เข้าสู่ระบบผ่าน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 989

ตอนที่ 989 ถึงเวลาที่จะได้พบกับปาฏิหาริย์ (1)

เดิมทีเฟ่ยหยางมีแค่เพลงเดียวในงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิปีนี้ นั่นก็คือเพลงเปลวไฟในเหมันต์ แต่หลินเยวียนรู้สึกว่าเขาเหมาะกับแนวเพลงแบบนี้มาก จึงใส่เพลงทะเลทรายอันเร่าร้อนเพิ่มให้อีกหนึ่งเพลง

และผลลัพธ์ก็พิสูจน์แล้วว่า การร้องของเฟ่ยหยางสามารถปลุกบรรยากาศให้ครึกครื้นได้จริงๆ !

เมื่อเพลงทะเลทรายอันเร่าร้อนดังขึ้น ผู้ชมก็ตื่นเต้นสุดขีด อินไปตามจังหวะอย่างเต็มที่ เสียงปรบมือดังสนั่นไม่ขาดสาย!

“เพราะมาก!”

“ราชาเพลงเฟ่ยของเรายังหล่อเหมือนเดิม!”

“แม้จะเป็นอันดับสองตลอดกาล แต่ก็เป็นอันดับสองที่พ่อเพลงอวี๋การันตีแล้ว!”

“เพลงนี้ฟังแล้วผ่อนคลายจริงๆ !”

“ช่วงปีใหม่แบบนี้ต้องฟังเพลงสดใสแบบนี้สิถึงจะใช่!”

“อยากให้ราชาเพลงเฟ่ยเข้าราชวงศ์ปลาบ้างจัง ตอนนี้ดูเหมือนพลังหยินล้นพลังหยางพร่อง มีสาวๆ ทั้งเว่ยห่าวอวิ้น ซย่าฝาน จ้าวอิ๋งเก้อ เจียงขุย ผู้ชายมีแค่ซุนเย่าหั่วกับเฉินจื้ออวี่เอง!”

“แล้วพ่อเพลงอวี๋ล่ะ?”

“พ่อเพลงอวี๋เป็นหัวหน้าราชวงศ์ปลาไงล่ะ”

“ผมอยากให้เฟ่ยหยางเข้าราชวงศ์ปลามานานแล้ว เพลงที่พ่อเพลงอวี๋แต่งให้เขาแต่ละเพลง เหมาะกับเสียงของเขาสุดๆ ไปเลย!”

เฟ่ยหยางร้องจบไปหนึ่งเพลง เพลงใหม่ก็ดังขึ้นทันที

ท่วงทำนองของเพลงนี้แตกต่างจากเพลงทะเลทรายอันเร่าร้อนอย่างสิ้นเชิง

บนหน้าจอแสดงชื่อเพลงว่า ‘เปลวไฟในเหมันต์’

ชื่อผู้แต่งคำร้อง ทำนอง และเรียบเรียง ยังคงเป็นเซี่ยนอวี๋

และผู้ขับร้องก็ยังคงเป็นเฟ่ยหยาง

“เธอเปรียบเหมือนเปลวไฟในเหมันต์

เปลวเพลิงอันร้อนแรงแผ่ไออุ่นสู่หัวใจฉัน

ทุกครั้งที่เธอเดินเข้ามาใกล้อย่างเงียบงัน

แสงนั้นก็พลันส่องสว่างให้ฉันอีกครา

ดวงตากลมโตของเธอสุกสกาวเปล่งประกาย

ราวดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดในท้องนภา…”

ผู้ชมต่างรู้สึกประหลาดใจ!

“เฟ่ยหยางร้องเพลงต่อเลยเหรอ?”

“เฟ่ยหยางเข้าร่วมราชวงศ์ปลาไปแล้วสินะ?”

“เขาได้ร้องเพลงของพ่อเพลงอวี๋ถึงสองเพลงแน่ะ ปกติแบบนี้มีแค่สมาชิกวงราชวงศ์ปลาภายในเท่านั้นที่ได้ทำแบบนี้!”

