Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1257
ตอนที่ 1257 อัลบั้มเพลงเด็ก
เนื้อเรื่องหลัก
ภาพประกอบ
หลินเยวียนทั้งเขียนทั้งวาด ใช้เวลาเพียงวันเดียวก็สร้างสรรค์ เจ้าชายน้อยจนเสร็จสมบูรณ์ จากนั้นจึงส่งต่อให้คลังหนังสือซิลเวอร์บลูจัดการตีพิมพ์
คืนนั้นเอง
โพสต์โปรโมตก็ปรากฏขึ้นบนบล็อก
[จิกซอว์ชิ้นสุดท้ายของแดนนิทานของฉู่ขวงเสร็จสมบูรณ์แล้ว ผลงานใหม่เจ้าชายน้อย จะวางจำหน่ายก่อนวันเด็ก ภาพประกอบโดยอิ่งจือ!]
ทันใดนั้น
ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตก็เกิดกระแสพูดคุยอย่างคึกคัก!
‘ในที่สุดก็ยอมกลบหลุมนี้สักที รอภาคสุดท้ายของแดนนิทานมานานมากแล้ว!’
‘จิกซอว์ชิ้นสุดท้าย ต้องสนุกแน่ๆ !’
‘หรือนี่หมายความว่าจักรวาลแดนนิทานของฉู่ขวงจะสมบูรณ์แบบแล้ว?’
‘เจ้าชายน้อยคงเป็นชาวเมืองคนสุดท้ายของแดนนิทานล่ะมั้ง’
‘เพราะใกล้วันเด็กแน่ๆ เลยสินะ?’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงนี่ใจดีกับเด็กจริงๆ ’
‘เขียนนิทานตอนวันเด็ก ฉู่ขวงมาได้จังหวะมาก’
‘ทันทีที่เจ้าชายน้อยปล่อยออกมา ฉู่ขวงคงได้คะแนนโหวตคนดังขวัญใจเด็กเพิ่มอีกแน่’
‘อิ่งจืออย่ายอมนะ ภาพประกอบฝีมืออิ่งจือนี่นา!’
‘การร่วมงานครั้งนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ นิยายของฉู่ขวงกับภาพประกอบของอิ่งจือ เป็นของสะสมชั้นดีแน่นอน!’
…
สำหรับกระแสถกเถียงบนอินเทอร์เน็ต หลินเยวียนไม่ได้ใส่ใจมากนัก
หลังจากเขียนเจ้าชายน้อยเสร็จ เขาก็รีบมาที่สตูดิโอตามเงาฝันทันที
ที่นี่กำลังเตรียมจัดส่งแอนิเมชันชุดใหม่ให้กับช่องการ์ตูน
ทั้งหมดมีแปดเรื่อง
หลินเยวียนเลือกผลงานที่เหมาะสมจากแอนิเมชันที่ทำเสร็จแล้ว
“แกะจอมซ่ากับหมาป่าจอมกวน”
“เซเลอร์มูน”
“วัยรุ่นหมากล้อม”
“เปปปาพิก”
“และเทเลทับบีส์ก็เอามาฉายด้วยละกัน’
“ส่วนแนวไลฟ์แอ็กชันก็หยุดไม่ได้ ปล่อยอุลตราเซเวนไปเลย”
“ยังไม่พอหรือ? งั้นก็มิกกี้เมาส์กับโดนัลด์ดัก!”
“ในเมื่อตัวละครเอกส่วนใหญ่ก็เป็นสัตว์อยู่แล้ว งั้นปิดท้ายด้วยคู่หูหมีตัวป่วนแล้วกัน”
ช่องเด็กหมายเลขสองต้องการแอนิเมชันแปดเรื่องพอดี
หลินเยวียนคิดว่าครั้งนี้ไหนๆ ก็ตรงกับวันเด็กอยู่แล้ว งั้นก็ปล่อยทั้งหมดออกมาเรียงกันไปเลย
แน่นอน
ทั้งหมดจะสร้างในนามของอิ่งจือ
…
แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ
ไม่กี่วันต่อมา
พ่อแม่และเด็กๆ ทั่วทุกทวีปต่างประหลาดใจเมื่อพบว่าช่องเด็กหมายเลขสองของบลูสตาร์เริ่มทยอยออกอากาศแอนิเมชันชุดใหม่หลายเรื่อง และแต่ละเรื่องล้วนมีคุณภาพดี!
