Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1261
ตอนที่ 1261 เริ่มจากตรงไหน ก็จบตรงนั้น
‘เรื่องสุดท้าย?’
‘แขวนปากกา?’
‘อิ่งจือจะไม่วาดการ์ตูนอีกแล้วเหรอ!?’
‘ถึงจะตื่นเต้นกับผลงานใหม่ แต่ก็รู้สึกใจหายพอรู้ว่ามันต้องแลกมากับการแขวนปากกาของเขา’
‘จะว่าไปแล้ว อิ่งจือกับเซี่ยนอวี๋เป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่หรือ แล้วอายุห่างกันมากไหม ถ้าอายุไล่เลี่ยกันก็ยังหนุ่มอยู่นะ ไม่เห็นจำเป็นต้องแขวนปากกาเลย!’
‘เขาหมายถึงแค่เลิกวาดการ์ตูนล่ะมั้ง’
‘แต่ผมชอบการ์ตูนของอิ่งจือที่สุด’
‘พูดตามตรงนะ ถึงการ์ตูนอาจยังไม่ถูกยกให้มีคุณค่าเท่ากับจิตรกรรมแบบดั้งเดิม แต่ฉันไม่คิดว่านั่นคือเหตุผลที่เขาจะหยุดวาดการ์ตูนนะ ยังไงซะถ้าอิ่งจือยินยอม เขาแค่ขายภาพจากชุดจิตรวิญญาณ ก็รวยเละแล้ว แต่เขากลับไม่เคยขายเลยสักภาพ!’
‘ไม่นะ!’
‘วาดต่อเถอะ!’
‘ไม่ว่าคุณจะวาดอะไร ฉันก็ยังรักคุณเสมอ!’
ปฏิกิริยาแรกของบรรดาแฟนการ์ตูนก็คือพวกเขาไม่อาจยอมรับได้
พื้นที่แสดงความคิดเห็นบนบล็อกของอิ่งจือเต็มไปด้วยคอมเมนต์แสดงความอาลัยอาวรณ์
ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับของราชาโจรสลัด นินจาจอมคาถา ยอดนักสืบฉู่อวี๋ สแลมดังก์ หรือแม้แต่แฟนคลับของโดราเอมอน ต่างก็ออกมารวมตัวกัน!
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
การ์ตูนของอิ่งจือสั่งสมฐานแฟนคลับไปทั่วทั้งบลูสตาร์ และตอนนี้ทุกคนก็พลันแตกตื่นขึ้นมา!
ทั้งในกลุ่มแช็ต
ในโซเชียลมีเดียทุกแพลตฟอร์ม
ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างแชร์ข่าวนี้ พร้อมพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า รู้สึกเหมือนวัยเยาว์ของเรากำลังจะสิ้นสุดลงตรงนี้เลย
เพราะไม่ว่าจะชอบดูการ์ตูนและแอนิเมชันหรือไม่ เกือบทุกคนก็ต้องเคยสัมผัสผลงานของอิ่งจืออย่างน้อยสักเรื่อง
ไม่ว่าจะชอบหัวไชเท้าหรือผักกาด
อิ่งจือก็หยิบออกมาได้ให้เสมอ
ไม่ว่าจะเป็นคนช่างเลือกแค่ไหน แค่เปิดรายชื่อผลงานการ์ตูนของอิ่งจือดู ก็ต้องมีสักเรื่องที่ตรงกับรสนิยมของคุณอย่างแน่นอน
เมื่อกระแสข่าวยิ่งโหมหนักขึ้น สุดท้ายหลินเยวียนก็ต้องใช้บัญชีของอิ่งจือออกมาชี้แจงเพิ่มเติมว่า
เขาไม่ได้หมายความว่าจะไม่ทำการ์ตูนอีกเลย เพียงแต่ต่อจากนี้จะไม่ลงมือวาดเอง เนื่องจากภาระงานและพลังที่หนักหนาเกินกว่าจะรับไหว
คำชี้แจงนี้ช่วยให้แฟนๆ ใจเย็นลงได้บ้าง
แม้ว่าความรู้สึกเสียดายจะยังคงไม่จางหาย
และท่ามกลางบรรยากาศแสนอาลัยอาวรณ์นั้นเอง การ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลก็ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ
อิ่งจือปล่อยผลงานออกมาทีเดียวถึง 30 ตอนเต็ม!
วันนี้ตรงกับวันเด็กพอดี แม้ว่าคนกลุ่มแรกที่คลิกเข้าไปอ่าน ส่วนใหญ่จะไม่ใช่เด็กๆ ก็ตาม
และหลังจากที่พวกเขาได้เห็นเนื้อหาจริงๆ แล้ว
สิ่งแรกที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกตะลึง กลับไม่ใช่เนื้อเรื่องของการ์ตูนเรื่องนี้
หากแต่เป็นลายเส้นต่างหาก!
เนื่องจากนี่คือผลงานการ์ตูนชิ้นสุดท้ายของอิ่งจือ หลินเยวียนจึงงัดฝีมือด้านจิตรกรรมระดับปรมาจารย์ออกมาใช้กับดราก้อนบอลอย่างเต็มกำลัง!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉากต่อสู้ ความละเอียด ความหนักแน่น และพลังของภาพเรียกได้ว่า เหนือกว่าฉบับต้นฉบับทุกกระเบียดนิ้ว!
พูดได้ว่า
ในบรรดาการ์ตูนทั้งหมดที่อิ่งจือเคยสร้างมา ดราก้อนบอลมีลายเส้นสวยที่สุด!
