Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 934

ตอนที่ 934 มิอาจยลโฉมหลูซานตระหง่านลับ

แน่นอนว่าหลินเยวียน มีผลงานเกี่ยวกับเขาหลูซานและไม่ได้มีเพียงแค่หนึ่งบท!

บทหนึ่ง แน่นอนว่าคือจารึกกำแพงวัดซีหลิน ของเซียนซู ผู้ซึ่งหลินเยวียนดูเหมือนจะหยิบยืมผลงานได้ไม่รู้จบ เพราะปรมาจารย์ท่านนี้ได้ทิ้งผลงานคลาสสิกระดับตำนานไว้มากมาย

อีกบทหนึ่ง ผู้แต่งก็เป็นเซียนเช่นกัน และคราวนี้คือเซียนกวี

เชื่อว่าไม่มีใครไม่รู้จัก ‘ชมน้ำตกเขาหลูซาน’ ของหลี่ไป๋

ว่ากันถึงชื่อเสียงของบทกวีเกี่ยวกับภูเขาหลูซานแล้ว บท ‘เผลอคิดว่าช้างเผือกหล่นจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้า’ ของหลี่ไป๋ และบทกวีของซูตงพัวนั้นล้วนเป็นคู่บทกวีคลาสสิกที่มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน

สุดท้าย หลินเยวียนจึงเลือกบทกวีจารึกกำแพงวัดซีหลิน

ไม่ใช่ว่าบทนี้ดีกว่าอีกบทหนึ่ง แต่เป็นเพราะหลินเยวียนตั้งใจจะแบ่งปล่อยทีละบท

เริ่มจากบทของซูตงพัวก่อน แล้วค่อยรอจังหวะเหมาะสมปล่อยบทของหลี่ไป๋ในภายหลัง

ถ้าปล่อยพร้อมกันทีเดียวทั้งสองบท อาจทำให้เกิดการแย่งความสนใจกันเอง

ให้ผู้อ่านค่อยๆ ซึมซับทีละบท จะช่วยเพิ่มค่าความโด่งดังได้ดีกว่า

ใช่แล้ว

การที่หลินเยวียนร่วมงานกับแหล่งท่องเที่ยว ก็เพื่อสะสมค่าความโด่งดัง

ส่วนที่ลงมือเขียนด้วยลายมือส่งไป แทนที่จะโพสต์เนื้อหาลงบนอินเทอร์เน็ต ก็เพื่อให้ได้ค่าความโด่งดังเพิ่มขึ้น เพราะลายมือระดับปรมาจารย์นั้นหาได้ยาก และยิ่งเพิ่มคุณค่าให้กับบทกวีมากขึ้น

ในขณะนั้น

นิยายฉบับรวมเล่มดาบมังกรหยกกำลังเป็นกระแสอย่างร้อนแรง

ในขณะที่ทั่วทั้งเครือข่ายต่างพูดคุยกันถึงเนื้อเรื่องในนวนิยายอย่างครึกคักเหล่าผู้ดูแลสถานที่ท่องเที่ยวที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องกลับกำลังตีอกชกตัวด้วยความหงุดหงิด เนื่องจากการกระทำสุดแสบของฉู่ขวง

แต่แล้ว

ในช่วงเวลานี้เอง

เขาหลูซานก็ได้ประกาศผ่านสื่อว่าในคืนนี้เวลาหนึ่งทุ่ม จะมีการปล่อยคลิปวิดีโอโฆษณาโปรโมตการท่องเที่ยวของเขาหลูซาน!

พร้อมกับที่บัญชีทางการของหลูซานยังระบุว่า คลิปวิดีโอนี้จะถ่ายทำโดยอิงเนื้อหาจากบทกวีบทใหม่ของเซี่ยนอวี๋!

ในชั่วพริบตา!

ความสนใจของชาวเน็ตก็ถูกดึงดูดเข้ามาทันที!

ทุกคนยังไม่ลืมบทกวีที่เซี่ยนอวี๋เคยเขียนให้กับทะเลสาบซีหูก่อนหน้านี้!

ไม่รู้ว่ามีคนมากมายแค่ไหนที่ถูกบทกวีบทนั้นและชื่อเสียงของเซี่ยนอวี๋ดึงดูด จนต้องชวนเพื่อนฝูงไปเที่ยวชมทะเลสาบซีหูกันสักรอบ

แม้แต่ตอนนี้ก็ยังมีคนจำนวนมากจับตาดูรายงานสภาพอากาศ รอให้มีฝนตกปรอยๆ จะได้กลับไปเที่ยวซีหูอีกครั้ง!

