ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 642

บทที่ 642 งั้นข้ายิ่งตื่นเต้นเลย

ฉุยซูจีเร่งฝีเท้าสามก้าวเป็นสองก้าว ทุกก้าวทำให้เขามีพลังเพิ่มขึ้น

เขาปกติไม่ชอบหน้าอู๋เจียงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว มักอิจฉาริษยาและเกลียดชังหมดหัวใจ

วันนี้เมื่อพูดจาโต้ตอบกันนอกหอคอยปีศาจ เขาถูกอู๋เจียงโต้กลับอย่างเจ็บแสบ ทำให้ใจเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

ตอนนี้อู๋เจียงยังบังคับให้จินเหลียนติดตามเขามาอีก นี่เป็นการกระทำที่ทำให้ฉุยซูจีโกรธอย่างมาก สตรีที่เขามองว่าเป็นของเขา กลับถูกอู๋เจียงแตะต้อง มันน่าโกรธจริงๆ!

ความแค้นเก่าและใหม่ปะทุขึ้นมา เขาพุ่งหมัดไปที่ใบหน้าของอู๋เจียง หมัดของเขาเรียบง่ายตรงไปตรงมา

จ้าวอู่เจียงใช้ฝ่ามือรับหมัดของฉุยซูจีอย่างรวดเร็ว และถอยหลังไปสามก้าวเบาๆ

ศิษย์คนอื่นๆ ในห้องโถงต่างประหลาดใจที่เห็นฉุยซูจีและอู๋เจียงปะทะกันโดยไม่คาดคิด พวกเขามองกันด้วยความสงสัย

จ้าวอู่เจียงไม่แปลกใจเลย ตั้งแต่จินเหลียนลื่นล้มเข้ามาหาเขา แล้วมีการสนทนากับฉุยซูจี เขาเดาได้ว่าต้องมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น

“อู๋เจียง เจ้าลุ่มหลงในกามารมณ์และไม่เคยรู้จักคำว่าพอ ยังกล้ามาตอแยจินเหลียนอีก” ฉุยซูจีพูดด้วยเสียงดุดันและปล่อยพลังปีศาจ เขาใช้วิชาฟ้าปีศาจและร้องเสียงดัง

“ในสำนักเทพอสูรมีผู้ใดไม่รู้ว่าจินเหลียนเป็นสตรีของข้า?”

ภายในห้องโถง นอกจากการเคลื่อนไหวของพลังวิญญาณแล้ว บรรยากาศเงียบสงัด ศิษย์ทุกคนต่างมองไปที่ฉุยซูจีและอู๋เจียงด้วยความประหลาดใจ

จินเหลียนเป็นสตรีของฉุยซูจีจริงหรือ? หรือว่าฉุยซูจีเพียงหาข้ออ้างโจมตีอู๋เจียงเท่านั้น?

จ้าวอู่เจียงหัวเราะเบาๆ ในใจ เขามองไปที่ศิษย์ที่มีท่าทีสับสนและพูดเสียงเยาะเย้ยว่า

“อ้อ ถ้าเป็นอย่างนั้น ข้ายิ่งตื่นเต้นเลย”

ศิษย์ในห้องโถงต่างรู้สึกตื่นเต้นและมองไปที่ทั้งสองคนด้วยความคาดหวังเรื่องราวที่ซับซ้อนและน่าสนใจ

ฉุยซูจีโกรธจนหัวใจเกือบจะปริแตก เขายกมือซ้ายและปล่อยพลังปีศาจสีเขียวทองแดงเหมือนจันทร์เสี้ยวเข้าหาจ้าวอู่เจียง

“อู๋เจียงยังอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของฉุยซูจีได้ ถ้าเอาแต่หลบ จะหมดแรงและถูกฉุยซูจีจับได้และสั่งสอนอย่างหนักในท้ายที่สุด”

“อู๋ต้าห่ายไม่ได้ให้อาวุธวิเศษแก่อู๋เจียงไว้ป้องกันตัวบ้างหรือ?”

“ถึงมีก็ไม่มีประโยชน์ ความแตกต่างของพลังมันชัดเจนเกินไป อู๋เจียงไม่มีทางสู้กลับได้เลย”

“น่าเสียดาย ทั้งที่อู๋ต้าห่ายมีพลังที่สูงมาก แต่อู๋เจียงกลับอ่อนแอมากถึงขนาดนี้ แม้จะใช้ทรัพยากรในการฝึกฝนมากมาย แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถสู้ฉุยซูจีได้อยู่ดี”

“เช่นนี้ยังกล้าไปแตะต้องสตรีของฉุยซูจีอีกหรือ?”

“อู๋เจียงไม่เพียงแตะต้อง ยังพูดว่าเขายิ่งตื่นเต้นอีก อยากรู้จริงๆ ว่าเมื่อเจ็บหนักแล้ว ยังจะกล้าพูดอะไรอีกหรือไม่”

“ข้าสงสัยเพียงแต่ว่าจินเหลียนกลายเป็นสตรีของฉุยซูจีตั้งแต่เมื่อใดกัน?”

“ไม่สำคัญว่าจะเป็นจริงหรือไม่ ฉุยซูจีวันนี้ต้องการโจมตีอู๋เจียง ความแค้นระหว่างพวกเขาสะสมมานานแล้ว จินเหลียนเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้นเอง”