ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1544

บทที่ 1544 คำพูดอ่อนโยนที่โหดร้าย

เมื่อน้ำยาวิวัฒนาการสิบกว่าขวดถูกเทเข้าไปในร่างของจ้าวอู่เจียงพร้อมกัน ร่างกายของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล

เนื้อและเลือดค่อย ๆ แน่นขึ้น เส้นเลือดขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงส่งกระแสเลือดไหลเวียนอย่างทรงพลัง

และเมื่อน้ำยาวิวัฒนาการส่วนหนึ่งถูกร่างปีศาจของหลินหลางดูดซับไป จ้าวอู่เจียงก็รู้สึกได้ถึงลมหายใจแห่งชีวิตที่วูบผ่านร่างปีศาจของหลินหลางในเวลาเพียงชั่วพริบตา

ความรู้สึกที่ผ่านไปเพียงชั่วพริบตานี้ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นความจริง ทำให้หัวใจจ้าวอู่เจียงลุกโชนไปด้วยความหวังที่จะช่วยชีวิตหลินหลาง บางทีถ้ามีน้ำยาวิวัฒนาการที่มากและแรงกว่านี้ เขาอาจจะช่วยชีวิตนางได้

ส่วนจ้าวเจียงและพานอวี้เหลียนที่รอคอยผลลัพธ์ที่คาดหวังแต่กลับได้ผลลัพธ์ที่ว่างเปล่า ก็ระเบิดความโกรธท่ามกลางความเงียบ

หน้ากากของจ้าวเจียงเปลี่ยนเป็นความโกรธทั้งหมด หัวใจของเขาราวกับลุกเป็นไฟ เขาตะโกนด้วยความโกรธ พร้อมฟาดฝ่ามือ

“แกคายน้ำยาวิวัฒนาการของฉันออกมานะ!”

พานอวี้เหลียนทั้งเจ็บปวดและโกรธ เธอต้องเป็นทั้งนักล่าเงินรางวัลและขายบริการ กว่าจะทำให้ตัวเองมีชีวิตที่ดีขึ้น และมีพลังที่แข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ได้ ทว่าน้ำยาวิวัฒนาการที่เก็บสะสมไว้อย่างยากลำบาก กลับสูญเปล่าไปหมดภายในวันเดียว

เธอคงต้องตบหน้าร่างไร้วิญญาณระดับมหามรรคานี้สักสองที ไม่เช่นนั้นจะระบายความโกรธไม่ออก แต่ในขณะที่กำลังจะลงมือ ก็เห็นภาพที่น่าตกใจสุดขีด

เธอเห็นเพียงฝ่ามือของจ้าวเจียงที่กำลังจะฟาดไปใกล้แก้มของร่างไร้วิญญาณหยุดชะงัก ร่างของเขาถูกพลังประหลาดจับลอยขึ้นกลางอากาศทันที ราวกับมีบางสิ่งบีบคอจ้าวเจียงอยู่ ทำให้เขาหายใจลำบาก สองมือพยายามแกะที่คอตัวเองไม่หยุด

พลันใดนั้นดวงตาของร่างไร้วิญญาณระดับมหามรรคา ก็เบิกกว้างขึ้นทันที

นี่คือดวงตาเย็นชา ที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศก เธอยังเห็นแววความสงสารในนั้น แต่ความสงสารนั้นไม่ได้มีไว้สำหรับเธอกับจ้าวเจียง

พานอวี้เหลียนถอยหลังด้วยความตกใจสองก้าว หมุนตัวเตรียมจะหนีทันที แต่ขาทั้งสองข้างของเธอราวกับงอกรากลงพื้น มันเชื่อมติดกับพื้นดินแน่น ไม่อาจขยับเขยื้อนได้

จ้าวอู่เจียงที่มีแววตาเย็นชา แต่มุมปากยกยิ้ม กล่าวอย่างสุภาพว่า “ขอบคุณน้ำยาวิวัฒนาการของพวกเจ้า”

ปัง!

แขนกลแปดแขนที่พันธนาการเขาอยู่พลันแตกกระจาย ร่างของเขาที่ลอยอยู่กลางอากาศ ค่อย ๆ ลงมา

ดวงตาของจ้าวเจียงสั่นไหว ในใจคิดว่าพานอวี้เหลียนช่างเป็นหญิงเจ้าเล่ห์ รู้ว่าผู้แข็งแกร่งตรงหน้าเป็นนักพรตโบราณ จึงใช้ภาษาโบราณอันสละสลวย เหตุใดเมื่อครู่เขาจึงคิดไม่ถึงเรื่องนี้

หากทำให้ผู้แข็งแกร่งผู้นี้เกิดความรู้สึกดีขึ้นมาสักนิด โอกาสรอดชีวิตก็คงจะมากขึ้นไม่ใช่หรือ

“ข้ามาจากดาวเสี่ยวชางในกลุ่มดาว M77 เป็นนักล่าค่าหัว” พานอวี้เหลียนค่อย ๆ รูดซิปชุดหนังของเธอลงอีกนิด เผยให้เห็นหน้าท้องที่เรียบตึง เธอสะบัดผมหยักศกสีแดงเล็กน้อย

“ข้ามากับจ้าวเจียงเพื่อไปส่งของที่ดาวโม่ คุณหนูตระกูลโม่ได้นัดหมายกับจ้าวเจียงไว้แล้ว ว่าจะมารับสินค้าสำคัญชุดนี้ด้วยตนเอง ตอนนี้คุณหนูคงกำลังรออยู่

ขณะนี้พวกข้าอยู่ใกล้ดาวโม่แล้ว หากท่านต้องการรู้วิธีการสกัดน้ำยาวิวัฒนาการ ไฉนไม่ไปดาวโม่พร้อมพวกข้าเล่า

พวกข้ารู้เรื่องน้ำยาวิวัฒนาการน้อยนัก แต่ตระกูลโม่บนดาวโม่นั้น พวกเขาร่ำรวยขึ้นมาได้จากน้ำยาวิวัฒนาการและจุดกระโดดข้ามอวกาศ ข้าเชื่อว่าพวกเขาต้องให้คำอธิบายที่สมบูรณ์แบบแก่ท่านได้แน่นอน”

จ้าวเจียงก้มหน้า อ้าปากจะพูด ไม่คิดว่าพานอวี้เหลียนที่ปกติดูเจ้าชู้ยั่วยวน จะฉลาดถึงเพียงนี้ คิดแผนถ่วงเวลาและใช้วิธีสู้เสือด้วยหมาป่าขึ้นมาได้

เขาไปส่งของให้คุณหนูโม่หรานหร่านแห่งตระกูลโม่ที่ดาวโม่จริง แต่หากผู้แข็งแกร่งขั้นมรรคาผู้นี้ไปถึงดาวโม่ เขาก็สามารถขอความช่วยเหลือจากตระกูลโม่เพื่อจัดการกับผู้แข็งแกร่งขั้นมรรคาผู้นี้ได้ และสามารถพลิกสถานการณ์ที่เสียเปรียบได้