บทที่ 802 วางแผน
จูกัดเซี่ยวไป๋เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง โดยใช้สายลับของเขาสืบค้นข้อมูลอย่างละเอียด
เขาเริ่มต้นด้วยการใช้เรื่องของหลี่ฉวนจวินเป็นจุดเริ่มต้น และพบว่า มู่เชียนเชียนดูเหมือนจะให้ความสนใจในเรื่องของหลี่ฉวนจวินเป็นพิเศษ
ในคืนฝนตกคืนหนึ่ง เขาปลอมตัวเป็นลูกสมุนของหนี่ผูซาและพยายามสังหารหลี่ฉวนจวิน ซึ่งในที่สุดก็ทำให้เขาได้รับคำตอบที่ต้องการ
หลี่ฉวนจวิน ผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นโดยไม่มีที่มาที่ไป ไม่ทราบภูมิหลังและตระกูลที่คอยสนับสนุน ดูเหมือนจะมีความแค้นกับหนี่ผูซาอย่างลึกซึ้ง
ดังนั้น จูกัดเซี่ยวไป๋จึงเริ่มวางแผน
เขาจุดประเด็นเรื่องของหลี่ฉวนจวินและสำนักเทพบุปผา ทำให้ข่าวลือนี้แพร่กระจายออกไปมากขึ้น จนไปถึงดินแดนอื่นๆ
เขาเชื่อว่าหลี่ฉวนจวิน ผู้ที่มีความแค้นกับหนี่ผูซาและปรากฏตัวขึ้นโดยไม่มีที่มาที่ไปผู้นี้ จะต้องดึงดูดความสนใจของหนี่ผูซาได้แน่นอน
จูกัดเซี่ยวไป๋ไม่คาดหวังว่าหนี่ผูซาจะลงมือเอง เพราะเขารู้ว่าหนี่ผูซาชำนาญในการใช้คนอื่นลงมือฆ่าแทน โดยเฉพาะในช่วงที่ชื่อเสียงของเขากำลังโด่งดังอยู่ เขาคงไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนมากนัก และจะส่งสัญญาณให้คนใกล้ตัวจัดการหลี่ฉวนจวินแทนตนเอง
และคนที่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่นี้ก็คงเป็นคนใกล้ตัวของหนี่ผูซาที่สุด
พี่น้องตระกูลหวัง จึงกลายเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม
หวังจวิ้นหลางเป็นคนสำคัญของหวังฉือ ซึ่งหวังฉือเป็นอาจารย์ของหนี่ผูซา และเป็นผู้อาวุโสในสำนักเมตตาธรรม หนี่ผูซาเองก็มีสัญญาการแต่งงานกับหวังซี สิ่งสำคัญคือหวังจวิ้นหลางเป็นคนซื่อ ไม่เคยเห็นความซับซ้อนของโลกภายนอก เป็นเป้าหมายที่เหมาะสมที่สุดที่จะถูกหลอกลวง
เมื่อทางเข้าของดินแดนลับเต๋อเหลียนปรากฏตัวและหวังจวิ้นหลางเข้ามาที่นี่ ขณะที่หลี่ฉวนจวินก็ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน การที่เส้นทางของทั้งสองคนมาบรรจบกัน ทำให้จูกัดเซี่ยวไป๋มั่นใจในแผนของตนเองมากยิ่งขึ้น
หวังจวิ้นหลางไม่มีทางชนะหลี่ฉวนจวินได้
เพียงแค่หวังจวิ้นหลางตาย เขาสามารถใช้ภาพที่บันทึกไว้ในภาพวาดโบราณ เพื่อเปิดเผยต่อสาธารณะในภายหลัง
การแต่งเติมเรื่องราวที่น่าสนใจ เปลี่ยนคำพูดสักเล็กน้อย และนำเสนอข้อเท็จจริงในทางที่ต้องการ เป็นสิ่งที่จูกัดเซี่ยวไป๋เชี่ยวชาญมากที่สุดอยู่แล้ว
เขาสามารถชักนำให้คนทั่วไปคาดเดาว่าหวังจวิ้นหลางถูกหนี่ผูซายุยงให้ไปหาเรื่องศัตรูของหนี่ผูซาจนถูกสังหาร
แต่จูกัดเซี่ยวไป๋รู้ดีว่าเมืองแห่งนั้นตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองอวี้ตู่ และบนภูเขายังมีรูปปั้นเทพปีศาจที่ได้รับการบูชาอยู่อีกด้วย
และที่สำคัญจ้าวอู่เจียงมีวิญญาณที่แข็งแกร่งและพิเศษไม่เหมือนผู้ใด ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้จูกัดเซี่ยวไป๋รู้สึกคุ้นเคย เหมือนกับว่าเขาเคยรู้จักคนคนนี้มาก่อน
ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ท่ามกลางเหล่าผู้บำเพ็ญมากมาย ทำไมจูกัดเซี่ยวไป๋ถึงเลือกถามคำถามและแนะนำตัวกับจ้าวอู่เจียงโดยเฉพาะ
ทุกคำถามและการแนะนำตัวของเขาล้วนมีความหมายแฝงอยู่
ก่อนที่เขาจะเข้าสู่ดินแดนลับเต๋อเหลียน เขาได้ส่งคนไปสืบหาประวัติของจ้าวอู่เจียงและเซวียนหยวนจิ้งมาเรียบร้อยแล้ว
เขาพบว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญอย่างมากที่ทั้งสองคนนี้ไม่มีประวัติใดๆ ในโลกของผู้บำเพ็ญเมื่อหนึ่งปีก่อน เหมือนกับหลี่ฉวนจวินไม่มีผิด
และเมื่อจ้าวอู่เจียงช่วยหลี่ฉวนจวินในดินแดนลับเต๋อเหลียน มันยิ่งยืนยันความสงสัยของจูกัดเซี่ยวไป๋ว่า คนทั้งสามนี้คือสหายเก่าที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง
และการที่พวกเขาเกี่ยวข้องกับหลี่ฉวนจวินที่มีความแค้นกับหนี่ผูซา ก็ยิ่งทำให้จูกัดเซี่ยวไป๋มั่นใจว่าพวกเขาจะต้องมีความแค้นกับหนี่ผูซาด้วยเช่นกัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า