“อาจเป็นเพราะเฟ่ยหยางเป็นตัวแทนระดับแนวหน้าของฉินโจว?”

“แต่เพลงนี้เพราะจริงๆ !”

“แนวเพลงสดใสเหมือรนกับเพลงเมื่อกี้เลย ความสามารถของในการแต่ง เพลงของพ่อเพลงอวี๋นี่สุดยอดจริงๆ !”

“ทั้งสองเพลงมีคำว่าไฟเหมือนกันเลยนะ”

“ฮ่าๆๆ เพลงในมหกรรมกีฬาบลูเกมส์ตอนนั้น พ่อเพลงอวี๋แต่งธีมที่เกี่ยวกับการโบยบินทุกเพลง พอมาช่วงปีใหม่ก็เปลี่ยนเป็นธีมไฟ สื่อความหมายได้ดี ว่าปีใหม่นี้ต้องเปล่งประกาย เฮงๆ ปังๆ !”

เทศกาลตรุษจีนก็ต้องเฮงๆ ปังๆ อยู่แล้วไม่ใช่หรือ?

แน่นอนว่าที่เฟ่ยหยางได้ร้องเพลงซึ่งเกี่ยวข้องกับไฟสองเพลงติดต่อกัน ไม่ได้เป็นเพียงเพราะความหมายมงคลอย่างเฮงๆ ปังๆ เท่านั้น

อันที่จริง

หลังจากที่เฟ่ยหยางร้องจบทั้งสองเพลง ซุนเย่าหั่วก็ขึ้นเวทีต่อทันที

เขาเองก็มี ‘ไฟ (หั่ว)’ อยู่ในชื่อเหมือนกัน!

แล้วคำอวยพรยอดนิยมช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิมีอะไรบ้างล่ะ?

แม้ว่าแต่ละคนจะมีคำอวยพรติดปากไม่เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ คือ คนส่วนใหญ่ชอบพูดคำนี้

ขอให้ร่ำรวย!

เช่นเดียวกับกับเพลงที่ซุนเย่าหั่วกำลังร้องบนเวทีในเวลานี้!

นับหมื่นนับพันครอบครัว ผู้คนต่างยิ้มกว้าง แววตาทอประกายด้วยความชื่นชอบเมื่อได้ฟังเพลงนี้

“ขอให้ร่ำรวยขอให้มั่งคั่ง

ขอให้สดใสมีพลัง

เรื่องดีๆ ล้วนเข้ามาดังใจหวัง

เรื่องร้ายๆ ออกไปให้ไกล

โอ้~ อวยพรเยอะเข้าไว้ไม่ผิดอะไร!”

ณ บ้านหลังหนึ่งในทวีปแห่งหนึ่ง จู่ๆ คุณป้าคนหนึ่งเอยขึ้นมาว่า “รู้สึกว่าซุนเย่าหั่วตอนนี้ ดูมีออร่าของซูเปอร์สตาร์เลยนะ!”

ประชาชนทั่วไปอาจไม่ได้เข้าใจศัพท์เทคนิคหรือการประเมินแบบมืออาชีพ

พวกเขาแค่รู้ว่า การแสดงของซุนเย่าหั่ววันนี้ ไม่แพ้เฟ่ยหยางเลยสักนิด!

แต่ในหมู่คนวงการดนตรีเท่านั้นที่รู้ดีว่า

มีเพียงผู้เชี่ยวชาญในวงการดนตรีเท่านั้นที่เข้าใจว่า การที่ซุนเย่าหั่วขึ้นแสดงต่อจากเฟ่ยหยาง แล้วยังสามารถทำให้บรรยากาศในงานครึกครื้นต่อไปได้นั้น มีความหมายว่าอย่างไร

ทันทีที่ฟางโม่ข่านกลับถึงบ้านหลังจากไปเจรจาธุรกิจข้างนอก

เสียงของภรรยาดังมาจากห้องนั่งเล่น “ที่รัก คุณกลับมาแล้ว กินอะไรมาหรือยัง?”

ในกลุ่มแฟนคลับของเซี่ยนอวี๋นั้นยิ่งคึกคักเป็นพิเศษ!