เรื่องแรกคือเซเลอร์มูน
แอนิเมชันเรื่องนี้ไม่เพียงแต่เป็นที่ชื่นชอบของเด็กผู้ชาย เด็กผู้หญิงก็ยิ่งหลงรัก!
‘ฉันคือสาวน้อยน่ารัก ผู้พิทักษ์ความรักและความยุติธรรม!’
‘ตัวแทนแห่งดวงจันทร์ จะลงทัณฑ์แกเอง!’
‘คลาสสิกสุดๆ เลย!’
‘เรื่องนี้สนุกมากกก!’
…
ต่อมาคือเรื่องแกะจอมซ่ากับหมาป่าจอมกวน
ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าแอนิเมชันเรื่องนี้มีกี่ตอนกันแน่ แต่อย่างต่ำคือหลายพันตอน
ตอนเปิดเรื่องมาก็ใช้เพลงคลาสสิกอย่าง ‘อย่าดูถูกว่าฉันเป็นแค่แกะ’
‘อย่าดูถูกว่าฉันเป็นแค่แกะ เพราะทุ่งหญ้าเขียวสดเพราะฉันหอมยิ่งขึ้น ฟ้าก็สดใสขึ้นเพราะฉัน เมฆขาวก็นุ่มละมุนเพราะมีฉันอยู่ตรงนี้…’
‘หมาป่าสีเทานี่ซื่อบื้อจังเลยเลย!’
‘แกะคนสวยชอบแกะจอมขี้เกียจหรือแกะจอมซ่ากันแน่เนี่ย?’
‘ฉันจะกลับมาแน่นอนนนน!’
‘ทำไมหมาป่าสีแดงถึงถือกระทะทุกตอนเลยล่ะ?’
…
จากนั้นก็ถึงคิวของเปปป้าพิก
‘เรื่องนี้ก็ดีมากเลย!’
‘ฮ่าๆๆ หมูน้อยเปปปาน่ารักสุดๆ !’
‘สไตล์การ์ตูนไม่เหมือนใครเลยนะ!’
‘สนุกมาก!’
‘ฉันเป็นผู้ใหญ่แท้ๆ ยังดูไปยิ้มไปเลย’
…
ต่อมาก็คือเรื่องวัยรุ่นหมากล้อม
“ฟ้าดินเป็นเอกภาพ!”
“แนวเรื่องน่าสนใจดีนะ”
“ช่วยกระตุ้นให้เด็กๆ อยากเรียนหมากล้อมได้เลย”
“ลูกสาวฉันดูจบแล้วก็ร้องให้ฉันพาไปสมัครเรียนหมากล้อมทันที”
“เด็กมีความสนใจถือเป็นเรื่องดี แถมหมากล้อมยังช่วยพัฒนาสมองด้วย”
…
“ทั้งหมดนี้เป็นผลงานของอิ่งจือทั้งนั้น!”
“อะไรนะ พวกแอนิเมชันพวกนี้ก็เป็นผลงานของอิ่งจืออีกหรือ!?”
“ถึงว่าทำไมคุณภาพถึงดีขึ้นมาถนัดตาขนาดนี้!”
“ช่วงนี้มีโหวตหาคนดังขวัญใจเด็กใช่ไหม งั้นฉันจะไปโหวตให้อิ่งจือเดี๋ยวนี้เลย!”
“ผมก็จะไปโหวตด้วย!”
