ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 885

บทที่ 885 ฝ่ามือและสีหน้า

หลี่เสวียนทงเป็นคนที่รังแกคนอ่อนแอแต่กลัวคนแข็งแกร่ง เมื่อถูกผู้แข็งแกร่งตีก้นก็ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ที่มีอำนาจหรือพลังน้อยกว่าจะแสดงสีหน้าเดิมและใช้อำนาจข่มขู่

ก่อนหน้านี้หลู่เฟิงเคยเห็นหลี่เสวียนทงอาศัยบารมีพี่ชาย หลี่เสินทง พูดจาหยาบคายกับจีปอฉางที่ปลอมตัวเป็นผู้ฝึกยุทธ์อิสระ จนถูกจีปอฉางซัดจนมึนงง แม้แต่หลี่เสินทงก็ถูกซัดไปด้วย

หากไม่ใช่เพราะมีฐานะของตระกูลหลี่คุ้มครอง ทั้งสองคนคงตายไปแล้ว

หลังจากถูกตี หลี่เสวียนทงก็ไม่กล้าพูดจาข่มขู่อีก

ก่อนหน้านั้นหลี่เสวียนทงก็เคยถูกพี่สาวหลู่เสี่ยวจิ่นตบหน้าเช่นเดียวกัน เขาไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย

บัดนี้เมื่อเผชิญหน้ากับว่าที่พี่เขยของเขา หลู่เฟิง หลี่เสวียนทงกลับเสนอหน้าพูดจาเยาะเย้ย

เขาไม่รู้ว่าพี่สาวเสี่ยวจิ่นจะลงมือหรือไม่ แต่เขา หลู่เฟิง หวังว่าจ้าวอู่หยางจะลงมือ

เพราะเขาเองก็อยากเห็นว่าจ้าวอู่หยางมีความพิเศษใดถึงได้ทพให้พี่หญิงชอบและอยู่กับพี่หญิงได้

“ทั้งศิษย์พี่หลู่และเจ้าต่างก็เป็นศิษย์ของสำนักเติมฟ้าเรา ข้าจะถือว่าเป็นการยุ่งเรื่องของคนอื่นได้อย่างไร” หลี่เสวียนทงมองพี่ชายเขา หลี่เสินทง ที่ฟื้นตัวได้ดีแล้วแวบหนึ่ง ความมั่นใจพลันเต็มเปี่ยม

เขาไม่ชอบจ้าวอู่หยางคนนี้ เพราะทุกครั้งที่จ้าวอู่หยางปรากฏตัวก็จะดึงดูดสายตาของศิษย์น้องฮวาอี ความรู้สึกนี้ทำให้เขาไม่พอใจมาก

อีกทั้งเขายอมรับว่าจ้าวอู่หยางมีความสามารถบ้าง แต่ก็แค่นั้น เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรเถื่อนคนหนึ่ง แต่เหตุใดเขาได้รับความสนใจมากมายเช่นนั้น?

เขา หลี่เสวียนทง เป็นสมาชิกตระกูลหลี่แห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ตอนกลาง

ตระกูลหลี่ยิ่งใหญ่เพียงใด คนธรรมดาเทียบได้หรือ?

เขาต้องการให้ศิษย์น้องฮวาอีและผู้คนทั้งหลายได้เห็นว่า จ้าวอู่หยางไม่มีค่าอะไรเลย!

หลู่เสี่ยวจิ่นได้ยินหลี่เสวียนทงพูด สีหน้านางพลันเย็นชา

ทว่าจ้าวอู่เจียงกลับมีสีหน้าเรียบเฉย เขากางนิ้วทั้งสิบออก

หลี่เสวียนทงแค่นเสียง เบื้องหลังเขาคือสมาชิกตระกูลหลี่และเพื่อนร่วมสำนักเติมฟ้า เขามั่นใจมาก ชี้หน้าจ้าวอู่เจียง

ร่างจ้าวอู่เจียงวูบไหว พลังฝ่ามือพลุ่งพล่าน

หลี่เสินทงปกป้องหลี่เสวียนทงจนถอยหลังไปด้วย เขาปะทะฝ่ามือกับจ้าวอู่เจียงอย่างดุเดือด พลังการบำเพ็ญเพียรอันทรงพลังระเบิดออกระหว่างทั้งสามคน

จ้าวอู่เจียงโบกมือขวาเบา ๆ ในอากาศอย่างต่อเนื่อง คาถาสายฟ้าที่ใช้อากาศเป็นสื่อปรากฏในมือ

สายฟ้าแลบ แสงสีเงินเจิดจ้า ราวกับเป็นพลังอำนาจอันน่าเกรงขามจากสวรรค์

“เจ้าจ้าวอู่หยาง เจ้าจะเป็นศัตรูกับตระกูลหลี่ของพวกข้าอย่างนั้นหรือ?”

หลี่เสินทงขมวดคิ้วแน่น การปะทะฝ่ามือกับจ้าวอู่เจียงทำให้เลือดลมของเขาปั่นป่วน แต่จ้าวอู่เจียงเหมือนจะไม่มีท่าทีอ่อนแอลงแม้แต่น้อย กลับยังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เขาจึงต้องอ้างถึงตระกูลหลี่เพื่อข่มขู่

“พี่จ้าว วาจาหลี่เสวียนทงนำภัยมาสู่ตัวเขา เจ้าลงมือไปก็ไม่เป็นไร แต่การเป็นศัตรูกับตระกูลหลี่เป็นเรื่องโง่เขลาอย่างยิ่ง ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจกว้าง อย่าได้ถือสาเจ้าคนตัวจ้อยเลย”

หลู่เฟิงเอ่ยปาก น้ำเสียงหนักแน่น จ้าวอู่เจียงไม่ว่าอย่างไรก็เป็นพี่เขยที่เขาหมายตาแล้ว เขาหวังว่าหลี่เสวียนทงจะได้รับบทเรียน แต่ไม่อยากให้จ้าวอู่เจียงต้องมีเรื่องกับตระกูลหลี่เพราะเหตุนี้