‘ว่าแล้วเชียว เพลงทั้งหมดเป็นฝีมือของพ่อเพลงอวี๋!’

‘ก่อนหน้านี้ร้องต่อกันสามเพลง ตอนนี้ก็อีกสามเพลงติดกัน พ่อเพลงอวี๋ปล่อยมาแล้วหกเพลง แถมแต่ละเพลงคุณภาพดีมากทั้งนั้น!’

‘ฉันสัมผัสได้ว่าเลยว่าหกเพลงนี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดแน่ๆ ยังไงหลังจากนี้ต้องมีเพลงอื่นตามมาอีกแน่นอน!’

‘แต่ถึงจะมีเพลงตามมาอีก ก็คงไม่ร้องต่อเนื่องแบบนี้อีกแล้วละ เดี๋ยวคนดูจะรู้สึกจำเจเกินไป’

‘นั่นสิ’

‘หรืออาจจะเป็นการแสดงมายากลก็ได้! ปีนี้งานฉลองของแต่ละทวีปก็มีเตรียมการแสดงมายากลไว้เหมือนกัน คนดูน่าจะสนใจกันไม่น้อย’

‘จริงๆ งานฉลองฤดูใบไม้ผลิของบลูสตาร์ก็มักจะมีมายากลแสดงทุกปีนะ แต่ผมรู้สึกว่ามายากลมันแค่ดูสนุกชั่วครู่ เพราะรู้อยู่แล้วว่ามันหลอกตา ก็เลยไม่ค่อยอินเท่าไหร่’

‘เอ๊ะ?’

‘ฉินโจวก็มีมายากลเหรอ?’

‘อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่ามายากลก็น่าสนใจเหมือนกันนะ’

ยังไม่ต้องพูดถึงประเด็นแฟนคลับสองมาตรฐาน เมื่อการแสดงเพลงรอบที่สองจบลง พิธีกรก็กลับขึ้นเวทีอีกครั้ง และในที่สุดก็กล่าวถึงการแสดงมายากล!

บนเวที

พิธีกรเป้ยจื้อกล่าวขึ้นว่า

“พวกเราได้ชมทั้งการเต้น เพลงดีๆ ละครสั้นสนุกๆ กันไปแล้ว งั้นต่อไปเรามาเปลี่ยนบรรยากาศกันหน่อยดีกว่าครับ ขอเชิญพบกับคุณถังเจิ้ง นักมายากลจากเว่ยโจว ผู้เชี่ยวชาญด้านมายากลระยะใกล้ได้เลยครับ…”

ทันใดนั้น คอมเมนต์สดบนหน้าจอก็พลันคึกคักขึ้นมา!

“มายากลก็ว่ามายากลเถอะ มายากลระยะใกล้นี่หมายความว่ายังไง?”

“จะใกล้แค่ไหนกันเชียว?”

“แปลกใหม่ดีแฮะ!”

“ใหม่ตรงไหนล่ะ ฉันว่ามายากลสู้พวกเพลง เต้น หรือละครสั้นไม่ได้เลย”

“เพลงขอให้ร่ำรวยที่ซุนเย่าหั่วร้องเมื่อกี้ดีกว่าตั้งเยอะ!”

“ฮ่าๆ ฉันก็ชอบเหมือนกัน พ่อฉันยังบอกว่าจะตั้งเพลงนี้เป็นเสียงเรียกเข้ามือถือเลย”

“ถังเจิ้งเป็นคนเว่ยโจวนี่นา ฮ่าๆ ”

“สิ่งที่ทำให้งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวน่าสนใจก็คือ แขกรับเชิญมาจากทั่วทุกทวีปบนบลูสตาร์ มาตรฐานไม่ต่างจากงานใหญของบลูสตาร์เลย!”

“อันนี้ฉันชอบมากจริงๆ !”

ผู้ชมไม่ได้พูดถึงตัวมายากลมากนัก แต่กลับพูดถึงประเด็นอื่นๆ ที่เกี่ยวกับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวแทน

……………………………………………….

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน