ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี นิยาย บท 643

ขณะเดียวกัน เหออันเองก็เห็นโพสต์ของแอ็กเคานต์เว่ยป๋อออฟฟิเชียลของ ฝ่ายเกมเถิงต๋า

“แปลกจัง โพสต์นี้… หมายความว่าไงกัน

“ทางออฟฟิเชียลออกมาบอกเองว่าไม่มีตีม เป็นแค่กระจกสะท้อน?

“หา จะเป็นแบบนั้นได้ไง!

“พูดแบบนั้นอาจจะหลอกผู้เล่นทั่วไปหรือพวกอัปโหลดมาสเตอร์ได้ แต่หลอก มืออาชีพแบบฉันไม่ได้แน่นอน

“โพสต์นี้น่าจะสร้างปัญหาให้อัปโหลดมาสเตอร์หลายคนที่อยากตีความเกม ดิ้นรน

“ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะการตีความเกมนี้ต้องใช้ความรู้ในระดับที่เกินกว่า ขอบเขตของคนทั่วไป ต้องใช้ความรู้เรื่องการออกแบบเกมระดับมืออาชีพมากๆ มาอธิบายให้กระจ่าง!

“โพสต์นี้…เหมือนจะสร้างข้อจำกัดและการแบ่งแยกบางอย่าง

“การตีความทั้งหมดของเกมดิ้นรนแบ่งออกได้เป็นสองส่วน หนึ่งคือตีความ ประเด็นชีวิตจริงที่สะท้อนผ่านเกมดิ้นรน สองคือตีความความหมายที่แท้จริงของ ผู้พัฒนาเกมดิ้นรน

“โพสต์บนเว่ยป๋อเป็นการให้ผู้เล่นทุกคนร่วมตีความส่วนแรก มีแค่มืออาชีพ แบบฉันเท่านั้นที่จะตีความส่วนที่สองได้!” เหออันไม่พยายามทำความเข้าใจโพสต์ตามตัวอักษร เหตุผลก็ง่ายๆ เขาตระหนักถึงความจริงอันเรียบง่ายว่า ผู้สร้างผลงานทุกคน มักใส่ความคิดส่วนตัวลงไปในผลงาน ผลงานศิลป์ทั้งเกมและหนังสามารถ กลายเป็นกระจกได้ แต่ยังไงก็ต้องมีแนวคิดของผู้สร้างอยู่ในนั้น พูดอีกอย่างคือ ทุกผลงานหลังจากผ่านกระบวนการรังสรรค์ขึ้นมาเป็นงาน ศิลป์มักมีกลิ่นอายของผู้สร้างสรรค์ผลงาน แล้วแต่ว่าจะมากหรือจะน้อย มนุษย์มีความชอบเป็นของตัวเอง ไม่มีใครที่ไม่มีความลำเอียงเลย เป็นไปไม่ได้ที่ผลงานจะไม่มีแนวคิดของผู้สร้างอยู่ เพราะจะหมายความว่า ผู้สร้างคนนี้ไม่มีความคิดและผลงานก็จะไม่มีจิตวิญญาณ เกมดิ้นรนไม่ใช่ผลงานที่ไม่มีจิตวิญญาณ! ในเบื้องหน้า การเน้นย้ำในโพสต์บนเว่ยป๋อนั้นชัดเจนว่าขัดกับเนื้อหาจริงๆ ของเกมดิ้นรน

มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ถ้าการกระทำขัดกับสามัญสำนึก แสดงว่าต้องมีอะไรแอบซ่อนอยู่ เกมเมอร์ทั่วไปกับอัปโหลดมาสเตอร์ไม่น่าจะวิเคราะห์สิ่งที่ซ่อนอยู่ได้

มีแค่เหออันที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการเกมมาหลายปีและขึ้นไปถึงจุดสูงสุดเรื่อง การสร้างเกมเท่านั้นที่จะสามารถวิเคราะห์ได้!