ก็เพราะบทกวีของเซี่ยนอวี๋กล่าวไว้ว่าทะเลสาบซีหูในวันที่ฝนตกกับวันที่แดดออกนั้น ให้บรรยากาศและความงดงามที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!

แน่นอน

สิ่งที่ทุกคนสงสัยที่สุดในตอนนี้ก็คือเนื้อหาของบทกวีใหม่ของเซี่ยนอวี๋ ความชื่นชอบที่ชาวบลูสตาร์มีต่อบทกวีนั้นไม่เคยลดน้อยถอยลงเลย

‘คราวนี้ถึงคิวเขาหลูซานแล้วเหรอ?’

‘รอชมบทกวีใหม่ของพ่อเพลงอวี๋อย่างใจจดใจจ่อ!’

‘ปีนี้สถานที่ท่องเที่ยวแต่ละแห่งดูจะคึกคักเป็นพิเศษนะ!’

‘นี่คุณไม่รู้หรือว่าปีนี้ทางการบลูสตาร์ กำลังจะจัดการจัดอันดับสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ สถานที่ที่ได้ระดับสูงกว่าจะดึงดูดนักท่องเที่ยวได้มากขึ้น ดังนั้นปีนี้แต่ละที่ถึงลงทุนทำการโปรโมตมากกว่าปกติ!’

‘ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันว่าแล้วเชียวว่าทำไมปีนี้สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งถึงได้คึกคักกันนัก’

‘คึกคักไปก็ไม่มีประโยชน์ ลองดูพวกที่ไปประจบฉู่ขวงสิ โดนเขียนด่าเสียจนเละไปหมดแล้ว’

‘พูดตามตรงนะ เรื่องแบบนี้พอเป็นเจ้าแก่ฉู่ขวงแล้ว ใครจะไปแปลกใจล่ะ?’

‘ฮ่าๆๆๆ คนท้องถิ่นแถบเขาหลูซานรายงานตัว เห็นว่าเซี่ยนอวี๋จะเขียนบทกวีให้เขาหลูซานแล้วตื่นเต้นสุดๆ !’

‘ชาวหลูซานทั้งมวลขอบคุณพ่อเพลงอวี๋!’

‘เขาหลูซานครั้งนี้เดินตามรอยความสำเร็จของทะเลสาบซีหูเลยนะ’

‘ได้ข่าวว่าหลังจากบทกวีบทนั้น ทางทะเลสาบซีหูยังให้เงินขอบคุณเซี่ยนอวี๋ตั้งหนึ่งล้านเลยนะ ไม่รู้ว่าเขาหลูซานจะให้เท่าไหร่’

‘หนึ่งล้านน่ะเรื่องเล็ก’

‘เทียบกับมูลค่าทางเศรษฐกิจที่บทกวีของเซี่ยนอวี๋สร้างให้ทะเลสาบซีหูแล้ว หนึ่งล้านก็แค่เศษเสี้ยวเท่านั้น แค่อยากรู้ว่าครั้งนี้จะสามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์ท่องเที่ยวแบบซีหูได้อีกหรือเปล่า’

ระหว่างที่กำลังถกเถียงกัน

ทุกคนกำลังรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

และเวลาหนึ่งทุ่มตรงตามที่ได้ประกาศไว้ ทางการเขาหลูซาน ก็ปล่อยคลิปวิดีโอโปรโมตออกมา!

ทันใดนั้น!

ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างก็คลิกเข้าไปชมทันที!

…

ภาพเปิดตัวด้วยเสียงดนตรีที่ใสกระจ่างกังวาน ราวกับหยาดน้ำค้างในยามเช้าที่รินไหลลงจากใบหญ้า เขาหลูซานเผยโฉมผ่านมุมมองที่หลากหลายจากยอดเขาต่างๆ

มุมมองด้านหน้า

เทือกเขาเรียงรายทอดยาวเป็นคลื่นต่อเนื่อง เบื้องล่างมีผืนน้ำใสสะท้อนภาพราวกับกระจกเงา ภาพภูเขาและผืนน้ำที่สะท้อนกันทำให้ทิวทัศน์สองฝั่งดูประหนึ่งเป็นระเบียงทางเดินยาวหลายร้อยลี้ซึ่งผ่านการสลักมาอย่างประณีต

