ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1214

บทที่ 1214 สามเรื่อง

จากการวิจัยทางวิทยาศาสตร์พบว่า โดยปกติแล้วอุณหภูมิร่างกายของผู้หญิงจะสูงกว่าผู้ชาย 0.3 องศาเซลเซียส

เมื่อจ้าวอู่เจียงโอบกอดเซวียนหยวนจิ้ง เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่างานวิจัยทางวิทยาศาสตร์นี้อาจจะไม่ถูกต้องนัก

จิ้งเอ๋อร์ของเขานุ่มนิ่มและหอมกรุ่น ราวกับหยกอุ่น ๆ ไม่ร้อนเท่าเขา

จนกระทั่งเขาและนางเชื่อมใจถึงใจ ร่างกายถึงร่างกาย เขาจึงสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่ชุ่มฉ่ำและพัวพัน

ร่างอ้อนแอ้นของเซวียนหยวนจิ้งโยกไหวอย่างเย้ายวน ในความมืดมีแสงขาวนวลนุ่มนิ่มแห่งฤดูใบไม้ผลิ

นอกห้องหิมะโปรยปราย เป็นราตรีฤดูหนาว

ในห้องความรักพลุ่งพล่าน เป็นวัน… ฤดูหนาว

ราตรียาวนาน เซวียนหยวนจิ้งชุ่มฉ่ำยาวนานไร้ขอบเขต

ความพัวพันต้องมีลักษณะของความพัวพัน หัวใจพันผูก ร่างกายพันเกี่ยว เสียดสีกันไม่มีที่สิ้นสุด

ทั้งสองค่อย ๆ ลูบไล้ สัมผัสช้า ๆไม่เร่งรีบ ไม่ร้อนรน

ไม่ทันที่ความรักจะเห็นแจ้ง รุ่งอรุณก็มาถึง

ความรักลึกซึ้งไม่เท่าการอยู่เคียงข้างยาวนาน ทั้งสองรักลึกซึ้ง และอยู่เคียงข้างกันมาจนถึงทุกวันนี้

เมื่อย้อนคิดถึงเรื่องราวในอดีต ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายหลงรักก่อน

จ้าวอู่เจียงยิ้มเย้าแหย่เซวียนหยวนจิ้งว่าในค่ำคืนอันเงียบเหงามากมาย เซวียนหยวนจิ้งนั้นทนความเหงาไม่ไหว จึงหมายปองร่างงามของจ้าวอู่เจียงทั้งยังแอบเรียนรู้วิชาทั้งหมดไปเสียด้วย

เซวียนหยวนจิ้งเพียงแค่แค่นเสียงเย็นชาปนครางหวาน เสียงครวญครางดังขึ้นพร้อมกับการแหงนคอ

เสียงครางแผ่วเบาสั่นระริก สั่นไหวไปทีละน้อย

ทั้งสองคนเข้ากันได้อย่างลงตัว ความสุขเต็มเปี่ยม

เซวียนหยวนจิ้งเกี่ยวคอของจ้าวอู่เจียง แสงรุ่งอรุณอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่างบานเล็ก วาดเงาของสองคนที่ปลายจมูกแตะกันอย่างน่าประทับใจ

ช่างเป็นห้วงเวลาที่งดงาม

……

น่าเสียดาย ความชั่วร้ายไม่ปล่อยให้สงบ

แปดโมงเช้า

องค์รัชทายาทจีปออิงเดินทางไปยังห้องหนังสือของตน จมอยู่กับฎีกาที่กองสูงเป็นภูเขาลูกน้อย วางแผนหาหนทางสู่ชัยชนะ

พรุ่งนี้ก็จะถึงเวลาเข้าเฝ้าในยามเช้า

มีเรื่องมากมายที่ต้องรายงาน

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นผู้สำเร็จราชการแทน แต่ในช่วงเช้าตรู่ ฮ่องเต้ก็ยังคงเป็นผู้ปกครอง

เมื่อถึงเวลานั้น ขุนนางและฮ่องเต้จะประเมินผลการปฏิบัติหน้าที่ของรัชทายาทและการช่วยบริหารราชการของอิ้นอ๋อง

และเขาจะแสดงความสามารถที่แท้จริงในท้องพระโรง ต่อหน้าน้องชายที่รักของเขาและเหล่าขุนนางที่ยังลังเลใจ

ดวงตาของเซวียนหยวนจิ้งพร่าเลือน นางผล็อยหลับไปในอ้อมกอดของเขา

ขณะที่เขาโอบกอดเซวียนหยวนจิ้งไว้ ความคิดในสมองกลับแจ่มชัดเป็นพิเศษ

เขาทบทวนแผนการต่าง ๆ ที่วางไว้ทีละเรื่อง

หนึ่ง จีปออิงจะต้องจัดการเขาอย่างแน่นอน เขาต้องรักษาความมีสติไว้ให้ดี พร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

และมุ่งหน้าสู่บัลลังก์อย่างไม่หยุดยั้ง

สอง ตามหาตู๋กูหมิงเยว่และแม่ลูกเสี่ยวเนี่ยนเซี่ย พาพวกนางมาอยู่ข้างกาย หรือจัดการให้อยู่ในที่ปลอดภัย

หากเขาคือเยว่ปู้ฝาน เมื่อรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ จะต้องลงมือกับคนรอบข้างเขาอย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจำเป็นต้องรับประกันความปลอดภัยของตู๋กูหมิงเยว่และคนอื่น ๆ

สาม ต้องเอากระดูกอันสูงส่งของตนกลับคืนมา ไม่อาจหยุดเส้นทางการเพิ่มพลังได้

จะเกเร จะเจ้าชู้ จะหื่นกาม ก็ได้ทั้งนั้น แต่ห้ามหยุดเดินหน้าเด็ดขาด

ในสามเรื่องนี้ ลำดับความสำคัญของตู๋กูหมิงเยว่และคนอื่น ๆ สำคัญที่สุด

ไม่ว่าเรื่องใดจะสำคัญเพียงใด ในใจเขาก็ไม่สำคัญเท่าคน

หากเรื่องราวล้มเหลว ผู้ที่ต้องรับผิดชอบผลกรรมก็คือเขา บางทีอาจเปลี่ยนแปลงหรือเริ่มต้นใหม่ได้

แต่หากคนจากไปแล้ว ทุกอย่างก็จบสิ้นจริง ๆ