แอนิเมชันเหล่านี้ไม่เพียงได้รับความชื่นชอบจากเด็กๆ เท่านั้น แต่ยังได้รับการยอมรับจากบรรดาผู้ปกครองด้วย
ไม่นานนัก
บนบล็อก
ในการโหวตคนดังขวัญใจเด็ก
อิ่งจือซึ่งเดิมอยู่อันดับสอง กลับทะยานขึ้นมาเป็นอันดับที่หนึ่ง!
แม้แต่เซี่ยนอวี๋ก็พลอยพุ่งขึ้นมาอยู่ในอันดับสองด้วย!
ขณะที่ฉู่ขวง จากที่เคยอยู่ในอันดับที่หนึ่ง กลับหล่นไปอยู่อันดับที่สามแทน
ทำไมน่ะหรือ?
ก็เพราะทั้งเพลงเปิดและเพลงปิดของแอนิเมชันเหล่านี้ ล้วนเป็นผลงานของเซี่ยนอวี๋ทั้งสิ้น!
ไม่ต้องพูดว่าคุณภาพของเพลงเป็นอย่างไร
เมื่อแอนิเมชันโด่งดัง เพลงประกอบก็ย่อมฮิตตามไปด้วยอยู่แล้ว!
บางพ่อแม่ถึงกับฮัมเพลงตอนทำกับข้าวไปด้วย อย่าง ‘แกะจอมกวน แกะคนสวย แกะขี้เกียจ หมาป่าสีเทา หมาป่าสีแดง’ จะเห็นได้ชัดเจนว่าเพลงจากการ์ตูนเหล่านี้ตราตรึงใจผู้ชมมากแค่ไหน
ส่วนชาวเน็ตที่ปกติไม่ได้ติดตามแอนิเมชันต่างก็เพลิดเพลินตามไปด้วย
‘ให้ตายสิ’
‘สามสหายนี่แข่งกันเองแล้วเหรอเนี่ย?’
‘กิจกรรมคนดังขวัญใจเด็กของบล็อกนี่ แข่งขันกันดุเดือดยิ่งกว่าชาร์ตใหญ่ ๆ อีก’
‘อิ่งจือเล่นปล่อยแอนิเมชันรวดเดียวหลายเรื่อง’
‘ฉู่ขวงก็เตรียมปิดฉากแดนนิทานอีก’
‘ส่วนพ่อเพลงอวี๋ก็แต่งเพลงให้แอนิเมชันพวกนั้นเป็นสิบๆ เพลง’
‘ถ้าไม่รู้คงคิดว่าสามคนนี้กำลังจะฉลองวันเด็กด้วยกันซะอีก!’
‘โอ้โฮ!’
‘ทุกคนดูนี่เร็ว!’
‘นี่มันฉลองวันเด็กชัดๆ เลย!?’
ชาวเน็ตต่างร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ อยู่ดีๆ เพราะเซี่ยนอวี๋ก็ประกาศโพสต์ใหม่ว่า ‘ราชวงศ์ปลาจะปล่อยอัลบั้มเพลงเด็กในอีกสามวันข้างหน้า’
เขียนเพลงเด็กยังพอว่า
ถึงขั้นจะปล่อยอัลบั้มเพลงเด็กกันเลยทีเดียว!?
ตั้งแต่วงการดนตรีถือกำเนิดขึ้นบนบลูสตาร์มา ไม่เคยมีพ่อเพลงคนไหน ปล่อยอัลบั้มเพลงเด็กมาก่อนเลย!
ชาวเน็ตต่างขำปนตะลึง แต่ในความรู้สึกนั้นกลับมีแววของความคาดหวังแปลกๆ แฝงอยู่
เพราะทุกคนยังจำได้ดีว่า
ตอนที่พ่อเพลงอวี๋เคยสอนดนตรีให้เด็กอนุบาลในรายการไปกันกับปลา เขาแต่งเพลงเด็กคุณภาพสูงอีกหลายเพลง แต่ละเพลงล้วนไพเราะและเป็นที่นิยมไปทั่วบลูสตาร์ ครั้งนี้เขาจะหยิบเพลงอะไรออกมาเซอร์ไพรส์อีกนะ…
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...