ตอนที่ 102 ม๋ามี๊โดนแดดดี๊ทำร้าย
หรือว่าก่อนหน้านี้ เขาจะปฏิเสธคำพูดตลกแบบนี้ เพราะเมื่อก่อน เขาไม่แน่ใจว่าวรินทรมีเขาในใจหรือเปล่า ศักดิ์ศรีและความภาคภูมิใจเขาไม่อนุญาตให้เขาแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รักตน
แต่ว่าตอนนี้ ทาวัตมองกวินที่ในปากยัดจนป่องและใบหน้าเล็กๆที่เสมือนหยก ในใจมีแต่ความรู้สึกที่อบอุ่น แล้วมองไปที่คนที่ไม่มีหัวใจไม่ห่วงภาพลักษณ์ตนกินเหมือนช้างอย่างวรินทร คิ้วขมวด ผู้หญิงคนนี้ พาเด็กของตนวิ่งหนีมาตั้งหลายปี ไม่ว่ายังไงเขาก็จะเก็บดอกเบี้ยหน่อย
เป็นไปได้ไงที่เขาจะไม่แต่งงานกับเธอ?
ถึงแม้ในใจจะมีความคิดมากมาย แต่ใบหน้าของทาวัตก็ยังคงสีหน้าเดิมไม่เปลี่ยน “ยังไม่มีความคิดนี้ชั่วคราว”
วรินทรได้ฟังนิ้วก็กระตุกทันที อยู่ดีๆก็ปวดใจ แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจแล้วทานอาหารต่อ
ธรรศปากชะงัก แววตาที่มองทาวัตเสมือนมองสัตว์ประหลาด “พี่ชาย อะไรของพี่เนี่ย?กวินโตขนาดนี้แล้ว พี่กับวรินทรไม่แต่งงานกันอีกจะมีผลกระทบต่อเด็กนะ?”
ท่าทางนรชัยก็เหมือนจะไม่เข้าใจ ความรักที่ทาวัตมีให้กับวรินทร พวกเขาดูก็ชัดเจน แต่ว่าตอนนี้คำพูดของทาวัตจะหาเรื่องอะไรอีก?
ไม่พูดไม่ได้ ความคิดของทาวัต ทำให้คนเดายากจริงๆ
“นายคิดว่าอยู่เมือง C จะมีผลกระทบอะไร?”
ทาวัตพูดอย่างมั่นใจมาก แล้วก็แกะเปลือกกุ้งให้วรินทรกับกวินไปด้วย ซอสติดเต็มมือ ก็ไม่เห็นเขาขมวดคิ้ว
ธรรศกลืนน้ำลาย มองกุ้งตัวใหญ่ตรงหน้าตน มีความอยากถามทาวัตว่าแกะเปลือกกุ้งเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ !
พี่ชายเขาเนี่ย เมื่อก่อนอย่าว่าแต่แกะเปลือกกุ้ง ขนาดส้มยังขี้เกลียดแกะเอง
พี่ชายของเขาตอนนี้ยังใช่พี่ชายของเขาหรือเปล่า นี้ก็คือผู้ชายที่เขาลือกันว่ามีลูกแล้วจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างนั้นหรอ?
แต่ว่าทาวัตก็พูดไม่ผิด อยู่เมือง C ใครกล้ามาขัดกับเขา?
“แต่พี่ไม่เป็นห่วง พวกผู้ชายพวกนั้นมาชอบวรินทรหรอ?”นรชัยพูด หน้าตาวรินทร ไม่ว่าจะมองยังไง ก็เป็นหญิงสาวอายุประมาณยี่สิบกว่าๆ ไม่ว่าเดินไปถึงไหน ก็ดึงดูดสายตาคนทั้งนั้น
ถ้าทาวัตไม่เป็นห่วง ก็แปลกสิ่
ทาวัตมองวรินทรไปแวบหนึ่ง ในสมองก็มีภาพของประภาพและชนุตร์ลอยมา
เขาไม่ใช่ว่าไม่เป็นห่วง แต่คือมั่นใจกับตัวเองมาก
“มีพี่หล่อๆมาจีบม๋ามี๊ตั้งเยอะแยะ แต่ว่าลูกจะพาม๋ามี๊หนีกันสองคน!”กวินกลัวว่าคำพูดของธรรศกับนรชัยจะไม่ประชดโดนทาวัต พูดอย่างให้คนต้องตกใจตะลึงไม่งั้นจะไม่หยุดพูด
หน้าที่แบ๊วดูทางการไปหมด มืออ้วนถือช้อนไว้หนึ่งอัน เกือบจะไม่แบ๊วจนทำให้คนต้องพุ่งเลือดแล้ว
ผ่าม
ธรรศเผลอหัวเราะออกมา ยื่นมือไปบีบแก้มของกวิน “งั้นแกจะเตรียมตัวพาม๋ามี๊แกหนีไปยังไง แดดดี๊แกเก่งมากเลยน้า?”
ใบหน้าที่หล่อเหลาของทาวัตมืดทันที คนอื่นยังไม่ทันขุดหลุมให้เขาเลย ลูกชายของเขากลับอยากมาขุดหลุมให้เขาก่อนซะงั้น
ในใจทาวัตนั้นเรียกว่าอึดอัด
กวินมองธรรศไปที ใช้ซ้อมเสียบกุ้งที่แกะเปลือกเสร็จแล้ว เอาเข้าปากกินเข้าไปทั้งคำ “บอกคุณไม่ได้หรอก ถ้าบอกคุณแดดดี๊ก็จะรู้ กวินกับม๋ามี๊ก็จะยิ่งหนีไม่รอด”
วรินทรมองไปทางกวิน “ลูกฉลาดจริงๆ”สายตาแบบนั้น ยิ่งกินยิ่งมีความสุขไปใหญ่
“พิษณุกร!แกยังจะขุดหลุมให้ฉันอีกหรอ?”ทาวัตทนไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะรัก จะเคาะบนหัวเขาสักสองสามที
“ม๋ามี๊!คุณลุงคนนี้ดุผม!”กวินทิ้งมีดซ้อมที่อยู่บนมือลง โดดลงจากเก้าอี้ วิ่งไปหาวรินทร
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...