มุมมองด้านข้าง

เทือกเขาเรียงรายสลับซับซ้อนลดหลั่นกันไป ด้านล่างมีผืนน้ำใสราวกระจก สะท้อนเงาขุนเขาสีเขียวดูงดงามจับตา ทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำงดงามราวกับโถงภาพวาดที่ทอดยาวไปสุดสายตา

มุมไกล

มุมใกล้

มุมสูง

มุมต่ำ

ภายใต้มุมกล้องที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ทำให้มองเห็นเขาหลูซานในหลากหลายมิติ บางมุมดูคล้ายกับเทพธิดาที่ล่องลอย บางมุมเหมือนกับชายชราในมือมีไม้เท้า บางมุมคล้ายลิงกำลังถือผลไม้ บางมุมก็เหมือนม้าป่าที่กำลังวิ่งอย่างอิสระ

ท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่อง

ยอดเขาที่ทอดตัวเรียงรายดูราวกับถูกประดับไว้ริมขอบฟ้า ภูเขาสูงใหญ่ตั้งตระหง่านสลับซับซ้อน งดงามด้วยยอดเขาที่แลดูวิจิตรราวกับสรรค์สร้างมาอย่างวิจิตร เถาวัลย์โบราณพันเกี่ยว และเส้นทางเล็กๆ ที่คดเคี้ยวผ่านป่าลึก

บนยอดเขา

มุมกล้องกดต่ำลงสู่เบื้องล่าง

ท่ามกลางหมอกขาวที่ปกคลุม มองเห็นยอดเขาที่โผล่พ้นทะเลหมอกขึ้นมา ดูราวกับดอกบัวที่ผุดขึ้นจากผืนน้ำ

หมู่เมฆเหนือหลูซาน

‘พอได้ดูแบบนี้แล้ว ทำให้รู้สึกว่าเขาหลูซานไม่ได้ด้อยไปกว่าทะเลสาบซีหูเลย แม้ซีหูจะโดดเด่นเรื่องน้ำ แต่หลูซานก็โดดเด่นเรื่องภูเขา ต่างฝ่ายต่างมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง บทกวีของพ่อเพลงอวี๋บทนี้สามารถถ่ายทอดความงามของภูเขาออกมาได้เป็นอย่างดี จนทำให้ฉันเกิดความรู้สึกอยากไปเห็นด้วยตัวเองจริงๆ ”

‘ชาวหลูซานขอขอบคุณอาจารย์เซี่ยนอวี๋เป็นอย่างสูง!’

‘มีหลายกวีบอกว่าท่อนสองบรรทัดสุดท้ายดีมาก แต่ผมไม่ได้เชี่ยวชาญทางด้านวรรณกรรมเลย มีใครอธิบายให้หน่อยได้ไหมว่าทำไมทุกคนถึงยกย่องท่อนนี้กันขนาดนี้?’

‘เดี๋ยวผมอธิบายให้เอง ผมเป็นคนจ้าวโจว คนจ้าวเชี่ยวชาญเรื่องบทกวีที่สุด’

‘สองบรรทัดแรกเป็นการบรรยายภูมิทัศน์ล้วนๆ แต่สองบรรทัดสุดท้ายกลับเป็นการใช้ภาพของธรรมชาติเพื่อสื่อปรัชญา สะท้อนถึงประสบการณ์การเดินป่าอย่างลึกซึ้ง บทกวีท่อนนี้มีความคิดสร้างสรรค์อันยอดเยี่ยม และช่วยสร้างบรรยากาศที่กลมกลืนอย่างสมบูรณ์แบบ เปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้คิดตามและจินตนาการได้’

‘ฟังไม่เข้าใจเลย!’

‘คนจ้าวเข้าใจบทกวีแต่ไม่รู้จะอธิบายยังไง งั้นเดี๋ยวฉันอธิบายให้เอง ท่อนสองบรรทัดสุดท้ายของบทกวีนั้นแฝงไปด้วยปรัชญาชีวิต ที่จริงแล้วเซี่ยนอวี๋กำลังบอกเราผ่านบทกวีว่า อย่ายึดติดกับความคิดเดิมๆ ของตัวเอง เวลามองสิ่งใดก็ตามควรเรียนรู้ที่จะมองจากหลายๆ มุม หากเราสามารถปล่อยวางอคติส่วนตัวและลองใช้มุมมองที่หลากหลายในการพิจารณาสิ่งต่างๆ เราก็จะสามารถเข้าใจสิ่งนั้นได้อย่างครบถ้วนและแม่นยำมากยิ่งขึ้น’

‘เข้าใจแล้ว!’