ก็เหมือนคำพูดที่ว่า ผู้เชี่ยวชาญชื่นชมคุณภาพงานศิลป์ ส่วนคนทั่วไปแค่สนุก กับการรับชม

ในมุมมองของเหออัน การตีความเกมของบอสเผยที่ผ่านมานั้นเป็นแค่ระดับ ‘สนุกกับการชม’ เพราะปริศนาที่บอสเผยวางไว้มักอยู่ในตัวเกมจริงๆ

แต่รอบนี้ ปริศนาของบอสเผยฝังลึกอยู่ในโครงสร้างของเกม อยู่ในการผนวก เกมเข้ากับความเป็นจริง และแม้แต่ในทฤษฎีพื้นฐานของเกม

ถ้าเป็นเกมเมอร์ทั่วไปก็จะไม่เข้าทฤษฎีพื้นฐานของการผลิตเกม แล้วจะ วิเคราะห์เกมได้ยังไง

เขาจึงรู้สึกสับสน

ก่อนหน้านี้เหออันคิดว่าเกมนี้ให้ความรู้สึกพิเศษกับเขา เห็นได้ชัดว่าถึงจะไม่ ทำตามทฤษฎีไหนในสี่ข้อเลย แต่เขาก็ไม่คิดว่าเกมนี้เป็นเกมที่ล้มเหลว

ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ

หลังไตร่ตรองเนื้อหาเกมอย่างละเอียดแล้วเอาไปเปรียบเทียบกับสี่ทฤษฎี พื้นฐาน เหออันก็พบปัญหา

บอสเผยตั้งใจแหกทฤษฎีพื้นฐานทั้งสี่ข้อแล้วผงาดขึ้นมาจากความตาย เขาใช้ มันสมองระดับสุดยอดพลิกผิดให้เป็นถูก!

ถึงจะดูเหมือนเป็นการแหกทฤษฎีสี่ข้อ แต่จริงๆ แล้วเป็นการก้าวไปในขั้นที่ สูงกว่าของทฤษฎีทั้งสี่ ข้ามขั้นจากมองภูเขาเป็นภูเขา ไปเป็นมองภูเขาไม่เป็นภูเขา แล้วก็มองเป็น ภูเขาอีกครั้ง หลังจากวิเคราะห์ดู เหออันก็รู้สึกว่าเนื้อหาเหล่านี้เหมาะเอาไปสอนบอสหม่า เพราะทฤษฎีทั้งสี่เป็นบทสรุปประสบการณ์ของผู้พัฒนาเกมทั่วไป แต่บอสเผย เป็นคนแรกที่ทำลายแบบแผนทั้งสี่รวดเดียว! เหออันรู้สึกว่าเนื้อหาดีๆ แบบนี้เอาไปสอนแค่บอสหม่าก็น่าเสียดาย เนื้อหานี้ควรค่าแก่การทำเป็นแบบเรียนสำหรับผู้พัฒนาเกมทุกราย เพื่อที่ ผู้พัฒนาเกมในจีนจะได้พัฒนาไปด้วยกัน! พอคิดแบบนี้ บอสเผยก็น่าจะมีความคิดเบื้องลึกในการทำเกมนี้ขึ้นมา เพราะงั้นเหออันจึงตัดสินใจว่าจะอธิบายเนื้อหานี้อย่างละเอียด แล้วเอาลง อินเทอร์เน็ตเพื่อให้เป็นแบบเรียนกับผู้พัฒนาเกมทุกคน! แน่นอนว่าทำแบบนี้คงไม่ดีกับบอสหม่า เพราะบอสหม่าจ่ายเงินเรียน แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเขาคืนเงินให้บอสหม่าได้! คืนเงินให้บอสหม่าหนึ่งคลาส ส่วนบอสหม่าก็ได้ความรู้ เขาไม่คิดมากกับเรื่อง นี้เลย

