บทที่ 780 ความเข้าใจผิดที่งดงาม
จ้าวอู่เจียงเคยพบหญิงผู้บำเพ็ญตนที่กล้าหาญมาไม่น้อย แต่มีน้อยคนนักที่จะกล้าท้าทายเหมือนหลู่จง
สายลมที่พัดผ่านเหวลึกทำให้กระโปรงของหลู่จงถูกยกขึ้น จ้าวอู่เจียงที่มีความหวังดีจึงเลือกที่จะเตือนนาง
แต่ผู้ใดจะคาดคิดว่าหลู่จงจะตอบกลับมาอย่างตรงไปตรงมาว่า “เจ้าอยากหรือ?”
จ้าวอู่เจียงคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนที่หิวกระหายอะไรเช่นนั้น แต่เขาก็เป็นคนที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่น
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าบางสิ่งบางอย่างไม่ถูกต้อง หรือว่าเขาอาจจะอ่านปากของนางผิดไป?
เขาจึงตะโกนออกไปอีกครั้งด้วยเสียงที่ไม่มีผู้ใดได้ยินว่า “ข้าก็อยากอยู่เหมือนกัน!”
หลู่จงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามตาเบิกกว้าง คำว่า “อยากอยู่เหมือนกัน” หมายความว่าอะไร?
ใบหน้าของนางเริ่มแสดงความโกรธอย่างชัดเจน และด่าด้วยคำพูดที่ไม่มีเสียงว่า “เจ้ามองอะไรไม่ทราบ!”
ทำไมนางถึงโกรธขึ้นมา แล้วนางก็ถามเขาว่าสีอะไร?
จ้าวอู่เจียงรู้สึกสงสัย หลู่จงที่ดูเยือกเย็น ทำไมนางถึงตรงไปตรงมาเช่นนี้?
เขาจำได้ว่าเพิ่งเห็นขอบลายลูกไม้สีดำบางๆ ซึ่งทำให้เขาคิดว่าในเมื่อนางกล้าพูดตรงไปตรงมา เขาก็ไม่ควรที่จะยอมแพ้เช่นกัน
ดังนั้นเขาจึงตอบตรงๆ ว่า “สีดำ!”
หลู่จงพึมพำหลังจากที่อ่านปากของเขา เมื่อนางจับใจความได้ว่า “สีดำ” ใบหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นสีดำทันที
นางไม่เข้าใจว่า ชายที่ชื่อจ้าวอู่เจียงคนนี้มีสายตาที่แย่หรือดีกันแน่? เขามองเห็นกางเกงชั้นในสีดำจากระยะไกลขนาดนี้ได้ แต่กลับตีความคำพูดของนางผิดทุกครั้ง
นางนวดกำปั้นของตนเองจนมีเสียงดัง “กร๊อบ” และส่งสัญญาณว่าถ้าเจอกันเมื่อไหร่ นางจะชกเขาจนตาย
จ้าวอู่เจียงเห็นท่าทางของนางที่นวดกำปั้น จึงพยักหน้าอย่างช้าๆ เขาไม่คิดว่าหลู่จงจะส่งเสริมให้เขาทำต่อเช่นนี้
หรือว่า หลู่จงจะชอบเขามาตั้งแต่แรกแล้ว?
ไม่น่าเป็นไปได้ จ้าวอู่เจียงเริ่มสงสัย รูปลักษณ์ของเขาในตอนนี้ไม่ใช่หน้าตาจริงๆ ของเขา หลู่จงไม่น่าจะรักเขาตั้งแต่แรกพบ หรือว่าหลู่จงกำลังหมายตาสิ่งของบางอย่างที่อยู่ในตัวเขาและพยายามล่อลวง?
นั่นคือความหมายที่เขาจับใจความได้
จ้าวอู่เจียงค่อยๆ ส่ายศีรษะ เด็กสาวคนนี้ดูเหมือนจะต้องการใกล้ชิดเขาเกินไป เขารู้สึกได้ถึงอันตรายบางอย่าง
“นี่เจ้าไปมีเรื่องทำให้หลู่จงโกรธตอนไหนกัน?” เซวียนหยวนจิ้งเพิ่งสังเกตเห็นว่าจ้าวอู่เจียงเหมือนจะคุยกับหลู่จงฝั่งตรงข้ามโดยไม่มีเสียง และสังเกตเห็นว่าหลู่จงเหมือนจะบอกว่าจะชกจ้าวอู่เจียงให้ตาย
“ข้าทำให้นางโกรธอย่างนั้นหรือ?” จ้าวอู่เจียงสงสัย หรือว่าเขาไม่ได้แสดงให้หลู่จงเห็นว่าเขารับข้อเสนอของนาง ทำให้นางไม่พอใจ?
จ้าวอู่เจียงถอนหายใจอย่างหมดหนทาง ทำไงได้ มีสาวๆ มักหมายปองเขาเสมอ
เขาจึงตะโกนออกไปเสียงดังว่า “ตกลง!”
“ฮื่อ…”
ผู้บำเพ็ญที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเริ่มค้นหาว่าผู้ใดทำให้หลู่จงจากตระกูลหลู่โกรธ พอพบว่าจ้าวอู่เจียงเป็นคนตอบโต้ พวกเขาก็เริ่มพูดคุยกันด้วยความตกใจ
ที่แท้ก็เป็นเจ้าหนุ่มผู้นี้เองหรือ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า