ตอนที่ 1261 เริ่มจากตรงไหน ก็จบตรงนั้น
‘เรื่องสุดท้าย?’
‘แขวนปากกา?’
‘อิ่งจือจะไม่วาดการ์ตูนอีกแล้วเหรอ!?’
‘ถึงจะตื่นเต้นกับผลงานใหม่ แต่ก็รู้สึกใจหายพอรู้ว่ามันต้องแลกมากับการแขวนปากกาของเขา’
‘จะว่าไปแล้ว อิ่งจือกับเซี่ยนอวี๋เป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่หรือ แล้วอายุห่างกันมากไหม ถ้าอายุไล่เลี่ยกันก็ยังหนุ่มอยู่นะ ไม่เห็นจำเป็นต้องแขวนปากกาเลย!’
‘เขาหมายถึงแค่เลิกวาดการ์ตูนล่ะมั้ง’
‘แต่ผมชอบการ์ตูนของอิ่งจือที่สุด’
‘พูดตามตรงนะ ถึงการ์ตูนอาจยังไม่ถูกยกให้มีคุณค่าเท่ากับจิตรกรรมแบบดั้งเดิม แต่ฉันไม่คิดว่านั่นคือเหตุผลที่เขาจะหยุดวาดการ์ตูนนะ ยังไงซะถ้าอิ่งจือยินยอม เขาแค่ขายภาพจากชุดจิตรวิญญาณ ก็รวยเละแล้ว แต่เขากลับไม่เคยขายเลยสักภาพ!’
‘ไม่นะ!’
‘วาดต่อเถอะ!’
‘ไม่ว่าคุณจะวาดอะไร ฉันก็ยังรักคุณเสมอ!’
ปฏิกิริยาแรกของบรรดาแฟนการ์ตูนก็คือพวกเขาไม่อาจยอมรับได้
พื้นที่แสดงความคิดเห็นบนบล็อกของอิ่งจือเต็มไปด้วยคอมเมนต์แสดงความอาลัยอาวรณ์
ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับของราชาโจรสลัด นินจาจอมคาถา ยอดนักสืบฉู่อวี๋ สแลมดังก์ หรือแม้แต่แฟนคลับของโดราเอมอน ต่างก็ออกมารวมตัวกัน!
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
การ์ตูนของอิ่งจือสั่งสมฐานแฟนคลับไปทั่วทั้งบลูสตาร์ และตอนนี้ทุกคนก็พลันแตกตื่นขึ้นมา!
ทั้งในกลุ่มแช็ต
ในโซเชียลมีเดียทุกแพลตฟอร์ม
ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างแชร์ข่าวนี้ พร้อมพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า รู้สึกเหมือนวัยเยาว์ของเรากำลังจะสิ้นสุดลงตรงนี้เลย
เพราะไม่ว่าจะชอบดูการ์ตูนและแอนิเมชันหรือไม่ เกือบทุกคนก็ต้องเคยสัมผัสผลงานของอิ่งจืออย่างน้อยสักเรื่อง
ไม่ว่าจะชอบหัวไชเท้าหรือผักกาด
อิ่งจือก็หยิบออกมาได้ให้เสมอ
ไม่ว่าจะเป็นคนช่างเลือกแค่ไหน แค่เปิดรายชื่อผลงานการ์ตูนของอิ่งจือดู ก็ต้องมีสักเรื่องที่ตรงกับรสนิยมของคุณอย่างแน่นอน
เมื่อกระแสข่าวยิ่งโหมหนักขึ้น สุดท้ายหลินเยวียนก็ต้องใช้บัญชีของอิ่งจือออกมาชี้แจงเพิ่มเติมว่า
เขาไม่ได้หมายความว่าจะไม่ทำการ์ตูนอีกเลย เพียงแต่ต่อจากนี้จะไม่ลงมือวาดเอง เนื่องจากภาระงานและพลังที่หนักหนาเกินกว่าจะรับไหว
คำชี้แจงนี้ช่วยให้แฟนๆ ใจเย็นลงได้บ้าง
แม้ว่าความรู้สึกเสียดายจะยังคงไม่จางหาย
และท่ามกลางบรรยากาศแสนอาลัยอาวรณ์นั้นเอง การ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลก็ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ
อิ่งจือปล่อยผลงานออกมาทีเดียวถึง 30 ตอนเต็ม!
วันนี้ตรงกับวันเด็กพอดี แม้ว่าคนกลุ่มแรกที่คลิกเข้าไปอ่าน ส่วนใหญ่จะไม่ใช่เด็กๆ ก็ตาม
และหลังจากที่พวกเขาได้เห็นเนื้อหาจริงๆ แล้ว
สิ่งแรกที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกตะลึง กลับไม่ใช่เนื้อเรื่องของการ์ตูนเรื่องนี้
หากแต่เป็นลายเส้นต่างหาก!
เนื่องจากนี่คือผลงานการ์ตูนชิ้นสุดท้ายของอิ่งจือ หลินเยวียนจึงงัดฝีมือด้านจิตรกรรมระดับปรมาจารย์ออกมาใช้กับดราก้อนบอลอย่างเต็มกำลัง!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉากต่อสู้ ความละเอียด ความหนักแน่น และพลังของภาพเรียกได้ว่า เหนือกว่าฉบับต้นฉบับทุกกระเบียดนิ้ว!
พูดได้ว่า
ในบรรดาการ์ตูนทั้งหมดที่อิ่งจือเคยสร้างมา ดราก้อนบอลมีลายเส้นสวยที่สุด!
และไม่ใช่แค่ในบลูสตาร์เท่านั้น แม้เทียบกับการ์ตูนระดับโลกที่เกิดขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณภาพงานภาพของดราก้อนบอลก็ยังคงไร้เทียมทานสมควรถูกยกให้เป็นผลงานที่ผู้คนสามารถนำไปศึกษาอย่างแท้จริง!
…
ในวงการการ์ตูน
เมื่อได้เห็นดราก้อนบอลซึ่งมาพร้อมลายเส้นระดับตำราเรียน ทั้งวงการถึงกับตะลึงพรึงเพริด!
“ฉากต่อสู้แบบนี้!”
“ทิวทัศน์แบบนี้!”
“ลายเส้นแบบนี้!”
“วาดได้โหดเกินไปแล้ว!
“วาดกล้ามเนื้อออกมาได้สมจริงมาก!”
“เพิ่งรู้ว่างการแบ่งช่องทำแบบนี้ได้ด้วย!”
“นี่มันการ์ตูนสำหรับคนอ่านทั่วไปที่ไหนกัน นี่มันการ์ตูนที่เอาไว้ให้คนในวงการอ่านโดยเฉพาะชัดๆ ควรค่าแก่การเรียนรู้ของพวกเรา!”
“ฉันเริ่มฝึกวาดตามแล้วเนี่ย!”
“แต่ไม่มีฝีมือระดับเทพแบบอิ่งจือ ต่อให้ลอกก็จับแก่นไม่ได้หรอก!”
“ไม่ใช่แค่ลายเส้นนะ ทั้งแนวคิดการจัดภาพและการแบ่งช่องก็สมควรแก่การเป็นตัวอย่างให้นำไปศึกษาอย่างมาก!”
…



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...