ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1044

บทที่ 1044 โชคชะตาและการวางแผน

รวดเร็วดั่งสายฟ้า

ในที่สุดจ้าวอู่เจียงก็มาถึงชั้นที่สิบสี่ของดินแดนลับเต๋อเหลียน

เขาไม่รู้ว่านี่เป็นเพียงความบังเอิญหรือโชคชะตาที่ถูกลิขิตไว้ หรืออาจมีใครบางคนกำลังผลักดันอยู่เบื้องหลัง

พอมาถึงเขาก็พบกับจีปอฉางที่ชั้นที่สิบสี่

บนซากปรักหักพังของชั้นที่สิบสี่ของดินแดนลับเต๋อเหลียน คนสองคนมองหน้ากันอย่างงุนงง ต่างคนต่างคิดว่า…ไม่ต้องเสียแรงแล้ว!

จีปอฉางมองการแต่งกายของจ้าวอู่หยางด้วยความประหลาดใจ

จ้าวอู่หยางสามารถปลอมตัวได้ และยังปลอมตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ แทบไม่มีจุดบกพร่อง

ไม่แปลกที่ก่อนหน้านี้เขามองไม่ออกว่าตัวตนที่แท้จริงของจ้าวอู่หยางเป็นคนในราชวงศ์เซียนต้าโจว

หากไม่ใช่เพราะจ้าวอู่หยางมองทะลุจุดบกพร่องของร่างอมตะเขา เผยจุดบกพร่องของตัวเองออกมา หากไม่ใช่เพราะเขามีเจตจำนงอันแน่วแน่ สัญชาตญาณแม่นยำ และมุ่งมั่นที่จะค้นหาความจริง เขาคงไม่สามารถพบลมหายใจมังกรและเชื้อสายของตระกูลเซวียนหยวนในตัวของจ้าวอู่เลี่ยง

หากไม่ใช่เพราะเขามีความคิดที่ละเอียดรอบคอบ วิเคราะห์ถี่ถ้วน เขาคงไม่สามารถเข้าใกล้ความจริงได้ และคงจะยังคิดว่าจ้าวอู่หยางกับจ้าวอู่เลี่ยงเป็นเพียงผู้ฝึกตนธรรมดา ๆ จากเขากุยหลาย

ตอนนี้ดีแล้วที่จ้าวอู่หยางมาอยู่ตรงหน้า นับเป็นโอกาสอันดีที่จะลงมือ

จีปอฉางบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิแล้ว อีกทังยังซ่อนพลังแท้จริงเอาไว้ ระหว่างการปิดด่านฝึกฝน เขาได้ผ่านการทดสอบขั้นจักรพรรดิระดับแรกแล้วด้วย ทำให้วรยุทธ์ของเพิ่มขึ้นมหาศาล เขาเลยไปยังใจกลางของดินแดนลับเต๋อเหลียนจึงช้ามาก

เขาเป็นผู้ฝึกตนข้นจักรพรรดิระดับหนึ่งแล้ว ทั้งยังมีรากฐานลึกซึ้ง

จ้าวอู่หยางเพิ่งจะก้าวข้ามเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิ แต่ยังไม่ผ่านการทดสอบสักครั้งจะเอาอะไรมาสู้กับเขา

ไม่ว่าจ้าวอู่หยางจะเป็นองค์ชายองค์ใดก็ไม่สำคัญ เพราะในวัยที่ใกล้เคียงกัน และระดับการบำเพ็ญเพียรเท่าเทียม จีปอฉางคือผู้ไร้เทียมทาน คนสองคนสบตากันโดยไม่มีคำพูดเปล่าประโยชน์ใด ๆ พวกเขาเข้าประจันหน้า

ทหารฝีมือดีของราชวงศ์โจวไม่เกรงกลัวความตาย พวกเขาคอยช่วยเหลือจีปอฉางโจมตีใส่จ้าวอู่หยางอย่างต่อเนื่อง

จีปอฉางไม่ได้รู้สึกว่าการรุมโจมตีไม่ยุติธรรมแต่อย่างใด

สำหรับเขา การมีชีวิตรอดคือความยุติธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!

สิ่งที่เขาต้องการคือความตายของจ้าวอู่หยาง! สิ่งที่เขาต้องการคืออาวุธที่จ้าวอู่หยางชิงตัดหน้าไป!

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วเล็กน้อย จีปอฉางพูดอย่างจริงจังจนเขาเกือบจะเชื่อแล้ว

หารู้จริงว่าเขาเป็นใคร จีปอฉางคงไม่มาที่นี่ แต่ถ้ารู้แล้วยังมาก็แสดงว่า จีปอฉางรักเขา จนยอมตายเพื่อเขา

จ้าวอู่เจียงยิ้มกว้าง เลียนแบบจีปอฉาง

“ขอบคุณ”

จีปอฉางขมวดคิ้ว แล้วกล่าวเยาะ “อย่าเสแสร้งแกล้งทำอีกเลย!”

ดวงตาของจ้าวอู่เจียงสั่นไหว ตาซ้ายปรากฏแสงสีม่วง ตาขวาเปล่งแสงสีทอง หว่างคิ้วปรากฏลวดลายในแนวตั้งสีม่วงแดงเรืองแสงสีทองจาง ๆ

“เป็นร่างอมตะจริง ๆ!” จีปอฉางเห็นแสงสีทองในดวงตาของจ้าวอู่เจียง และสัมผัสได้ถึงลมหายใจของร่างอมตะ เขามั่นใจแล้ววว่าคาดเดาไม่ผิดเลย เขาหัวเราะลั่น แล้วกล่าวว่า “ไม่ทราบน้องชายคนใดที่วางแผนเล่นงานพี่ชายอย่างข้า? น่าเสียดายที่พี่เป็นผู้ที่เกิดมาพร้อมกับพรแห่งสวรรค์และเป็นถือครองโชคชะตา!”

“ปีศาจสวรรค์ เทพประทานพร” เงาร่างลาง ๆ ปรากฏขึ้นด้านหลังจ้าวอู่เจียง สูงราวห้าหกจั้ง ลักษณะเหมือนกับเขาแทบจะทุกประการ เพียงแต่ร่างเป็นสีม่วงโปร่งแสง

แล้วจ้าวอู่เจียงก็กระแทกฝ่ามือทั้งสองข้างใส่จีปอฉาง ขณะเดียวกัน ร่างอวตารเทพปีศาจก็ฟาดฝ่ามือใส่จีปอฉางด้วย

สายลมกระโชก ฟ้าคำรามกึกก้อง