บทที่ 591 ซักถาม
จ้าวอู่เจียงสวมเสื้อผ้าที่ปะติดปะต่อจากผ้าเก่าๆ สีหน้าเย็นชา หางจิ้งจอกสีม่วงด้านหลังส่ายไปมา เต็มไปด้วยความน่ากลัวของปีศาจ
เขาเหลือบมองเจ้าสำนักเทพโลหิตอย่างเย็นชา กล่าวเสียงเย็นชาไม่แพ้กันว่า
“จงบอกทั้งหมดที่เจ้ารู้เกี่ยวกับการฝึกฝนเสริมสร้างพลังออกมาซะ”
เซียวเฉินพลันประหลาดใจ ความรู้พื้นฐานเช่นนี้ เหตุใดปีศาจใหญ่จากตระกูลจิ้งจอกชิงชิวถึงต้องการให้ข้าอธิบาย?
เป็นเช่นนี้ไม่ถูกต้อง
ให้ตายเถอะ ปีศาจใหญ่ตนนี้มาจากหมู่บ้านตระกูลจ้าว หรือก่อนหน้านี้ซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านใกล้เคียง ต้องการวิเคราะห์วิธีฝึกฝนเสริมพลังของมนุษย์?
แล้วหมู่บ้านใกล้เคียงไม่มีผู้ฝึกตน จึงไม่เข้าใจวิธีฝึกฝนที่เกี่ยวข้องของมนุษย์ใช่หรือไม่?
ตอนนี้เมื่อได้มาพบเจอเขา จึงต้องการตรวจสอบความรู้ขั้นพื้นฐานเกี่ยวกับการฝึกฝนเสริมพลังใช่หรือไม่? หัวใจเซียวเฉินปั่นป่วน ยิ่งคิดยิ่งถูกต้อง แต่เขาไม่ได้รีบเอ่ยปาก ในเมื่อท่านปีศาจใหญ่ต้องการข้อมูลที่เกี่ยวข้อง เขาก็สามารถใช้สิ่งนี้เป็นข้อต่อรองได้
ดังนั้นเซียวเฉินจึงกลอกตา ยิ้มประจบ
“หากท่านปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ไว้ชีวิตข้าน้อย ข้าน้อยยินดีรับใช้ท่านด้วยความจงรักภักดี”
“ข้าสามารถถามคนอื่นในสำนักเทพโลหิตได้”
จ้าวอู่เจียงตัดบท พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขามองทะลุความคิดในใจของเจ้าสำนักเทพโลหิตในทันที
“ท่าน…ท่านปีศาจ” เซียวเฉินร้อนใจ รีบคุกเข่าลงกับพื้น
“ข้าน้อยยินดีไขข้อสงสัยให้ท่าน”
เขากลัวว่าถ้าเกิดคุกเข่าช้าไป ปีศาจใหญ่เกิดความไม่พอใจก็จะยกมือฆ่าเขา ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือรักษาชีวิตไว้ก่อน
เมื่อเซียวเฉินก้มหน้าน้อมรับ ก็เริ่มเล่าเรื่องราวอย่างละเอียดถี่ถ้วน
มนุษย์และปีศาจล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตในโลกแห่งนี้ และเรียกรวมกันว่าเผ่าพันธุ์ที่มีวิญญาณ
แม้กระทั่งปีศาจบางชนิดยังเชื่อว่ามนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของเผ่าพันธุ์ปีศาจ อย่างเช่น ข้าเป็นปีศาจหมา นางเป็นปีศาจจิ้งจอก ส่วนท่านเป็นปีศาจมนุษย์
อย่างไรก็ตาม วิธีการฝึกฝนของมนุษย์และปีศาจมีความคล้ายคลึงกันแต่ไม่เหมือนกัน
ณ ที่แห่งนี้ สำนักเทพโลหิต ตั้งอยู่ในดินแดนทางตอนใต้ของอาณาจักรเสินสุ่ย
ทางเหนือของอาณาจักรเสินสุ่ย คืออาณาจักรจงถู่เซินอวี้ ทางตะวันออกที่ติดกับอาณาจักรจงถู่เซินอวี้ คืออาณาจักรเซียนหลิงตงอวี้ ทางตะวันตก คืออาณาจักรเทียนฮั่วซีอวี้ ส่วนทางเหนือของอาณาจักรจงถู่เซินอวี้ คืออาณาจักรชางกู่เป่ยอวี้
อาณาจักรเสินสุ่ยมีเก้าแคว้น มีเหล่าผู้มีอำนาจล้นฟ้ามากมาย นอกจากนี้ อาณาจักรเซียนหลิงตงอวี้ยังถือเป็นอาณาจักรที่มีเหล่ายอดฝีมือมาชุมนุมกันมากที่สุดในบรรดาห้าอาณาจักรอีกด้วย
จ้าวอู่เจียงรับฟังด้วยความตั้งใจ จ้องมองอย่างเย็นชาไปยังประมุขสำนักเทพโลหิตที่คุกเข่าอยู่ เขาถามว่า
“สำนักศรัทธาษฎรอยู่ที่ใด”
“อยู่…อยู่ในแคว้นเทียนเป่าของอาณาจักรเสินสุ่ยขอรับ” เซียวเฉินถูกขัดจังหวะขณะที่กำลังพูดอย่างคล่องแคล่ว ไม่กล้าแสดงความโกรธแม้แต่น้อย แต่ในใจกลับเกิดความสงสัยขึ้นมาเช่นกันว่า
ท่านปีศาจผู้นี้ มาจากตระกูลจิ้งจอกชิงชิว อาศัยอยู่ในอาณาจักรเสินสุ่ย ไฉนจึงไม่รู้ว่าสำนักศรัทธาษฎรอันโด่งดังของอาณาจักรแห่งนี้อยู่ที่ใด
หรือว่า บุรุษคนนี้จะไม่ใช่ปีศาจจากตระกูลจิ้งจอกชิงชิว แต่เหตุใดจึงได้มีพลังลมปราณของปีศาจบริสุทธิ์ถึงเพียงนี้
บุรุษผู้นี้มาจากที่ใดกัน เหตุใดจึงมาถามข้าเกี่ยวกับข้อมูลเบื้องต้นในการฝึกวิชาซึ่งเป็นความรู้พื้นฐานทั่วไป
ปีศาจที่มีขอบเขตพลังไม่ธรรมดาเช่นนี้ ไฉนจึงไม่รู้จักวิธีการฝึกวิชาขั้นพื้นฐานได้เล่า

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า