Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 987
ตอนที่ 987 เจ็ดนางฟ้าโบยบินสู่สรวงสวรรค์ (2)
ประจวบเหมาะเหลือเกิน
ในขณะที่การแสดงจินตลีลาของฉินโจวกำลังได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม ทางฝั่งจงโจวเอง ก็มีการแสดงเต้นหนึ่งชุดที่ไม่ธรรมดาเช่นกัน!
คอมเมนต์สดบนหน้าจอของงานเทศกาลฤดูใบไม้ผลิจงโจวถาโถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!
‘อ๊าาาาา!”
‘สวยมากกกกก!”
‘สมแล้วที่ออกแบบโดยอาจารย์วั่นอี้ นักเต้นอันดับหนึ่งของจงโจว!’
‘ตอนที่อาจารย์วั่นอี้ยังหนุ่ม เขากวาดรางวัลแชมป์เต้นมาเพียบเลยนะ!’
‘ราชาแห่งการเต้นของจงโจว!’
‘การเต้นชุดนี้ต้องเป็นชุดที่ดีที่สุดของงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิปีนี้แน่นอน!’
‘เอาเต้นชุดนี้เป็นโชว์เปิดตัวก็ยังได้ จะได้ไม่โดนฉินโจวกดไว้แบบนี้’
‘ฉินโจวเหรอ?’
‘ใช่ ฉันแอบไปดูเปิดตัวของฉินโจวมา เล่นลูกเล่นนิดหน่อยน่ะ’
‘ดูการแสดงชุดนี้จบ เดี๋ยวฉันไปส่องของฉินโจวบ้างดีกว่า เห็นในคอมเมนต์มีคนพูดถึงอยู่เยอะเลย’
‘ฉินโจวก็มีจินตลีลาเหมือนกันนะ ไม่แพ้ชุดนี้เลย รีบไปดูสิ!’
…
ในกลุ่มแช็ตของนักออกแบบท่าเต้นกลุ่มหนึ่ง
มีทั้งครูสอนเต้นและมืออาชีพจากหลากหลายทวีปรวมตัวกันอยู่มากมาย
‘พูดตรงๆ ปีนี้การแสดงเต้นของจงโจวดีจริงๆ นะ’
‘ออกแบบโดยวั่นอี้เชียวนะ’
‘หึๆ พวกคุณได้ดูของฉินโจวหรือยังล่ะ?’
‘ฉินโจว?’
‘ฉันดูแล้ว ทำเอาฉันไม่ได้ตั้งใจดูของจงโจวเลย เจ็ดนางฟ้าสวยสุดๆ เลยละ!’
‘เจ็ดนางฟ้าอะไรน่ะ’
‘เอาเป็นว่า การแสดงชุดนี้ของฉินโจว ไม่แพ้ของจงโจวเลยก็แล้วกัน!’
‘หา!?’
‘ท่าเต้นออกแบบโดยเซี่ยนอวี๋นะ รีบเปิดไปดูตอนนี้ยังทันดูตอนท้ายอยู่!’
…
อันที่จริงแล้วพวกเขาดูช่วงท้ายของการแสดงไม่ทันด้วยซ้ำไป เพราะการแสดงเต้นล้วนก็ใช้ระยะเวลาเท่ากับความยาวของเพลงเพลงหนึ่งเท่านั้น
เมื่อเหล่านักเต้นจำนวนมากเปิดไปดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของช่องสถานีโทรทัศน์ฉินโจว การแสดงชุดโบยบินสู่สรวงสวรรค์ก็จบลงพอดี
แต่แม้ว่าการแสดงจะจบลงแล้ว พวกเขากลับยังไม่รีบเปลี่ยนช่อง
เพราะเมื่อเปิดเข้าไป พวกเขากลับพบกับเรื่องแปลกพิลึก
อะไรเนี่ย?
ทำไมพิธีกรจากทวีปของเราถึงอยู่บนเวทีของฉินโจวล่ะ?
จริงอยู่ที่ไม่ใช่ทุกคนจะอยู่บนโลกออนไลน์ตลอดเวลา ดังนั้นก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะรู้ข่าวสารล่าสุดจากสถานีโทรทัศน์ฉินโจวได้ในทันที
บนเวที
พิธีกรชั้นนำจากแต่ละทวีปกำลังพูดคุยเชื่อมโยงการแสดงกันอย่างลื่นไหล
ขณะเดียวกัน
ผู้ชมทางบ้านที่ดูรายการจากช่องฉินโจวอยู่ก็ไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้เสียเปล่า ช่วยกันชวนคนทางออนไลน์เข้ามาดู และพูดคุยกันอย่างคึกคัก
‘ใครเดินผ่านไปผ่านมา อย่าพลาดเด็ดขาด!’
‘รีบมาดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิอันล้ำค่าของฉินโจวกันเถอะ!’
‘เซอร์ไพรส์ในรายการเยอะมาก!’
‘ทั้งเพลง ทั้งระบำ ล้วนแต่เป็นระดับท็อป!’
‘นี่ รายการต่อไปคืออะไรนะ’
‘ก็หกชั่วโมงนี่นา เพลงเก่าๆ การเต้นแบบเก่าๆ คงไม่พอหรอก’
‘คิดว่าน่าจะมีหลากหลายประเภทแหละ’
‘ผมชอบดูพวกรายการพูดๆ มากกว่าแหละ’
‘อย่างจำอวดใช่ไหม?’