เพราะยังไงที่เหออันมาสอนก็ไม่ได้เป็นเพราะเงินแค่เล็กน้อยอยู่แล้ว

เหออันเริ่มเตรียมการวิเคราะห์เกมดิ้นรน

พูดให้ถูกคือ ทฤษฎีการออกแบบเกมซึ่งล้มล้างทฤษฎีเดิมที่บอสเผยสื่อสาร ผ่านเกมดิ้นรน

นอกจากนี้ ทฤษฎีเกมนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นการพลิกทฤษฎีเกมทั้งหมดที่เหอ อันเคยพูดไปก่อนหน้านี้ ดูแล้วเหมือนจะก้าวข้ามทฤษฎีที่ผ่านๆ มาไปสู่อีกขั้น แต่ ก็ยังสอดคล้องกับทฤษฎีพื้นฐานอยู่

ชื่อบทความคือ ‘เกมดิ้นรนพลิกและก้าวข้ามทุกทฤษฎีการออกแบบดั้งเดิม’

ในช่วงต้นของบทความ เหออันไม่ได้แนะนำตัวเอง เพราะเขามีแอ็กเคานต์เว่ ยป๋อซึ่งมียอดผู้ติดตามสูง ในวงการเกมจีน แทบไม่มีผู้พัฒนาเกมคนไหนไม่รู้จักเขา

เขาจึงไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวเอง แค่เขียนเนื้อหา ยังไงก็มีผู้คนมากมายมา อ่านและช่วยแชร์ออกไป

…

“ผมได้รับบทเรียนที่ไม่คาดคิดจากการเล่นเกมดิ้นรน ซึ่งผมอยากแชร์กับทุก คน

“เกมดิ้นรนล้มล้างทฤษฎีการออกแบบเกมดั้งเดิมและผลักดันทฤษฎีไปสู่ขั้น ใหม่ พูดให้ถูกคือ จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เกมสำหรับเกมเมอร์ แต่เป็นเหมือน แบบเรียนสำหรับผู้พัฒนาเกมทุกคน

“มีแค่ผู้พัฒนาเกมที่เข้าใจทฤษฎีพื้นฐานเรื่องการทำเกมเท่านั้นที่จะเข้าใจ แบบเรียนนี้ เพราะงั้นจึงไม่แปลกที่ผู้เล่นทั่วไปจะไม่สามารถมองทะลุหรือทำความ เข้าใจได้ เพราะผู้เล่นทั่วไปไม่มีความรู้ทางทฤษฎีเพียงพอ

“ต่อไปผมจะวิเคราะห์จากมุมมองผู้พัฒนาเกมว่าทำไมเกมนี้จึงสมควรนับว่า เป็นแบบเรียนสำหรับผู้พัฒนาเกมทุกราย

“อันดับแรก เรามาเริ่มกันที่โพสต์จากแอ็กเคานต์เว่ยป๋อออฟฟิเชียล

“ทางออฟฟิเชียลออกมาบอกว่า เกมดิ้นรนคือกระจกที่ไม่มีแนวคิดชัดเจน หลายคนคิดว่าเกมดิ้นรนไม่ได้สื่อสารแนวคิดอะไรจริงๆ และการวิเคราะห์แนวคิด ที่แฝงอยู่นั้นคือการตีความเกินจริง

“ชัดเจนว่าเป็นความคิดที่ผิด!

“เพียงแค่ว่าในเกมกลับใจคือฟากฝั่ง เทคนิคนี้ถูกนำมาใช้ให้เห็นชัดเจนมากๆ ผู้เล่นที่มีความเข้าใจในระดับดีย่อมสัมผัสได้หลังพิจารณาอย่างละเอียด

“รอบนี้เทคนิคนี้ผสานเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับเกมและแนวคิดการ ออกแบบเกมที่แฝงอยู่ ทำให้มีแต่คนที่เข้าใจเรื่องทฤษฎีการออกแบบเกมเบื้องต้น เท่านั้นที่เข้าใจได้

“เทคนิคการทำลายกำแพงที่สี่นี้พัฒนาขึ้นมาก

“อันดับแรกเลยคือ วิธีการโปรโมตเกมเป็นการทำลายกำแพงที่สี่ จำแคมเปญ โฆษณาชวนเชื่อของเกมดิ้นรนได้รึเปล่า

“จริงๆ แล้วบอสเผยกำลังบอกใบ้ความจริงผ่านแคมเปญโฆษณาชวนเชื่อว่า บางครั้งการหลอกลวงผู้คนก็ไม่จำเป็นต้องโกหก การบอกความจริงแค่บางส่วน หลอกคนได้ผลลัพธ์ดีกว่าด้วยซ้ำ!

