ตอนที่ 182 ท้าแข่ง
ทำเสื้อผ้า?
ผู้หญิงคนอื่นก็มองไปที่เธออย่างไม่เชื่อ ที่นี่ไม่มีอะไรที่จะมาทำเสื้อผ้าได้เลย?
“คุณพูดเล่นใช่มั๊ย......” ผู้หญิงคนนั้นเริ่มที่จะกลัว ทำเสร็จผ้า ตัวเธอเองก็ไม่ใช่วรินทร จะไปทำได้ไง?
“หรือจะเอางี้ พวกคุณช่วยกันก็ได้นะ ขอแค่มาหยิบจากตัวฉันได้เพียงชิ้นเดียว ก็ถือว่าพวกคุณชนะแล้ว”
คำพูดของวรินทรทำให้คนอึ้ง
ผู้หญิงพวกนั้นก็เข้าใจทันที
ความหมายของเธอก็คือ พวกเธอต้องใช่ผ้าจากเสื้อของฝั่งตรงข้าม แล้วทำเสื้อขึ้นมาใหม่หนึ่งชุดตามหลักพื้นฐาน
เรื่องแบบนี้มันทุเรศไปไหม?
“เวลาในการแข่งคือครึ่งชั่วโมง เริ่มกันเลยนะ” วรินทรยิ้มที่มุมปาก แล้วชื้นิ้วไปที่พวกเธอทีละคน “ตอนนี้พวกคุณต้องให้ฉันไปบอกผู้อำนวยการไหม ว่าพวกคุณแอบใส่ร้ายฉัน หรือจะแข่งกับฉัน? ”
เงินเดือนของบริษัทสันตินั้นเยอะมาก ผู้หญิงพวกนี้จะไม่มีวันยอมแพ้หรอก
ในเวลาอันสั้น ถึงวรินทรจะเก่งมาก ยังไงก็ไม่มีความสามารถที่จะทำเสื้อผ้าออกมาให้พวกเธอได้ อีกอย่างเสื้อผ้านั้นยังอยู่บนตัวเธอ
อย่างไรก็ตามเธอต้องการทำให้พวกเธอตกใจ ใครจะกลัวใครล่ะทีนี้
ในขณะที่คิดอยู่นั้น ผู้หญิงสองสามคนก็ปรึกษากัน เพื่อความยุติธรรม จึงให้คนที่เคยเรียนออกแบบเสื้อผ้าไปแข่งกับวรินทร
“งั้นก็มาเริ่มกันเลย” วรินทรพูดพร้อมสีหน้าที่มั่นใจ ร่างกายที่เล็กและนุ่มนิ่มก็วิ่งไปถึงข้างกายของผู้หญิงสองคนนั้น เธอได้ยื่นมือเข้าไปที่ส่วนเอวที่แบ่งส่วนของร่างกายผู้หญิงคนนั้น
“อ๊า!” ผู้หญิงคนนั้นคิดไม่ถึงว่าวรินทรจะมีแรงขนาดนี้ จึงไปได้ตอบโต้อะไรไป ทั้งสิบนิ้วของวรินทรนั้นว่องไว เหมือนผีเสื้อที่กำลังโบยบินและกำลังฉีกร่างของเธอคนนั้นเป็นส่วนๆในเวลาเดียวกัน
ผู้หญิงอีกคนที่ดูอยู่ข้างๆนั้นก็ตกใจ จึงไม่มีคนกล้าเข้าใกล้
ใบหน้าเล็กๆที่สง่างามของวรินทรนั้นอยู่ในความสงบ พอผ่านไปก็หยีบกิ๊บติดผมไข่มุกของดีไซน์เนอร์ออกมาจากศีรษะมาติดบนเสื้อผ้าผู้หญิงคนนั้น เธอตกแต่งด้วยมือของตัวเอง
เธอเป็นคนที่ทำอะไรไวมาก แต่กลับไม่แสดงท่าทีที่ตื่นเต้น ราวกับว่าฝึกซ้อมมาหลายรอบแล้ว
ท่าทีของเธอนั้นงดงาม ราวกับมาจากเทพนิยาย ทำให้คนมองตาไม่กระพริบ
เวลาใกล้จะหมด วรินทรก็ลดความเร็วลง เอากิ๊บติดผมมาติดที่ผม ยืดเอว แล้วถอยออกมา
ทุกคนแทบจะหยุดหายใจ เมื่อมองชุดของผู้หญิงคนนั้นแบบไม่ละสายตา
จากการแข่งขันในครั้งนี้ เธอก็ดึงความสนใจคนได้เยอะมาก
สายตาของทุกคนก็จ้องมองมาที่เธอ ในตอนแรกคิดไม่ถึงว่าในเวลาอันสั้นไม่ถึงครึ่งชั่วโมง วรินทรสามารถทำเสื้อออกมาได้หนึ่งตัวจริงๆ
ดีไซน์เนอร์คนใหม่ไฟแรงของ CR ก็ยังไม่ยอมให้ใครมาดูถูก
ประภาพที่ยืนอยู่ตรงหน้าคนเหล่านี้ เมื่อเห็นวรินทรได้แสดงความมั่นใจออกมา ก็แอบรู้สึกปลื้มอย่างไม่รู้ตัว
ผู้หญิงคนนี้ก็กำลังตกใจจนนิ่งไปพักใหญ่
ชุดที่เธอใส่เดิมเป็นชุดกระโปรงแบบเก่าสีเหลืองอ่อน ซึ่งได้กลายเป็นชุดที่แยกส่วนสไตล์อินดี้ของวรินทรในทันใด
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...