‘หมายถึงละครสั้นต่างหาก’
‘เอ๊ะ?’
‘พูดถึงละครสั้น ละครสั้นก็มาเลยเหรอ!?’
…
บนเวที
พิธีกรกำลังพูดคุยสร้างบรรยากาศอย่างสนุกสนานได้ไม่นาน พวกเขาก็ทยอยเดินลงเวทีกันเอง เหลือเพียงลี่ลี่พิธีกรหญิงคนสำคัญประจำฉินโจวที่ยังอยู่บนเวทีเพื่อแนะนำรายการถัดไป
เธอยิ้มแล้วพูดว่า
“ต่อไป ขอเชิญพบกับละครสั้นเรื่อง…”
“เดี๋ยวสิ ลี่ลี่ เดี๋ยวก่อน นักแสดงยังมาไม่ถึงเลย!”
จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมาจากข้างเวที เป็นเสียงที่ทั้งเร่งรีบและ…คุ้นหูมากสำหรับผู้ชม
และทันทีที่เจ้าของเสียงคนนั้นก้าวขึ้นมาบนเวที เสียงกรี๊ดก็ดังลั่น!
“ทำไมถึงเป็นเขาได้ล่ะ”
“เขามาแสดงที่งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิฉินโจวด้วยเหรอเนี่ย!?”
“สือเหยียน!”
“อาจารย์สือเหยียน!”
“ฉันชอบอาจารย์สือเหยียนมากกก!”
“อาจารย์สือเหยียนกับอาจารย์เฉินเฟิงเคยบอกไว้นี่ว่า ว่าถ้าไม่มีบทดีๆ ก็จะไม่ขึ้นแสดงในงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ได้ยินว่าปีนี้ถึงกับปฏิเสธของจงโจวเลยนะ แล้วนี่มาโผล่ที่ฉินโจวได้ยังไง!?”
“แล้วอาจารย์เฉินเฟิงล่ะ?”
‘เฉินเฟิงกับสือเหยียนมาโผล่ที่นี่จริงด้วย!’
‘แม่เจ้า!’
‘ฉินโจวมีของดีแฮะ!’
‘ไปเอาสองตำนานละครสั้นนี้มาได้ยังไงเนี่ย?’
‘งั้นต้องดูการแสดงนี้แล้วละ!’
‘ไม่พูดเยอะแล้ว ฉันขอไปเรียกคุณตาก่อน!’
‘คุณตาก็เป็นแฟนคลับสองคนนี้เหรอ?’
‘ไม่ใช่ คุณตาฉันเป็นแฟนคลับฉู่ขวง บทนี้ฉู่ขวงเป็นคนเขียน!’
‘ให้ตายสิ คุณตาของคุณนี่สุดยอด!’
‘ผมเข้ามาดูเพราะอยากเห็นฉู่ขวงเขียนบทละครสั้น!’
…
ศูนย์ควบคุมข้อมูลการรับชมจงโจว
มีการตรวจสอบภาพรวมของเรตติงจากทุกทวีป แต่สำหรับแต่ละทวีปอื่นนอกเหนือจากจงโจว แม้จะไม่สามารถรู้เรตติงของทวีปอื่นได้ แต่เรตติงของตัวเองก็ยังตรวจสอบได้อยู่
ดังนั้น
สถานีโทรทัศน์ทุกแห่งต่างก็พบว่าเรตติงของตัวเองตกลงมาเล็กน้อย
เมื่อตรวจสอบสาเหตุ ทุกคนก็พลันตกตะลึง จ้องมองภาพของสือเหยียนและเฉินเฟิงที่ปรากฏอยู่บนเวทีของสถานีโทรทัศน์ฉินโจวด้วยความสับสน!
“อาจารย์เฉินเฟิง!”
“อาจารย์สือเหยียน!”
“ไม่แปลกเลยที่เรตติงเราจะตก คนดูพากันย้ายไปดูของฉินโจวกันหมด เพราะสองคนนี้แน่ๆ แต่ทำไมพวกเขาไปโผล่ที่ฉินโจวได้ล่ะ!?”
“ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย!”
“ปีนี้ฉินโจวไปเชิญคนได้โหดกว่าจงโจวอีกเหรอ!?”
“จงโจวก็นะ ถึงจะเชิญคนเก่งมาเยอะ แต่ก็ยังยัดคนในฝั่งตัวเองใส่ไปเพียบ!”
“แต่ฝั่งฉินโจวนี่สิ เชิญจากทั่วทุกทวีปจริงจังเลยนะ!”
“เกินไปแล้ว!”
“ใครกันแน่ที่เป็นเจ้าภาพใหญ่ของงานฉลองปีนี้!?”
“ทำไมเรารู้สึกแปลกๆ เหมือนปีนี้เจ้าภาพหลักคือฉินโจว?”
บางอย่างเริ่มเปลี่ยนแปลงแล้ว!
เรตติงของงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวเริ่มไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ !
ทุกคนเริ่มอยากรู้ว่า…
ฉู่ขวงเขียนบทละครสั้นไว้อย่างๆ ไรกันแน่!?
เนื้อหาดูแปลกประหลาดขนาดนี้ จะไม่มีปัญหาแน่นะ!?
และที่สำคัญ การกลับมาร่วมเวทีอีกครั้งของเฉินเฟิงและสือเหยียน หลังจากห่างหายไปหลายปี จะเป็นการแสดงในรูปแบบใด!?
………………………………………………………….
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...