

เอ๊ะ?

เขียนมาถึงตรงนี้

หลินเยวียนก็ชะงักไป ก่อนจะเผยรอยยิ้มบางๆ ออกมา

เกือบลืมไปแล้ว

นิยายเล่มนี้ไม่เหมือนกับวรรณกรรมสำหรับเด็กทั่วไป

เนื้อเรื่องต้อง อ่านควบคู่กับภาพประกอบ ถึงจะเข้าถึงเสน่ห์ที่แท้จริงได้

หากไม่มีภาพที่สร้างตามคำบรรยาย มนตร์เสน่ห์ของนิยายเรื่องนี้ก็จะลดลงไปมาก

งั้นก็ไม่มีอะไรต้องคิดให้มาก?

แน่นอนว่าต้องให้อิ่งจือมาร่วมมือด้วยสิ!

นิยายเรื่องนี้ที่มีชื่อว่า ‘เจ้าชายน้อย’ จะเป็นผลงานที่สร้างขึ้นโดยการร่วมมือของฉู่ขวงและอิ่งจือ!