ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 806

บทที่ 806 สถานที่ตั้งของรูปปั้นเทพเจ้าเสือขาว

เมื่อจูกัดเซี่ยวไป๋ได้ยินข่าวว่าจ้าวอู่เจียงถูกตามล่า ตอนแรกเขาไม่ได้กังวลมากนัก แต่เวลาผ่านไปสองชั่วยามแล้ว ยังไม่มีข่าวคราวใดๆ ส่งมา อีกทั้งบรรยากาศโดยรอบยังเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและความวุ่นวาย

เขากลัวว่าจ้าวอู่เจียงอาจประสบปัญหาใหญ่ ซึ่งจะทำให้แผนการต้องถูกปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจมาที่มหาวิหารทองสัมฤทธิ์ภายในปากของรูปปั้นเทพเจ้า เพื่อตรวจสอบทุกอย่างให้แน่ใจ แต่สิ่งที่เขาพบก็เป็นเพียงเครื่องมือบางอย่างในวิหารทองสัมฤทธิ์ รูปปั้นเทพเจ้าไร้หน้า และประตูทองสัมฤทธิ์ที่เปิดไม่ออก

เขาไม่พบจ้าวอู่เจียงหรือหลู่จงเลย

เดิมทีเขากำลังจะจากไป แต่ก็ได้ยินเสียงบางอย่าง เขาจึงรีบซ่อนตัวและเฝ้าดูอย่างเงียบๆ

จากนั้น เขาก็เห็นจ้าวอู่เจียงและหลู่จงปรากฏตัวขึ้น โดยทั้งสองไม่มีท่าทีเป็นศัตรูกัน อีกทั้งยังไม่มีสัญญาณของความขัดแย้งแม้แต่น้อย

ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นภาพหลอนที่เกิดจากความเปลี่ยนแปลงของฟ้าและดิน แต่เมื่อสังเกตอย่างละเอียด เขาก็พบว่าตัวเองไม่ได้มองผิดหรือตาฝาด

จากนั้น เขาก็ได้เห็นสิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงมากกว่าเดิม

สิ่งที่เขาเห็นนี้ทำให้เขาตกตะลึงมากกว่าทุกเรื่องที่เขาเคยพบเจอในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

หลู่จง บุตรสาวของตระกูลหลู่ หนึ่งในตระกูลผู้มีอิทธิพลจากแดนตะวันออก บุคคลที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นยอดคนในหมู่ยอดคน และเป็นที่รู้จักในฐานะสตรีที่เย็นชาและแข็งกร้าว กลับกำลังจูบกับบุรุษคนหนึ่งอย่างดูดดื่มยิ่งนัก

บุรุษคนนั้นดูธรรมดา ไม่มีประวัติที่ชัดเจน แต่ดูเหมือนเขาจะสามารถเอาชนะใจหลู่จงได้

สิ่งนี้ทำให้จูกัดเซี่ยวไป๋ตกตะลึงอย่างมาก ความตกตะลึงปรากฏบนใบหน้าของเขาและไม่จางหายไปง่ายๆ ขณะที่ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย แต่เขาก็ไม่ได้แสดงออกมากนัก

เพราะเขาตกใจจนเกินไป ทำให้ไม่สามารถตอบสนองได้ทันที และลืมที่จะบันทึกภาพเหตุการณ์ที่ควรถูกบันทึกลงในประวัติศาสตร์ของเหล่ายอดคนรุ่นปัจจุบันนี้

“สวัสดี คุณชายจ้าว”

ในสายตาของเขาปรากฏเป็นหมอกสีม่วงที่ค่อยๆ รวมตัวเป็นร่างของชายผู้สวมชุดคลุมสีดำ นั่นก็คือจ้าวอู่เจียงที่เขากำลังมองหาอยู่นั่นเอง

“เจ้ามีธุระอะไรกับข้าไม่ทราบ?” จ้าวอู่เจียงถามด้วยท่าทีเย็นชา แต่พลังปีศาจของเขาได้ระบุตัวตนจูกัดเซี่ยวไป๋ไว้แล้ว การที่จูกัดเซี่ยวไป๋แอบตามเขาอย่างนี้ ย่อมมีเจตนาบางอย่างที่ไม่บริสุทธิ์

“คือว่า…” จูกัดเซี่ยวไป๋หมุนตัวเล็กน้อย และชี้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ “ขอบอกโดยไม่ปิดบังคุณชายจ้าว ข้ามาจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตรงนั้นเป็นที่ตั้งของรูปปั้นเทพเจ้าเสือขาว ซึ่งเป็นจุดรวมพลังแห่งการสังหาร ข้าบังเอิญเห็นสหายของคุณชายจ้าว หลี่ฉวนจวินกำลังเผชิญหน้ากับคนของตระกูลหวัง ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังหาเรื่องหลี่ฉวนจวินอยู่ขอรับ ข้าเป็นเพียงพ่อค้าคนหนึ่ง มีคนรู้จักมากมาย ข้าไม่สะดวกที่จะออกหน้าไปห้ามด้วยตนเอง เลยคิดว่าจะแจ้งให้คุณชายจ้าวทราบขอรับ”

“ขอบคุณที่บอก” จ้าวอู่เจียงพยักหน้า

เขาไม่เชื่อคำพูดของจูกัดเซี่ยวไป๋ทั้งหมด แต่ก็ไม่พบวี่แววว่าจูกัดเซี่ยวไป๋กำลังโกหก ดังนั้นมีความเป็นไปได้มากว่าจูกัดเซี่ยวไป๋กำลังผสมความจริงและความเท็จเข้าด้วยกัน เพื่อให้สิ่งที่พูดดูน่าเชื่อถือมากขึ้น

แต่มีสิ่งหนึ่งที่จ้าวอู่เจียงมั่นใจ นั่นก็คือ หลี่ฉวนจวินน่าจะกำลังประสบปัญหาอยู่จริงๆ