“บอสเผยบอกความจริงแค่ส่วนเดียวตอนโปรโมตเกมดิ้นรน มองผิวเผินแต่ละ ข้อมูลดูเหมือนจะเป็นความจริง แต่พอนำมารวมกันแล้วกลับเปลี่ยนเป็นหนังคน ละม้วน

“ในเกม ตัวเอกคนรวยย้ำเรื่องการดิ้นรน แต่จริงๆ พูดความจริงแค่ส่วนเดียว ตัวเขาเองอาจจะไม่ได้ตระหนักเรื่องนี้อย่างชัดเจน ความสำเร็จของเขามาจากการ ดิ้นรนของตัวเองจริงๆ แต่ถ้าไม่ได้รับโอกาสทางการศึกษาจากพ่อและทรัพยากรที่ ล้นเหลือ เขาจะประสบความสำเร็จได้แบบนั้นมั้ย ก็ชัดเจนว่าไม่

“ดังนั้นผู้เล่นจึงคิดว่าบอสเผยเป็นพวกหลอกลวง คนจนที่ฆ่าตัวเอกคนรวย เองก็คิดว่าตัวเอกคนรวยเป็นคนโกหก

“ถ้าคุณเข้าใจเรื่องนี้ ก็ไม่ยากที่จะเข้าใจว่าทำไมคนจนถึงพูดว่า ‘ไอ้คนโกหก’ ตอนจบ ถ้ามองแค่ผิวเผิน ทุกอย่างที่ตัวเอกคนรวยพูดเกี่ยวกับการดิ้นรนย่อมเป็น ความจริง เพราะมาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขา

“แต่ก็เป็นความจริงแค่ส่วนเดียว ทำให้พลังในการชี้นำคนไปในทางที่ผิดทวี ความน่ากลัวขึ้น เป็นเหตุให้คนจนที่ฆ่าตัวเอกโกรธจัดขนาดนั้น

“อย่างที่สอง การสื่อสารของเกมก็ทำลายกำแพงที่สี่ด้วยเหมือนกัน

“เกมนี้สร้างขึ้นโดยอ้างอิงจากสภาพสังคมจริงๆ ของอเมริกา รายละเอียด ชีวิตคนจนและคนรวยถูกนำเสนอตามความเป็นจริง จึงเป็นธรรมดาที่การเล่นเกม จะมีความเชื่อมโยงกับความเป็นจริงอย่างใกล้ชิด

“เราจะคิดว่าตัวเอกคนจนหรือคนรวยเป็นเหมือนคนที่มีชีวิตอยู่ในความเป็น จริง ซึ่งก็สมเหตุสมผลมากๆ ที่จะมีเรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้น

“รายละเอียดมากมายที่ใส่เข้ามาในเกมทำให้ทุกคนเห็นเงาของความเป็นจริง และสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาจากเกม ดังนั้นเนื้อหาของเกมจึงผสานเข้ากับความ เป็นจริงสุดๆ

“ในเรื่องราวแต่ละเรื่อง แต่ละคนจะตีความแตกต่างกันออกไป

“สุดท้ายแล้ว เนื้อหาที่ผู้พัฒนาเกมต้องการจะสื่อสารก็ซ่อนอยู่ในเกม เหมือนกัน ถ้าคุณหาพบ คุณจะเข้าใจ และเป็นการทำลายกำแพงที่สี่ด้วย!

“มีกี่คนที่สังเกตเห็นโลโก้แบรนด์หรูที่ปรากฏตลอดทั้งเกม

“มีกี่คนสังเกตเห็นว่าโอกาสที่ตัวเอกคนจนจะเปลี่ยนชะตาชีวิตตัวเองนั้นมีอยู่ ในชีวิตจริง แต่ในเกม โอกาสเหล่านั้นกลับถูกลิดรอนไปหมด”