ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 942

บทที่ 942 ความวุ่นวาย

จ้าวอู่เจียงหาวิธีได้แล้ว

การข้ามผ่านชั้นต่าง ๆ ของดินแดนลึกลับเต๋อเหลียน จำเป็นต้องใช้หินเสริมพลัง

ภายในถุงเก็บของของเขาเต็มไปด้วยหินเสริมพลังมากมาย เขาจึงไม่ต้องคอยเติมเสบียงระหว่างทาง

แต่หลี่ชางเซิงแตกต่างออกไป ตลอดทางต้องต่อสู้เพื่อสะสมหินเสริมพลังเพื่อใช้ในการข้ามผ่านดินแดนเต๋อเหลียน

ถ้าจ้าวอู่เจียงเลือกข้ามกระโดดไปตามชั้นต่าง ๆ เพื่อเร่งเดินทาง แล้วหลี่ชางเซิงจะรับมืออย่างไร?

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือ ทุกครั้งที่ข้ามผ่านชั้นจะมีโซ่ตรวนหนักหมื่นชั่งคล้องอยู่บนร่าง ทำให้ความเร็วของเขาลดลง

ให้ความรู้สึกเหมือนกับการกินเงินเดือนล่วงหน้า ตอนนี้อาจจะเร็ว แต่ในอนาคตจะต้องช้าลงมาก

เห็นได้ชัดว่า หลี่ชางเซิงกำลังเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เขาจำเป็นต้องตัดสินใจแล้ว

“พี่จ้าว อย่าเลือกที่จะข้ามชั้นเด็ดขาด มีคนต้องการทำร้ายเจ้า พวกเขาได้มอบหินเสริมพลังวิญญาณให้กับหลี่ชางเซิง อย่างเพียงพอแล้ว”

เสียงคุ้นเคยดังขึ้นในสมองของจ้าวอู่เจียง พอเขาเหลือบมองไปด้านข้างก็เห็นจูกัดเซี่ยวไป๋กำลังส่งเสียงผ่านกระแสจิตมาหาเขา คงจะมองออกถึงความคิดของเขาแล้ว

“พี่จ้าว เจ้าวิ่งไปเถิด ข้าจะยับยั้งหลี่ชางเซิงไว้ให้ คงถ่วงเวลาได้สักครู่”

จ้าวอู่เจียงสูดหายใจลึก สายตาส่งสัญญาณ ใต้เท้ามีเสียงฟ้าร้อง แล้วเขาก็กลายเป็นสายฟ้าแลบผ่านท้องฟ้า

……

“พี่สาว ท่านคิดดีแล้วหรือ?” ตระกูลหลู่ได้รับข่าวว่าจ้าวอู่หยางถูกหลี่ชางเซิงไล่ล่าแล้ว หลู่เฟิงนั่งยอง ๆ อยู่ข้าง หลู่เสี่ยวจิน ถามด้วยความกังวล

ข่าวแพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว ส่วนหนึ่งเพราะจ้าวอู่หยางโดดเด่น อีกส่วนหนึ่งเพราะวรยุทธ์ของหลี่ชางเซิงเขาบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิระดับสี่แล้ว ไม่อยู่ในกฎเกณฑ์ของ ดินแดนลับเต๋อเหลียน ยากที่จะไม่ทำให้ผู้คนสนใจ

“หากออกหน้าโดยไม่ไตร่ตรอง ตระกูลหลู่จะต้องมีผู้บาดเจ็บล้มตายอย่างแน่นอน ข้าเป็นผู้นำในการเดินทางครั้งนี้ของตระกูลหลู่ ข้าจะไม่ตัดสินใจทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อตระกูลหลู่” หลู่เสี่ยวจินส่ายหน้า สูดหายใจลึก

“ข้าจะไปคนเดียว การขวางหลี่ชางเซิงไว้สักสองสามลมหายใจเป็นเรื่องง่ายดาย เขาย่อมไม่กล้าทำร้ายข้า!”

“หลู่เสี่ยวจิน!” ได้ยินคำพูดของพี่สาวที่รับผิดชอบต่อคนในตระกูลแต่ไม่รับผิดชอบต่อตัวเอง น้ำเสียงของหลู่เฟิงเพิ่มระดับเสียงขึ้น

ตอนนี้กองทัพของสำนักเติมฟ้าก็กำลังวุ่นวาย มีศิษย์สำนักเติมฟ้าบางส่วนเพิกเฉยต่อคำทัดทานของเพื่อนร่วมสำนัก เดินออกจากแถว มุ่งหน้าไปยังสนามรบ

พวกเขาไปเพื่อซ้ำเติมคนที่กำลังจะแพ้

จ้าวอู่หยางได้สังหารอัจฉริยะของตระกูลหลี่ ซึ่งในนั้นมีเพื่อนร่วมสำนักของพวกเขารวมอยู่ด้วย อีกทั้งจ้าวอู่หยางในสายตาของพวกเขาเป็นคนไม่รู้จักบุญคุณ ถึงขั้นฆ่าเพื่อนร่วมสำนักพวกเขาที่หวังดีพยายามห้ามปรามการต่อสู้

สิ่งนี้ทำให้พวกเขาแค้นใจมานาน อยากจะระบายออกมา

เมื่อได้ข่าวว่า จ้าวอู่หยางถูกหลี่ชางเซิงไล่ล่า พวกเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะขัดขวางจ้าวอู่หยาง

พวกเขาคิดอย่างชัดเจนว่า ไม่เป็นไรถ้าสู้จ้าวอู่หยางไม่ได้ แค่ถ่วงเวลาการหลบหนีของจ้าวอู่หยางให้หลี่ชางเซิงไล่ทัน จ้าวอู่หยางก็ต้องตายแน่นอน พวกเขาก็จะได้แก้แค้นให้เพื่อนร่วมสำนักที่ตายไปพอดี

ขณะเดียวกัน ผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากกำลังออกตามหาจ้าวอู่หยาง จ้าวอู่หยางในสายตาของพวกเขาเป็นผู้ฝึกฝนอิสระ ผู้ฝึกฝนอิสระที่แข็งแกร่งไร้เทียมทาน ทำให้พวกเขาหวาดกลัว

จ้าวอู่หยางที่ทรงพลังเช่นนี้ย่อมจะกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเขาในการแย่งชิงสมบัติที่ใจกลางดินแดนลับ

ตอนนี้หลี่ชางเซิ แห่งตระกูลหลี่กำลังไล่ล่าจ้าวอู่หยาง ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือโอกาสทองที่สวรรค์ประทานมาให้พวกเขากำจัดภัยร้ายแรง