ตอนที่ 141 ใครก็ตามที่รังแกเจ้า พี่จะฆ่ามันเอง ! (ต้น)

บทที่ 141 ใครก็ตามที่รังแกเจ้า พี่จะฆ่ามันเอง ! (ต้น)

ลานกว้างเงียบกริบ !

สายตาทุกคู่จับอยู่ที่เยี่ยฉวน ผู้ฝึกกระบี่ที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาทุกคนในขณะนี้กำลังบ้าดีเดือด ไล่สังหาร ราวกับบ้าคลั่ง

แต่นี่คือสถานศึกษาฉางมู่ !

ในตอนนั้นเอง บรรดาฝูงชนที่มามุงดูเหตุการณ์ต่างพากันมองไปที่กลุ่มศิษย์ฉางมู่เป็นตาเดียว

“ต้นเหตุแห่งความขุ่นเคืองในครั้งนี้เกิดจากสถานศึกษาฉางหลาน แล้วเช่นนี้สถานศึกษาฉางมู่จะทำ หน้าอย่างไร ?”

สีหน้าของทั้งหลีซิ่วและศิษย์ของเขานั้นต่างก็บึ้งตึงบิดเบี้ยวอย่างไม่อาจเปรียบเปรย โดยเฉพาะอย่าง ยิ่งกับหลีซิ่ว เรื่องทั้งหมดนี้เป็นสิ่งเหนือความคาดหมายของตนอย่างยิ่ง เมื่อผู้ที่มอบความตายให้แก่เฟินเจี๋ย กลายเป็นเยี่ยฉวน !

“เฟินเจี๋ย !”

“เขาจัดเป็นสุดยอดในบรรดายอดคนแห่งสถานศึกษาฉางมู่ !”

“เหตุใดจึงต้องมาตายเช่นนี้ ?”

“เขาผู้นี้เปรียบเสมือนงานชั้นเอกแห่งสถานศึกษาฉางมู่ !”

หากสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือความกล้าแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างผิดไปจากเมื่อแรกเริ่มของเยี่ยฉวน โดยเฉพาะพลังปะทะแห่งกระบี่ที่เป็นพลังที่ต้องยอมรับเลยว่าตนเองยังรู้สึกกริ่งเกรงไม่น้อย

“มันพัฒนาได้เร็วยิ่ง !”

สายตาของหลีซิ่วที่มองตรงมาที่เยี่ยฉวน แววตาไม่ปิดบังซ่อนเร้นความมุ่งหมายเอาชีวิตแม้แต่น้อย !

ขณะนั้นเองที่เยี่ยฉวนเดินไปที่เสาซึ่งเยี่ยหลิงถูกมัดแขวนไว้ เขาตวัดกระบี่ตัดเชือกที่มัดนางออก ฉับ พลันนั้นร่างของเด็กสาวได้หล่นลงสู่อ้อมแขนที่รอรับอยู่

เยี่ยหลิงกอดเยี่ยฉวนไว้จนแน่น “ท่านพี่…”

เยี่ยฉวนอุ้มร่างของน้องสาวเดินตรงไปยังสตรีบนรถเข็น เขาค้อมตัวแสดงความเคารพหญิงสาวชุดดำ “รบกวนท่านช่วยดูแลนางสักครู่ !”

หญิงสาวนิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนพยักหน้าน้อย ๆ “ข้าจะช่วยดูแลนางให้ !”

จากนั้นเยี่ยฉวนหันหลังกลับ เขาเดินตรงไปทางกลุ่มศิษย์แห่งฉางมู่ซึ่งยืนห่างออกไป เสียงสั่นเครือของผู้เป็นน้องดังมาจากด้านหลัง “ท่านพี่…”

ชายหนุ่มหยุดชะงักและหันมาพูดกับนางว่า “เจ้าเป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของพี่ ใครก็ตามที่รังแกเจ้าพี่จะฆ่ามัน !!”

คนเป็นพี่หันหลังให้ เขาถือกระบี่ไว้ในมือขณะสาวเท้าตรงเข้าหาศิษย์แห่งฉางมู่ มุมปากปรากฏรอยยิ้มเหยียดหยัน “ว่าไง ศิษย์ฉางมู่ พวกเจ้ามีแต่คนขี้ขลาดตาขาวพวกนี้เท่านั้นหรือ ? หาได้มีคนกล้าหาญออกมาสู้ กับข้าเลยหรือ ? พวกเจ้าอยากให้ข้ามาไม่ใช่หรือไง ? ข้าก็มาแล้วนี่ไง ทำไมพวกเจ้าถึงเอาแต่นิ่งเงียบกัน !”

“กล้าดีนัก !”

ฉับพลันก็ได้ปรากฏร่างของศิษย์ฉางมู่คนหนึ่ง เขามีท่าทางดูกราดเกรี้ยว ก่อนจะกระโดดจากกลุ่มออกมายืนอยู่ไม่ไกลออกไป “ไอ้เยี่ยฉวน ที่นี่เป็นที่ของสถานศึกษาฉางมู่ เจ้ากล้า…”

ทันใดนั้น เยี่ยฉวนพลันหายวับไปจากจุดที่อยู่

ควับ !

แสงแห่งกระบี่สะบัดซัดออกไปกลางลาน !

สีหน้าของศิษย์ฉางมู่ผู้นั้นแปรเปลี่ยน ด้วยอีกฝ่ายไม่กล้าเผชิญกับพลังปะทะแห่งกระบี่ของเยี่ยฉวน โดยตรง ดังนั้นจึงรีบล่าถอยออกทันควัน ทว่าในตอนนั้นเอง กระบี่พลันเหวี่ยงสะบัดออกจากอุ้งมือของเยี่ยฉวน

ไม่ทันไร กระบี่หลิงซิ่วก็ได้พุ่งเข้าหาร่างของศิษย์ผู้นั้นเสียแล้ว

ทันใดนั้นเอง พลังแห่งกระบี่หลิงซิ่วก็ได้ตีปะทะเข้ากับร่างศิษย์แห่งฉางมู่

ตู้ม !

กระบี่หลิงซิ่วที่เหวี่ยงสะบัดออกจากมือของเยี่ยได้ปะทะเข้ากับพลังต้านทานกลางอากาศ

ทุกคนในที่นั้นต่างหันไปทางคนผู้หนึ่งซึ่งยืนไม่ไกลออกไป ด้วยผู้ที่ออกพลังต้านทานนั่นคือหลีซิ่วเอง !

เมื่อเห็นว่าหลีซิ่วออกหน้าเช่นนี้ บรรดาคนที่มามุงดูจึงพากันมองเขาด้วยสายตาแปลกประหลาด ก่อน จะพากันคิดไปวุ่นวาย

เยี่ยฉวนยื่นมือรับกระบี่ที่หวนกลับคืน สายตาจ้องเขม็งไปที่หลีซิ่ว ขณะที่อีกฝ่ายกำลังจะเอ่ยปากพูด กลับเป็นเยี่ยฉวนเสียก่อนที่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม “เลิกพล่ามเสียที วันนี้ข้าต้องการเอาชีวิตคน !”

ขาดคำ เขาพลันถีบตัวกระโดดขึ้นสูง ก่อนที่ร่างนั้นจะพุ่งทะยานเข้าหาหลีซิ่ว !