ตอนที่ 103 ธารีโจมตี
นี้มันทรมานกว่าตีก้นเธออีก!
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง วรินทรยืนยังไม่ตรงเลย ปวดเอวกับขา เหมือนโดนเพชรปักไว้เดินทุกก้าวก็เจ็บทุกก้าว
วรินทรร้องไห้ไม่มีน้ำตา เธอไม่อยากเป็นนางเงือกนะ ที่จะเดินบนปลายมีด!
ในใจของธรรศกับนรชัย คิดเธอกับทาวัตไปไกลแล้ว
ถ้าให้เธอรู้ พวกเขาจะต้องโดนกระทืบตายโดยที่เธอจะไม่ห่วงว่าจะเจ็บขาปวดเอวแน่นอน
วรินทรพิงที่โซฟา ขยับแค่นิ้วยังรู้สึกเจ็บจนจะเอาชีวิตเธอไป ปิดตาไว้ สภาพที่เหนื่อยล้า
กวินเป็นห่วงเดินมาตรงหน้าวรินทร สีหน้าที่เคร่งเครียด แดดดี๊รังแกม๋ามี๊จริงด้วย!
“ม๋ามี๊ ลูกนวดให้” กวินสูดจมูกแล้วพูดออกมา
วรินทรตอบอืมเบาๆ แล้วกวินก็นวดขาให้เธอ แรงนวดพอดี นวดได้สบายมาก
ทาวัตเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้วเดินลงมาข้างล่างอย่างช้าช้า สองมือไว้ในกระเป๋ากางเกง ท่าทางชิวมาก
ธรรศกับนรชัยเห็นทาวัตเดินลงมา ไม่ทันทักทายก็รีบจากไป เรื่องของครอบครัวนี้ พวกเขาที่ฉลาดเลือกที่จะไม่ยุ่งด้วย
กวินนวดได้สบายมาก วรินทรนอนพิงที่โซฟาศีรษะเอียง ใช้มือลองไว้แล้วนอนหลับไปเลย
เหนื่อยมากแล้วแหละ
“ลูก ปกติม๋ามี๊แกก็สั่งแกทำแบบนี้บ่อยๆหรอ?”ทาวัตเห็นกวินกำลังนวดขาให้วรินทร มองวรินทรที่นอนหลับอย่างสบายไปครั้งหนึ่ง
กวินเจอทาวัตปุ๊ปก็หัวร้อนอัตโนมัติเลย แน่นอนว่าไม่พูดกับเขาดีๆแน่นอน “ลูกพอใจ”
ทาวัตฟังน้ำเสียงที่ไม่พอใจและแค้นของกวินออก รู้ว่าเพราะวรินทร ไอ่เด็กนี้ ให้ความสำคัญกับวรินทรขนาดนี้ เขารู้สึกน้อยใจ
เพราะฉะนั้น ถ้าอยากให้กวินยอมรับเขาจริงๆ ประเด็นสำคัญก็อยู่ที่วรินทร
ทาวัตตาสว่าง ไปตรงหน้ากวินแล้วพูด “ลูกเหนื่อยแล้วแหละ เปลี่ยนเป็นแดดดี๊มา”
กวินมองเขาด้วยความไม่ไว้วางใจ “อย่าบอกนะว่าจะโฉยโอกาสรังแกม๋ามี๊อีก?”
“เป็นไปได้ไง แดดดี๊จะรังแกม๋ามี๊แกได้ไงหล่ะ”ทาวัตมองเขาด้วยความจริงใจ คิดในใจ กวินฉลาดเกินไป หลอกยาก
“งั้นก็ได้”นี้กวินถึงจะปล่อยมือออก หลีกทางให้ทาวัต
ทาวัตค่อยๆนั่งไปที่ตำแหน่งที่กวินหลีกให้ เริ่มนวดให้วรินทร
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยนวดขาให้ใครมาก่อนเลย แรงก็ควบคุมด้วยความเหมาะสมของตน เขาพอจะรู้จักจุดบ้าง กดที่จุด ก็จะช่วยลดอาการเหนื่อยล้าได้
ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าลงโทษวรินทรจะทำให้กวินเป็นห่วงขนาดนี้ ยังไงทาวัตก็ไม่ทำแบบนี้หรอก
“แดดดี๊ ห้ามขี้เกลียดนะ ต้องนวดเรื่อยๆ”กวินจ้องทาวัตอยู่ข้างๆ เกรงว่าเขาจะรังแกวรินทรอีก
เท่าที่ดูมาคนร้าย ก็คือทาวัตแล้วแหละ
วรินทรนอนหลับไปแล้วเลยมองไม่เห็น ภาพที่สามแม่ลูกอยู่ด้วยกันชั่งงดงามเหลือเกิน
กวินจ้องการกระทำที่มือของทาวัต ถ้าช้าลงหรืออ่อนแรงลงก็จะโดนทาวัตดูถูก
จันทรีจับกระดาษไว้บนมือหนึ่งแพ็ค ใส่ชุดดำทั้งชุด ใบหน้าที่หนาวเย็นไม่มีสีหน้าใดๆ สวมใส่รองเท้าแตะสีดำเดินเล่นที่คฤหาสน์
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...