ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1631

บทที่ 1631 เขาสามารถทำตามที่เขาต้องการ

“สวัสดีค่ะคุณจ้าว ตอนนี้ห้องเตียงคู่หมดแล้วนะคะ เหลือเพียงห้องเตียงใหญ่ ห้องเตียงน้ำ ห้องชิงช้า และห้องควีนที่เป็นห้องพิเศษค่ะ”

หลังจากออกจากสำนักงานรักษาความสงบของเมืองฉางซิ่น จ้าวอู่เจียงเห็นว่าเสื้อผ้าของหลิวเหม่ยเอ๋อร์เปื้อนคราบเลือดและโคลน อีกทั้งตอนนี้ยังไม่มีที่พัก เขาจึงตัดสินใจไปจองห้องที่โรงแรมก่อน เพื่อให้หลิวเหม่ยเอ๋อร์ได้จัดการตนเองและพักผ่อนสักหน่อย

แม้ว่าพนักงานต้อนรับและคนอื่น ๆ จะมองเขาและหลิวเหม่ยเอ๋อร์ด้วยสายตาแปลกประหลาด แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ

ตราบใดที่เขาไม่สนใจสายตาของคนอื่น เขาก็จะไม่รู้สึกอึดอัด

“ห้องเตียงใหญ่” จ้าวอู่เจียงยื่นบัตรแก้วใสที่มีประกายดาวระยิบระยับหนึ่งแผ่น บัตรชนิดนี้เรียกว่าบัตรดวงดาว ในอาณาเขตพันดารานอกจากจะใช้เป็นบัตรประจำตัวแล้ว ยังใช้เก็บเงินและทำธุรกรรมได้ด้วย

บัตรนี้จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อเจ้าของถือบัตรหรือได้รับอนุญาตจากเจ้าของเท่านั้น จึงจะสามารถใช้จ่ายหรือทำธุรกรรมทางการเงินได้

ซึ่งช่วยปกป้องความปลอดภัยทางการเงินส่วนบุคคลได้ในระดับหนึ่ง

และบัตรใบนี้ ต้าคุนจากร้านคอมพิวเตอร์เฝยจ๋ายเป็นคนจัดการให้เขา

“ขอโทษนะคะคุณ ห้องเตียงใหญ่ห้องสุดท้ายเพิ่งถูกจองไปค่ะ” พนักงานต้อนรับเป็นชายที่มีกิริยาออดอ้อน ท่าทางกระตุ้งกระติ้ง แน่นอนว่าบนดาวเสี่ยวชางคนแบบนี้ถูกเรียกว่า ‘คนไร้เพศ’

‘ข้าอยู่ตรงเคาน์เตอร์นี้ตลอด ก็มิเห็นมีผู้ใดมาจองห้องนี่นา…’ จ้าวอู่เจียงจ้องเขม็ง

ชายไร้เพศแสดงท่าทีเยาะเย้ยออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ราวกับกำลังเยาะเย้ยว่าจ้าวอู่เจียงเป็นไอ้บ้านนอกที่ไม่รู้อะไรเลย

“คุณคะ เชื่อมต่อระบบแล้วนะคะ ห้องเตียงใหญ่ห้องสุดท้ายมีคนจองไปเมื่อครู่นี้แล้วค่ะ”

“ขอห้องธรรมดา ๆ ที่มีอุปกรณ์เสริม” จ้าวอู่เจียงกอดหลิวเหม่ยเอ๋อร์ไว้ หลิวเหม่ยเอ๋อร์ที่ยังตกใจไม่หาย ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา

“คุณจ้าว ห้องที่มีอุปกรณ์เสริมเหรอคะ ฮิฮิ” พนักงานชายยกมือปิดปากหัวเราะ น้ำเสียงกึ่งหญิงแฝงการเยาะเย้ย

“จะมีห้องธรรมดา ๆ ที่ไหนกันคะ คุณ… เคยมาพักที่โรงแรมเราหรือเปล่าคะ?”

“ขอห้องเตียงน้ำ” จ้าวอู่เจียงไม่สนใจน้ำเสียงของพนักงานชาย แล้วเปลี่ยนคำพูดใหม่

“ได้ค่ะ คุณจ้าว” พนักงานต้อนรับชายที่แต่งตัวจัดจ้าน แต่งหน้าทาปาก ชี้นิ้วก้อยหยิบบัตรดวงดาวของจ้าวอู่เจียง

เขาคาดเดาว่าคนอย่างจ้าวอู่เจียงที่แต่งตัวเรียบง่ายจนดูขัดสน บัตรดวงดาวคงไม่มีเงินอยู่มากนัก

ดังนั้นเขาจึงกดเพิ่มศูนย์อีกสี่ตัว ทำให้การพักหนึ่งคืนกลายเป็นหนึ่งหมื่นคืน เมื่อจ่ายเงินแล้วยอดเงินไม่พอ ระบบหน้าเคาน์เตอร์ก็จะประกาศออกมา ถึงตอนนั้นจ้าวอู่เจียงก็จะต้องอับอาย แล้วเขาก็จะสะใจ

จ้าวอู่เจียงสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้สนใจการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพนักงานต้อนรับ และไม่รู้ถึงจิตใจที่บิดเบี้ยวของเขา การที่เขาเลือกโรงแรมนี้ ไม่ใช่เพราะสุ่มเลือกมาส่ง ๆ เพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเองและหลิวเหม่ยเอ๋อร์ การเลือกโรงแรมของเขาย่อมมีเหตุผล

โรงแรมนี้จริง ๆ แล้วเป็นหนึ่งในเครือโรงแรมที่ต้าคุนเจ้าของร้านคอมพิวเตอร์เฝยจ๋ายร่วมหุ้นกับคนอื่น แต่เพราะต้าคุนเอาแต่หมกมุ่นกับการเล่นเกมและชอบทำเรื่องผิดกฎหมายเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ตื่นเต้น ปกติจึงไม่ได้เข้ามาบริหารโรงแรมเอง ปล่อยให้หุ้นส่วนจัดการทั้งหมด

และนี่ก็เป็นเพียงธุรกิจหนึ่งในเครือของต้าคุนเท่านั้น

ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน จ้าวอู่เจียงก็สังเกตเห็นหุ่นยนต์ของต้าคุน ของพวกนี้ไม่ใช่ว่าเงินนิด ๆ หน่อย ๆ จะซื้อได้ เขาจึงเดาได้ว่าต้าคุนต้องมีธุรกิจอื่น ๆ อีก

หลังจากที่เขาบีบถาม ก็ได้คำตอบว่าต้าคุนได้ลงทะเบียนข้อมูลส่วนตัวของเขาไว้ในทุกธุรกิจในเครือ ถ้าคนอื่นเป็นวีไอพี เขาจ้าวอู่เจียงก็คือซูเปอร์วีไอพีที่ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

อย่างไรก็ตาม ถ้าพูดถึงความสัมพันธ์เรื่องความเป็นความตาย เขาก็คือพ่อของต้าคุน ควบคุมชีวิตความตายของต้าคุนอยู่