ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 668

บทที่ 668 ความดุร้าย

ฉุยซูจีสูดหายใจลึกด้วยความตกใจ เมื่อครู่อู๋เจียงเพิ่งจะตกอยู่ในภาวะเสียเปรียบ แต่ในชั่วพริบตาเดียวกลับพลิกสถานการณ์และสามารถควบคุมต่งจินสุ่ยได้อย่างสมบูรณ์

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ตอนนี้เขาไม่สามารถรับรู้ถึงพลังของอู๋เจียงได้เลย มีเพียงพลังปีศาจที่มหาศาลและความสง่างามเหมือนเทพเจ้าเท่านั้นที่เขารับรู้ได้

ความแข็งแกร่งของอู๋เจียงนั้นเกินกว่าที่เขาคาดคิดเสมอ

ตอนนี้ต่งจินสุ่ยถูกอู๋เจียงยกขึ้นมาโดยไม่มีทางต่อสู้ได้เลย นอกจากหน้าแดงและการดิ้นรนที่เปล่าประโยชน์

อู๋เจียงแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องมีพลังอยู่ในขอบเขตกายหยกแล้ว

คำว่า “ขอบเขตกายหยก” นั้น เดิมทีไม่มีอยู่ในระดับการฝึกตน แต่เนื่องจากมีผู้แข็งแกร่งจำนวนมากที่ติดอยู่ในขั้นปลายของขอบเขตร่างทองคำ จึงมีการกำหนดขอบเขตกายหยกนี้ขึ้นมา

ขอบเขตกายหยก หมายถึงระดับที่สามารถจุดไฟวิญญาณและพลังวิญญาณเริ่มลุกไหม้ แสดงพลังมหาศาลออกมาได้โดยไม่มีปัญหา

ผู้ที่อยู่ในขั้นนี้สามารถใช้พลังวิญญาณได้อย่างน้อยสามส่วน และเมื่อไฟวิญญาณเผาผลาญจนหมด พลังวิญญาณก็จะแสดงออกมาอย่างเต็มที่ ทำให้กลายเป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง

ในใจของจินเหลียนและไป๋เจี๋ยก็เกิดความคิดหลากหลาย จินเหลียนเริ่มรู้สึกหวาดกลัว ไม่เคยคิดว่าอู๋เจียงจะไม่เพียงแค่ไม่พ่ายแพ้ แต่กลับสามารถควบคุมต่งจินสุ่ยได้อย่างสมบูรณ์

หากอู๋เจียงสามารถปลดปล่อยพลังมืออีกข้างหนึ่งมาจัดการจูจิ้ง ภารกิจครั้งนี้อาจล้มเหลวอย่างย่อยยับ

ไป๋เจี๋ยรู้สึกตกใจ แต่ดวงตาของนางกลับเต็มไปด้วยความชื่นชม ยิ่งอู๋เจียงแข็งแกร่งมากเท่าใด นางยิ่งต้องการเข้าใกล้เขามากขึ้น ไม่ยอมให้จินเหลียนมาชิงความสำคัญไปได้

นางต้องบอกอู๋เจียงเกี่ยวกับเรื่องราวระหว่างจินเหลียนและจูจิ้ง

ต่งจินสุ่ยที่เป็นผู้ถูกกระทำ สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากสีแดงกลายเป็นม่วงคล้ำ หายใจลำบาก ปากของเขามีน้ำลายไหลออกมา สีหน้าตกใจกลัวอย่างเห็นได้ชัด

เขายังมีอาวุธลับที่ไม่ได้ใช้งาน ยังมีพลังที่แข็งแกร่งกว่านี้ แต่ตอนนี้เขาถูกอู๋เจียงบีบคอ ไม่มีทางขยับตัวได้เลย

พร้อมกันนั้น เขาก็ไม่ได้รู้สึกถึงจิตสังหารอย่างรุนแรงจากอู๋เจียง แต่สายตาของอู๋เจียงกลับทำให้เขาหวาดกลัวอย่างมาก

“อู๋เจียง ปล่อยต่งจินสุ่ยมาเดี๋ยวนี้ เจ้าต้องการสังหารคนในสำนักเดียวกันหรือ?”

หมอกเลือดลอยออกมาเป็นเงาวิญญาณของต่งจินสุ่ย เขาพยายามหนี แต่ถูกอู๋เจียงคว้าจับไว้ พลังปีศาจสีม่วงเผาผลาญวิญญาณของต่งจินสุ่ยจนกลายเป็นเถ้าถ่านต่อหน้าต่อตาทุกคน

“อู๋เจียง เจ้ากล้าทำถึงขนาดนี้ได้อย่างไร!”

จูจิ้งตกใจกลัว อู๋เจียงสังหารอย่างไร้ความปราณี ไม่ปล่อยให้วิญญาณของต่งจินสุ่ยรอดไปได้

ผู้คนที่อยู่รอบๆ ตกตะลึงในความดุร้ายของอู๋เจียง สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล

อู๋เจียงไม่สนใจมองจูจิ้ง เขาหายไปจากที่เดิมทันที

จูจิ้งตกใจกลัว รู้สึกถึงความเย็นเยือกและความหวาดกลัว นางปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา ป้องกันตัวเองโดยสมบูรณ์

“ผลั่ก!”

อู๋เจียงปรากฏตัวต่อหน้านางในพริบตา โชคดีที่นางป้องกันทัน แต่นางก็ถูกโจมตีอย่างรุนแรง เลือดเนื้อของนางสั่นสะเทือน กระดูกแทบจะแตกสลาย นางถอยหลังไปหลายก้าวและตะโกนเสียงดัง

“อู๋เจียง พอเถอะ ข้ายอมแพ้แล้ว!”