ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1155

บทที่ 1155 ตามข้าเข้าห้องมา!

สิ่งที่เกิดขึ้นไม่เป็นไปตามที่หวัง

ซูมู่เสวี่ยไม่ได้ฟังเข้าหูเลยอย่างเห็นได้ชัด

นางเป็นคนที่ไม่ชอบฟัง แต่ชอบพูด

นางชอบพูด

แม้นางจะถูกทอดทิ้งเช่นเดียวกับเหล่านางในอื่น ๆ แต่นางก็ยังคงเป็นฮองเฮาผู้ทรงอำนาจในวังหลวง!

ดังนั้นในใจของนาง การฟังเป็นเรื่องของผู้ต่ำต้อย ส่วนการพูดเป็นเรื่องของผู้สูงศักดิ์!

นางจำเป็นต้องสั่งการ ต้องออกคำบัญชา!

ในตอนนี้ ฮองเฮาประทับอยู่เบื้องบน คอยออกคำสั่งให้กับขุนนางใต้ชายกระโปรงไม่หยุดหย่อน

……

เวลาผ่านไปทีละน้อย

หกวันผ่านไปในพริบตา

ในช่วงหกวันก่อนพิธีบูชาบรรพบุรุษ

ราชวงศ์เซียนต้าโจวได้เกิดเหตุการณ์มากมายทั้งเล็กและใหญ่

วันที่ห้าก่อนพิธี ซึ่งเป็นวันที่สองที่จ้าวอู่เจียงรักษาอาการป่วยให้ซูมู่เสวี่ย

ในเขตปกครองของเฉิงอ๋อง การจลาจลที่เพิ่งสงบลงก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เฉิงอ๋องวุ่นวายจนหัวปั่น ต้องส่งกองกำลังทหารในเขตปกครองออกไปปราบปรามอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งรายงานเรื่องนี้ต่อฮ่องเต้จีทัง

จีทังอ่านรายงานแล้วไม่ได้ออกคำสั่งใด ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้สนใจเรื่องนี้

เฉิงอ๋องได้รับเพียงคำตอบว่า “ข้าได้อ่านแล้ว”

วันที่สี่ก่อนพิธีเสนาบดีกรมกลาโหมส่งจดหมายมาแจ้งว่า บุตรสาวคนเล็กของเขา สวี่เฟยเยี่ยน เสียใจมากกับการจากไปของท่านย่าจนล้มป่วย คงไม่สามารถไปร่วมพิธีบูชาบรรพบุรุษกับอิ้นอ๋องได้

ตามธรรมเนียมพิธีบูชาบรรพบุรุษของราชวงศ์เซียนต้าโจว ชายาของโอรสสวรรค์ต้องไปร่วมพิธีด้วย แม้จะไม่ได้เข้าไปในศาลบรรพบุรุษ แต่ก็ต้องคุกเข่ารออยู่ด้านนอก

ตามธรรมเนียมปกติ นอกจากเสียชีวิตแล้ว ต่อให้ป่วยหนักแค่ไหนก็ต้องไปร่วมพิธี

เสนาบดีกรมกลาโหมอาจได้ยินข่าวลมอะไรบางอย่าง ถึงได้ส่งคำร้องขอมาเช่นนี้

จ้าวอู่เจียงอนุญาตตามคำขอ

วันที่สามก่อนพิธี กรมพิธีการและสำนักต้อนรับทูต ท่ามกลางความวุ่นวาย ได้กำหนดวันอภิเษกสมรสระหว่างองค์ชายสี่จีปอฉางกับลั่วอวี่หลิง จากเผ่าจิ้งจอกเทียนเยว่ แห่งดินแดนน้ำศักดิ์สิทธิ์ทางใต้ เป็นวันที่สิบสองหลังพิธีบูชาบรรพบุรุษในวันเริ่มฤดูหนาว ตรงกับวันที่แปดเดือนสิบ

ในวันที่สามก่อนพิธีบูชาบรรพบุรุษ จ้าวอู่เจียงได้พบกับองค์หญิงไป๋เยว่ผู้ซึ่งปัจจุบันคือลั่วอวี่หลิงแห่งเผ่าจิ้งจอกเทียนเยว่อีกครั้ง

ทั้งสองคนสนทนากันอย่างสบาย ๆ

จ้าวอู่เจียงสอบถามเรื่องราวเกี่ยวกับเผ่าจิ้งจอกเทียนเยว่ รวมถึงสถานการณ์ของเผ่าหมาป่าสวรรค์และเผ่าปีศาจอื่น ๆ

ก่อนถึงวันงานหนึ่งวัน องค์ชายรองจีปอทงได้เปิดเผยถึงสิ่งที่จะทำในพิธีบูชาบรรพบุรุษอย่างเป็นทางการ และเชิญจ้าวอู่เจียงร่วมลงมือด้วยกัน

เมื่อเรื่องราวตรงนี้จบลง ทุกอย่างจะกระจ่างชัด

ด้านนอกมีฝนโปรยปรายลงมา เสียงหยดน้ำฝนกระทบชายคา

เซวียนหยวนจิ้งผลักจ้าวอู่เจียงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าประตูห้องนอนไปที่เตียง แล้วเชยคางให้จ้าวอู่เจียง

จ้าวอู่เจียงแกล้งทำสีหน้างุนงง ไม่ไหวติง

“มีอะไรหรือ?”

“มีอะไรงั้นหรือ?” เซวียนหยวนจิ้งทำหน้าบึ้ง

“มานี่! เข้ามาในห้องกับข้า!”

จ้าวอู่เจียงไม่เข้าไป! จ้าวอู่เจียงสะบัดศีรษะ หลายวันมานี้เขาทุ่มเทพลังงานมากเกินไปเพื่อกระตุ้นกระจกทองแดงจนทำให้เอวที่แข็งแรงของเขารู้สึกเจ็บแปลบ

ในทางกลับกัน เซวียนหยวนจิ้งกลับมีสีหน้าท่าทางดีขึ้นเรื่อย ๆ วรยุทธ์ก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ เห็นได้ชัดว่าได้รับประโยชน์จากจ้าวอู่เจียงไม่น้อย

“ไม่เข้าใช่หรือไม่?” เซวียนหยวนจิ้งกอดอกทำให้เห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจน

จ้าวอู่เจียงแสดงสีหน้าเด็ดเดี่ยวไม่ยอมอ่อนข้อ

“อืม!”

“ก็ได้!” เซวียนหยวนจิ้งปิดประตูห้องดังปัง แล้วพูดอย่างขุ่นเคือง

“งั้นก็ทำข้างนอกห้องแล้วกัน อย่างไรเสียเจ้าก็คิดถึงการทำกลางแจ้งมานานแล้ว”