Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 988
ตอนที่ 988-2 เรตติงพุ่งกระฉูด (2)
ทั้งปู้ลั่ว!
บล็อก!
บนหน้าฟีดต่างๆ !
ทุกแพลตฟอร์มพากันแตกตื่นไปหมด!
ละครสั้นเรื่องนี้ค่อยๆ ปูพื้นเรื่องอย่างแยบยล ก่อนจะระเบิดความฮาในตอนท้ายได้อย่างเหนือความคาดหมายของทุกคน!
‘ฮ่าๆๆๆๆ !’
‘ขำจนท้องแข็ง!’
‘ไม่เสียแรงที่เป็นอาจารย์เฉินเฟิงกับอาจารย์สือเหยียน!’
‘นี่เป็นละครสั้นที่ดีที่สุดของทั้งคู่เลย!’
‘การแสดงแบบไม่มีอุปกรณ์นี่สุดยอดจริงๆ !’
‘บนเวทีคือฝีมือและการแสดงของศิลปินมืออาชีพล้วนๆ !’
‘โดยเฉพาะตอนอาจารย์เฉินเฟิงพูดไปสะอึกไป เหมือนคนกินจนแน่นท้องจริงๆ เลย ฉันยังรู้สึกอิ่มแทนเลยอะ!’
‘บะหมี่ตั้งห้าชาม แถมชามยังใหญ่อีก เอาให้สุด!’
‘การแสดงว่าดีแล้ว บทก็สุดยอด ใครจะไปเชื่อว่าฉู่ขวงเขียนเรื่องนี้?’
‘จริงด้วย เกือบลืมไปเลย!’
‘จริงปะเนี่ย แบบนี้ก็ได้เหรอ นี่บทของฉู่ขวงจริงดิ?’
‘ยอมแล้วจ้า!’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงเทพไปอีกไหม!’
‘ผมคิดมาตลอดว่าหมอนี่ถนัดแต่ทำคนร้องไห้ ไม่คิดเลยว่าจะทำให้คนขำจนกรามค้างได้!’
‘แต่ไหนๆ ก็ปีใหม่แล้ว งั้นไม่ถือสาแล้วกัน บอกเขาว่าสุขสันต์วันปีใหม่ก็แล้วกัน!’
…
สำหรับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ละครสั้นยังคงเป็นรายการการแสดงสำคัญเสมอ!
และละครสั้นของฉินโจวก็ออกฉายเร็วกว่าของทวีปอื่นเสียด้วย!
กอปรกับกระแสของชื่อฉู่ขวง!
แล้วเสริมด้วยชื่อเสียงของสือเหยียนกับเฉินเฟิง!
ไม่แปลกใจเลยที่ละครสั้นเรื่องนี้จะดึงดูดผู้ชมได้เป็นมหาศาล!
ในศูนย์ควบคุมข้อมูลการรับชมของจงโจว
พนักงานคนหนึ่งสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “ทุกคนดูนี่สิ!”
ขวับๆๆ !
พนักงานคนอื่นๆ รีบกรูกันเข้ามามอง แล้วสีหน้าของพวกเขาก็พลันเปลี่ยนตามทันที!
“นี่มัน!”
“เป็นไปได้ยังไง”
“เรตติงพุ่งเร็วเกินไปแล้วไหม?”
“พวกเขาเอาการแสดงอะไรมาฉายเนี่ย” “ไม่น่าจะเป็นเพราะการแสดงชุดใดชุดหนึ่งโดยเฉพาะ บางทีจะเป็นแค่ชนวน”
“สาเหตุจริงๆ ที่ทำให้เกิดผลลัพธ์แบบนี้ น่าจะมาจากการพูดกันปากต่อปากจนเป็นกระแสมากกว่า”
“แต่ถึงจะพูดแบบนั้น อัตราการเพิ่มขึ้นของเรตติงนี่มันก็โอเวอร์เกินไปอยู่ดีนะ!”
บนหน้าจอของพนักงานคนนั้น
กราฟเรตติงของรายการจากฉินโจวยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ และแนวโน้มก็ยิ่งรุนแรงขึ้นทุกที!
…
ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังคุยโทรศัพท์กับแฟนสาว
“ที่รัก เราค้างสายไว้ แล้วดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิกันก่อนดีไหม?”
“นี่เธอไม่รักฉันแล้วใช่ไหม ถึงได้เลือกดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิแทนที่จะอยู่กับฉัน!”
“เปล่านะ ฉันก็แค่อยากดูด้วยกัน แบ่งปันบรรยากาศกับเธอไงล่ะ!”
“แล้วถ้าต้องเลือกระหว่างฉันกับงานฉลองล่ะ เธอจะเลือกอะไร?”
“แน่นอนว่าต้องเลือกเธออยู่แล้วสิ!”
“เธอกล้าเอาฉันไปเปรียบเทียบกับงานฉลองงั้นเหรอ!”
“เธอจะพอได้หรือยัง!”
“นี่เธอทั้งเอาฉันไปเทียบกับงานฉลอง แถมยังขึ้นเสียงใส่ฉันอีกเหรอ!”
“งั้นวางสายเลยแล้วกัน!”
