ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 628

บทที่ 628 หญิงสาวกับเส้นทางแห่งการฝึกฝน

“เพื่อชายชาวมนุษย์คนหนึ่ง เจ้าถึงกับโง่พอจะมอบแก่นปีศาจให้ และยังตั้งใจจะตายอีก นี่เป็นสิ่งที่คุ้มค่าหรือ?”

เงาร่างที่งดงามก้าวเข้าสู่ผิวน้ำสงบพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำสงบไม่มีผลในการรักษาบาดแผลให้กับนางเหมือนที่มีต่อหลินหลาง แต่กลับทำให้พลังของนางลดลงเรื่อยๆ

หลินหลางในคุกน้ำไม่อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป นางมีอำนาจและพลังชีวิตมากขึ้น

“ท่านพี่เสี่ยวเคอ”

ผิวน้ำสั่นสะเทือนเบาๆ เงาร่างที่งดงามก้าวเข้ามาใกล้ นางมีคิ้วและดวงตาที่งดงามเหมือนภาพวาด เมื่อเทียบกับหลินหลางแล้ว นางไม่มีความงามที่เป็นธรรมชาติเหมาะสมพอดีเช่นหลินหลาง แต่ความงามของนางเพิ่มความยั่วยวนและความแข็งกร้าวมากขึ้น

ในฐานะหนึ่งในสามปีศาจสาวผู้ยิ่งใหญ่แห่งใต้ของดินแดนหนานเหอ หลินเสี่ยวเคอ นางเป็นปีศาจสาวจากเผ่าปีศาจจริงๆ ส่วนหยินเถาเอ๋อร์และมู่เชียนเชียนเป็นเพียงมนุษย์ที่มีบุคลิกแปลกๆ เท่านั้น

ในฐานะปีศาจสาวที่มีความยั่วยวนที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ ทุกการเคลื่อนไหวของนางล้วนมีเสน่ห์เย้ายวนใจ

นี่เป็นเสน่ห์โดยธรรมชาติของเผ่าพันธุ์ปีศาจจิ้งจอกชิงชิว นี่เป็นเสน่ห์ไม่มีที่สิ้นสุดบนร่างกายและใบหน้าที่งดงามของนาง

แม้นางจะแสดงออกเย็นชาและไร้อารมณ์เพียงใด ก็ยังมีชายหนุ่มมากมายยอมสยบอยู่ใต้กระโปรงของนาง

ด้วยเหตุนี้ คนจำนวนมากจึงไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมหลินหลางถึงมีความรู้สึกเช่นนี้กับชายชาวมนุษย์

บุรุษ จะเป็นอุปสรรคต่อการก้าวสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นของนาง

“ข้าเห็นเจ้าเริ่มมีความมุ่งมั่นและความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ข้าดีใจมาก”

เสียงของหลินเสี่ยวเคอเย็นชา แต่กลับมีความอ่อนโยนเฉพาะตัว ผู้คนฟังแล้วรู้สึกสบายใจ

เหมือนกับรับประทานแตงโมแช่เย็นในฤดูร้อน คำที่อร่อยที่สุดคือการกัดลงไปตรงกลางชิ้นแตงโม

“ข้าจะหารือกับผู้อาวุโสในเผ่าเพื่อช่วยเจ้าให้สามารถลุกขึ้นใหม่ได้อีกครั้ง หลังจากนั้นสามเดือน เจ้าและข้าจะไปยังดินแดนลับเต๋อเหลียนเพื่อค้นหาโอกาสครั้งใหม่”

หลินเสี่ยวเคอมีพลังขั้นสูงสุดของระดับการบรรลุขอบเขต แต่เมื่อแปลงร่างเป็นจิ้งจอกชิงชิว ร่างกายของนางสามารถต่อสู้กับยอดฝีมือได้อย่างไม่เป็นรอง

นางไม่ได้ไม่อยากเข้าสู่ระดับยอดฝีมือ แต่เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับนั้นแล้ว ก็ไม่มีทางหวนกลับอีกต่อไป

เก้าภัยของยอดฝีมือมักเรียกว่าภัย ไม่ใช่ทัณฑ์สวรรค์

ภัยนี้ไม่ได้มาจากฟ้าดิน แต่มาจากตัวเอง

แต่ละภัยคือประตูนรก

ยอดฝีมือเหมือนนักพนัน ที่พนันจนหยุดไม่ได้

เก้าจากสิบคนจะไม่ตายตามธรรมชาติ แต่จะตายจากภัยของตนเอง ส่วนที่เหลือจะตายจากการส่องแสงสว่างในขณะที่พลังสูงสุดเปล่งออกมาเหมือนดอกไม้ไฟในท้องฟ้ายามค่ำคืน ที่ส่องแสงชั่วพริบตาแล้วดับไป

เม็ดยาโอสถอัคคีที่อู๋ต้าห่ายเตรียมไว้ให้บุตรชายเพื่อเข้าสู่การบรรลุขอบเขตก็ได้ชื่อนี้ด้วยเหตุนี้เอง

เม็ดยาโอสถอัคคีจะช่วยให้ผู้ที่รับประทานสามารถจุดไฟวิญญาณและปลดปล่อยพลังวิญญาณได้อย่างเต็มที่

นี่คือการฝึกฝน นอกจากการฝึกฝน ยังเป็นการพยายามหลอมรวมร่างกายและวิญญาณให้เป็นหนึ่งเดียวกันอีกด้วย