ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1650

บทที่ 1650 ทุกคนหยุดก่อน ฟังฉันพูด

“ไปให้พ้น!” ต้าคุนพูดอย่างตรงไปตรงมา

“ฉันไม่มีเงิน”

“ไม่ใช่เรื่องเงิน” อาเหว่ยชำเลืองมองต้าคุน

ต้าคุนไม่มีเวลาจะชำเลืองมองกลับ สายตาของเขาจดจ่ออยู่ที่ตัวละครในเกมที่สวมใส่ชุดเปิดเผยบนหน้าจอ

“งั้นคืนเงินที่ติดหนี้ฉันก่อนแล้วค่อยคุยกัน”

“ฉันตกลงที่จะเป็นสายลับให้กับเจ้าหน้าที่สำนักงานรักษาความสงบแล้ว…”

อาเหว่ยลูบนั่นลูบนี่ทำท่าไม่ใส่ใจ แต่เมื่อพูดประโยคนี้ออกมา น้ำเสียงที่พูดดูมีน้ำหนัก ถึงขนาดทำให้ต้าคุนที่กำลังตั้งใจเล่นเกมต้องชะงัก และหันมามองจนได้

“หมาอิสระโดนล่ามโซ่แล้วสินะ?”

อาเหว่ยมองไปที่ต้าคุนพร้อมรอยยิ้ม

“หลังจากเรื่องนี้สำเร็จ ฉันก็จะได้เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยของสำนักงานรักษาความสงบ สามารถร่วมสืบสวนคดีกับเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ได้”

ต้าคุนลูบพุงกลม ๆ ของตัวเอง พลางชำเลืองมองอย่างลึกซึ้งไปที่อาเหว่ยที่ดูเหลาะแหละมาตลอด นิ้วของเขาเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว ปิดเกม แล้วเปิดหน้าจอที่มีสีสันฉูดฉาด

“พูดมาสิ ต้องการความช่วยเหลืออะไร?”

ต้าคุนรู้ว่า อาเหว่ยยังคงไม่อาจลืมเรื่องที่เกิดขึ้นตอนเด็ก ๆ เขายังคงยึดติดอยู่ การมาเป็นคนขายข่าว ก็เพื่อเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตนั่นเท่านั้น

—

พลิกฝนคว่ำฟ้า หมุนฟ้าพลิกฝน

หลิวเหม่ยเอ๋อร์คาดการณ์ไม่ผิด ทันทีที่จ้าวอู่เจียงเริ่มตรวจสอบจุดที่ห้า นางก็ไม่อาจดิ้นหลุดออกมาได้ในชั่วขณะนั้น

นางฝังกายแนบชิดอยู่บนจ้าวอู่เจียงฝังอยู่นานแสนนาน ทุกครั้งคล้ายจะแยกจากแต่ก็มิแยก

ครึ่งชั่วยามต่อมา

บนเตียงชุ่มไปด้วยความเปียกชื้นและวุ่นวาย แสงสลัวจากนอกหน้าต่างและแสงไฟนีออนอันสดใสทอดตัวเข้ามาในห้อง ทั้งสองเกี่ยวกระหวัดกันแนบแน่นราวกาวติดกัน มิมีอาภรณ์ใดปกคลุมร่าง

—

“สวรรค์และพิภพไร้ขอบเขต ติดตามไล่ล่าหมื่นลี้!”

เฒ่าเต๋าเฉียนอู่ฟางและนักบวชหญิงศักดิ์สิทธิ์เอลิซาแห่งศาสนจักรแห่งแสงสว่างอาศัยจุดกระโดดข้ามอวกาศข้ามผ่านมิติ

นักบวชหญิงศักดิ์สิทธิ์เอลิซาดูบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ราวกับนางฟ้าลงมาจากสวรรค์ น้ำเสียงยังคงเย็นชา ความหมายในคำพูดชัดเจนโดยไม่ต้องอธิบาย

“การพยากรณ์นั้นเป็นพลังของเจ้าเองหรือ?” เฉียนอู่ฟางพุ่งตัวไปทางเมืองเปียนอวิ๋น ส่วนนักบวชหญิงศักดิ์สิทธิ์ก็ตามมาข้าง ๆ เขา

ก่อนหน้านี้เขารอให้เอลิซาร่วมเดินทางด้วยก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งเอลิซาพูดจาดูถูกสำนักเต๋าฝั่งตะวันออกของเขา ก็ยิ่งทำให้เขาเริ่มรู้สึกโกรธขึ้นอีก

“หากไม่มีกฎของอาณาเขตพันดารากดทับอยู่ ข้าพลิกมือเดียวก็สามารถปราบเจ้าได้”

“ช่างหยิ่งผยองจริง ๆ” เอลิซาหยุดฝีเท้า พลิกมือขึ้นมา มีไพ่หนึ่งจางลุกไหม้อยู่ในมือเธอ

“ตะวันออกเสื่อมถอยไปนานแล้ว พวกผู้บำเพ็ญโบราณของพวกคุณก็แค่ซากที่เหลือจากยุคเทพเจ้าโบราณเท่านั้น”

“ข้าจะไม่ไปกับเจ้า เจ้าเอาชนะเขาไม่ได้หรอก ข้าคนคนนี้เท่านั้นที่จะจัดการได้”

เฉียนอู่ฟางเหยียบบนกระบี่บินที่มียันต์ชุดคลุมพลิ้วไหวตามลม เขาทำหน้าเย็นชาและไม่หันกลับมามองขณะมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่จ้าวเจียงอยู่

นักบวชศักดิ์สิทธิ์เอลิซาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาฉายแววดูแคลน เธอได้ทำนายดวงไว้แล้วว่าผู้บำเพ็ญโบราณจากฝั่งตะวันออกจะไม่สามารถจับจ้าวเจียงได้ในภารกิจครั้งนี้

ดังนั้นในปฏิบัติการครั้งนี้ คนที่จะจับจ้าวเจียงได้ก็มีแค่เธอ ‘เอลิซา’ คนนี้เท่านั้น

เรื่องนี้เธอไม่จำเป็นต้องทำนายดวงก็รู้ได้ เพราะเธอคือนักบวชศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนจักร เมื่อลงมือทำสิ่งใดแล้ว ผลลัพธ์คือต้องสำเร็จเท่านั้น!