และไม่ใช่แค่ในบลูสตาร์เท่านั้น แม้เทียบกับการ์ตูนระดับโลกที่เกิดขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณภาพงานภาพของดราก้อนบอลก็ยังคงไร้เทียมทานสมควรถูกยกให้เป็นผลงานที่ผู้คนสามารถนำไปศึกษาอย่างแท้จริง!
…
ในวงการการ์ตูน
เมื่อได้เห็นดราก้อนบอลซึ่งมาพร้อมลายเส้นระดับตำราเรียน ทั้งวงการถึงกับตะลึงพรึงเพริด!
“ฉากต่อสู้แบบนี้!”
“ทิวทัศน์แบบนี้!”
“ลายเส้นแบบนี้!”
“วาดได้โหดเกินไปแล้ว!
“วาดกล้ามเนื้อออกมาได้สมจริงมาก!”
“เพิ่งรู้ว่างการแบ่งช่องทำแบบนี้ได้ด้วย!”
“นี่มันการ์ตูนสำหรับคนอ่านทั่วไปที่ไหนกัน นี่มันการ์ตูนที่เอาไว้ให้คนในวงการอ่านโดยเฉพาะชัดๆ ควรค่าแก่การเรียนรู้ของพวกเรา!”
“ฉันเริ่มฝึกวาดตามแล้วเนี่ย!”
“แต่ไม่มีฝีมือระดับเทพแบบอิ่งจือ ต่อให้ลอกก็จับแก่นไม่ได้หรอก!”
“ไม่ใช่แค่ลายเส้นนะ ทั้งแนวคิดการจัดภาพและการแบ่งช่องก็สมควรแก่การเป็นตัวอย่างให้นำไปศึกษาอย่างมาก!”
…
จะว่าไปแล้ว
จะขอยกตัวอย่างตอนต้นเรื่องวันพีซ
แชงคูส ผมแดงซึ่งเป็นถึงหนึ่งในสี่จักรพรรดิ กลับโดนสัตว์ทะเลกระจอกๆ งับแขนขาดไปข้างหนึ่ง
เห็นได้ชัดว่ากันอยู่ว่าการออกแบบนี้ไม่สมเหตุสมผล!
ตอนแรกผู้เขียนก็คงยังไม่ได้วางพล็อตให้ถี่ถ้วนนัก
ด้วยเหตุนี้เอง ระบบจึงมอบเวอร์ชันของการ์ตูนที่แก้ไขแล้วให้ ตัดทอนหรือปรับเนื้อหาที่ขัดกับตรรกะ ให้สมเหตุสมผลยิ่งขึ้น หรือบางส่วนก็เขียนใหม่เสียเลย
นอกจากนั้น
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ
ดราก้อนบอล เวอร์ชันต้นฉบับนั้นไม่มีตอนจบ
แต่เวอร์ชันที่หลินเยวียนได้จากระบบ กลับมีตอนจบ!
เรื่องที่ยาวเกินไป บางทีก็ไม่ใช่เรื่องดี ยิ่งฝืนยืดไปเรื่อยๆ ความสนุกก็จะกลายเป็นความยืดเยื้อแทน
หลายคนรู้สึกแบบนั้นกับดราก้อนบอล โดยเฉพาะหลังจากที่การ์ตูนถูกลากยาวขึ้นเรื่อยๆ
แน่นอนว่าระบบไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก
หลินเยวียนเองก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง เมื่อถึงเวลาจบ ก็ควรจบ
ตามความเร็วในการอัปเดตของหลินเยวียนแล้ว ตั้งแต่เริ่มจนจบสมบูรณ์ ใช้เวลาหนึ่งถึงสองปี ดราก้อนบอลก็น่าจะอวสานอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว
ของคนอื่น การ์ตูนวาดไม่ทันแอนิเมชัน
ทว่าของหลินเยวียนกลับตรงกันข้าม เขาวาดการ์ตูนได้เร็วกว่าทีมแอนิเมชันจะผลิตทันเสียอีก
จากแอนิเมชัน สู่เพลงเด็ก และจากนิยาย สู่การ์ตูน หลินเยวียนได้ทำทุกอย่างครบถ้วนในเทศกาลวันเด็กแล้ว
บางที สำหรับผู้คนทั้งบลูสตาร์ นี่คงเป็นวันเด็กที่น่าจดจำที่สุดอย่างแน่นอน
ที่ตลกกว่านั้นคือ ท้ายที่สุดแล้ว ในกิจกรรมโหวตคนดังขวัญใจเด็กซึ่งจัดทำโดยบล็อก เซี่ยนอวี๋ ฉู่ขวง และอิ่งจือได้อันดับหนึ่งร่วมกันทั้งสามคน!
แน่นอนว่าไม่มีใครคิดเล็กคิดน้อยเรื่องความยุติธรรม
เพราะกิจกรรมนี้ก็เป็นเพียงเกมสนุกๆ เช่นเดียวกับกิจกรรมส่งมีดก่อนหน้านี้ไม่มีผิด
ทุกคนโหวตกันก็เพื่อความสนุกเท่านั้น
และนี่ก็เป็นตอนจบที่ทำให้ทุกคนยิ้มได้อย่างแท้จริง
[1] ซุนโกคู (ซนโกคู) เป็นการถอดเสียงตามภาษาญี่ปุ่น
[2] ซุนหงอคง เป็นการถอดเสียงตามภาษาแต้จิ๋ว
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...