‘ก่อนหน้านี้ฉันยังนึกว่าตัวอักษรว่า ‘หยวน (缘)’ ในที่นี้หมายถึงวาสนาหรือโชคชะตาซะอีก ที่แท้ระดับความเข้าใจของฉันยังไม่ถึงจริงๆ บทกวีนี้ไม่เพียงแต่ไพเราะสวยงาม แต่ยังแฝงปรัชญาชีวิตไว้อีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นการบรรลุถึงความเข้าใจในชีวิตเลยทีเดียว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงยกย่องสองบรรทัดสุดท้ายกันมากขนาดนี้!’

…

ชัดเจนเลย

เขาหลูซานเป็นกระแสขึ้นมาแล้ว!

กระแสการประเมินและการถกเถียงบนโลกออนไลน์ไม่เพียงแค่เกี่ยวกับบทกวี แต่ยังรวมไปถึงทิวทัศน์ของหลูซานด้วย มีชาวเน็ตจำนวนมากแสดงความตั้งใจว่าจะไปเยือนหลูซานด้วยตัวเอง ไม่ใช่แค่เพราะความงดงามของเขาหลูซานเท่านั้น แต่ยังเพราะบทกวีที่ถูกสลักตามลายมือของเซี่ยนอวี๋อีกด้วย!

และในตอนนี้

เหล่าสถานที่ท่องเที่ยวใหญ่ๆ แต่ละแห่งต่างกำลังจับตาดูผลตอบรับจากการโปรโมตของเขาหลูซานอย่างใกล้ชิด พอได้เห็นกระแสที่เกิดขึ้นก็ถึงกับตาโตด้วยความตกใจ!

“ให้ตายสิ!”

“เขาหลูซานรอบนี้ได้กำไรเต็มๆ!”

“ทำไมพวกเราถึงลืมเซี่ยนอวี๋ไปได้!”

“ก่อนหน้านี้มัวแต่ไปจ้องฉู่ขวงกันหมด ใครจะคิดว่าเจ้าหมอนั่นไว้ใจไม่ได้ขนาดนี้ ดูสิ เซี่ยนอวี่นี่สิ น่าเชื่อถือกว่าเยอะ แถมบทกวีที่แต่งก็ช่างงดงาม!”

“ไม่น่าเลย น่าจะนึกถึงเซี่ยนอวี๋ตั้งแต่แรก!”

“รอบก่อนที่ทะเลสาบซีหู เซี่ยนอวี๋ก็สร้างปรากฏการณ์มาแล้ว แต่พวกเรากลับไปโฟกัสฉู่ขวงจนมองข้ามเขาไป!”

“รีบติดต่อเซี่ยนอวี่เดี๋ยวนี้!”

“เชิญเซี่ยนอวี่มาเที่ยวที่นี่ของเรา!”

“ฉู่ขวงอาจจะไม่ชอบออกหน้า แต่เซี่ยนอวี๋ไม่รังเกียจจุดนี้ ถ้าเราแสดงความจริงใจมากพอ เขาอาจจะยอมมาก็ได้ ไม่แน่ว่าเราอาจทำเหมือนเขาหลูซาน สร้างจุดชมผลงานของเซี่ยนอวี๋ในสถานที่ท่องเที่ยวให้ผู้มาเยือนได้ชื่นชม!”

เสียงฮือฮาดังขึ้น!

ในชั่วพริบตา

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญระดับแปดขึ้นไปทั่วทั้งบลูสตาร์ ต่างพากันยื่นข้อเสนอให้กับเซี่ยนอวี๋ แน่นอนว่าสถานที่ท่องเที่ยวที่มีระดับต่ำกว่าแปดต่างก็ไม่กล้าเชิญ เพราะรู้สึกว่าตัวเองยังขาดคุณสมบัติอยู่

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว

ในตอนนี้กลับไม่มีใครสนใจฉู่ขวงเลย

มีเพียงภูเขาบู๊ตึ๊งที่ยังคงกอดขาท่อนใหญ่ของฉู่ขวงอย่างมีความสุข

เพราะดาบมังกรหยกได้ช่วยโปรโมตให้ภูเขาบู๊ตึ๊งได้เป็นอย่างดี!

……………………………………………..