ชายหนุ่มกดวางสายอย่างหัวเสียสุดๆ
สองนาทีถัดมา
เขานั่งดูละครสั้นเรื่องกินบะหมี่พลางหัวเราะออกมาเสียงดังฮ่าๆๆๆๆ ลืมเรื่องปวดหัวไปหมดสิ้น!
ผู้หญิงน่ะ มีแต่จะมาขัดขวางการดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉันเท่านั้นแหละ!
…
หานโจว
ชายคนหนึ่งกำลังสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง
ทันใดนั้นมีเสียงตะโกนมาจากข้างล่างว่า
“พี่หลี่?”
“เหล่าหวัง?”
“ออกมาสูบบุหรี่ตอนดึกเลยเหรอ?”
“อืม อารมณ์ไม่ดี ทะเลาะกับเมียมา”
“เรียกพี่สะใภ้มาดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิสิ!”
“ฉันไม่สนใจดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิหรอก”
“นั่นเพราะพี่ยังไม่เคยดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวต่างหาก!”
“หืม?”
“ลองดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวสิ น่าสนใจกว่านั่งสูบบุหรี่เยอะ แถมยังได้ใช้เวลากับลูกด้วย ดูกับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา!”
“งั้นเหรอ?”
“เชื่อผมสิ งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวนี่ สนุกจริง!”
…
เยี่ยนโจว
มีเสียงเคาะประตูห้องนอน
‘อีกแล้ว เพลงเพราะอีกแล้ว!’
‘นักร้องคือเฟ่ยหยางเลยนะ!’
‘เพลงทะเลทรายอันเร่าร้อนนี่เหมาะกับเฟ่ยหยางมาก!’
‘การจัดรายการนี่ดีมากเลย พอจบโชว์ที่โหดๆ ก็สลับด้วยเพลงให้ผ่อนคลาย’
‘ไม่รู้ว่าเรตติงของฉินโจวตอนนี้เป็นยังไงบ้าง!’
‘ฉันว่าน่าจะติดสามอันดับแรกของบลูสตาร์ได้เลย!’
‘อันดับหนึ่งก็คงยังเป็นจงโจวแหละนะ’
‘อันดับหนึ่งของจงโจวน่ะ ไม่มีอะไรต้องสงสัยเลย ไม่มีใครแซงได้แน่นอน ก็เป็นงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิใหญ่ทั้งที แถมคุณภาพของการแสดงก็ยอดเยี่ยมเหมือนกัน แต่ผมรู้สึกว่างานของฉินโจวถูกจริตผมมากกว่า’
ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังพูดคุยกัน
ภายในทีมผู้กำกับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของจงโจว
จวงเสียนได้รับรายงานเรตติงฉบับล่าสุด
เมื่อเห็นอันดับในรายงานนั้น หนังตาของจวงเสียนก็กระตุกขึ้นมาทันที!
นี่คือสถิติเรตติงของแต่ละทวีป?
ฉางอันผู้ช่วยผู้กำกับก็แอบมองดูด้วย ทันใดนั้นความดันก็พุ่งทะลุปรอท!
“เป็นไปได้ยังไง!”
“อย่าเพิ่งตื่นตระหนกไป เวลาเพิ่งผ่านไปไม่นานเอง!”
จวงเสียนสูดหายใจเข้าลึกๆ แต่ลึกๆ กลับรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย
ฉางอันขบกรามแน่น “พวกเขาต้องเอาการแสดงเด็ดๆ มาวางไว้ช่วงต้นแน่ๆ เพราะหวังสร้างความประทับใจแรกให้คนดู งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิที่ใช้เวลาหกชั่วโมงแบบนี้ นี่เป็นเกมยาว…”
แม้จะพูดออกมาแบบนั้น
ทว่าในใจของฉางอันเองก็เต็มไปด้วยความอึดอัด
เพราะรายงานเรตติงแสดงให้เห็นว่า
ฉินโจวมีเรตติงสูงเป็นอันดับสอง!
นี่ไม่ใช่เรื่องที่น่ากลัวที่สุด เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ต้องมีใครบางทวีปเป็นที่สองอยู่แล้ว และจะเป็นทวีปไหนก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ นับตั้งแต่งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวเริ่มออกอากาศ อัตราผู้ชมของฉินโจวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แซงหน้าทุกทวีปรวมถึงจงโจวด้วย กราฟเส้นของเรตติงพุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่องในระดับที่เรียกได้ว่า ‘เหลือเชื่อ’!
…
ฉินโจว
บนหน้าจอโทรทัศน์
“เธอมอบฝนพรำให้หัวใจฉันชุ่มชื่น ฉันมอบสายลมอ่อนให้เบ่งบานดั่งดอกไม้ ดอกไม้น้อยแห่งรักเป็นของเธอกับฉัน ความรักของเราสอง เหมือนทะเลทรายอันเร่าร้อน…”
ความเร่าร้อนของฉัน!
ก็เหมือนเปลวไฟ!
เฟ่ยหยางร้องได้มันสะใจ!
ด้านหลังเวที
ในห้องควบคุมเบื้องหลัง
ถงซูเหวินคลี่รอยยิ้มออกมา
เปลวไฟนี้ จะลามไปเผาก้นของจงโจวได้ไหมนะ?
………………………………………………………………..
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...