คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 700

ไม่นานงานประมูลก็เริ่มขึ้นแล้ว

ระยะนี้คนตระกูลกับคนตระกูลซุนมีเงินคล่องมือขึ้นมาก หลังจากงานประมูลเริ่ม พวกเขาก็ประมูลของไปได้สองถึงสามชิ้น รวมมูลค่าราว ๆ ร้อยล้าน

พวกเขาลงมือถือว่าใจกว้างพอตัว พวกเขาประมูลของต่อเนื่อง ทำให้คนจำนวนไม่น้อยในงานหันมามองพวกเขาด้วยสายตาอิจฉา และแสดงความยินดีกับพวกเขาอย่างสุภาพ

ก่อนมางานประมูล อวี้มั่วซวินได้เล็งของประมูลไว้สองสามชิ้น ภายใต้คำแนะนำของหรงฉือ เขาก็ประมูลเครื่องประดับชุดหนึ่งที่มีมูลค่าเกินห้าสิบล้านบาทมาได้

คนตระกูลหลินกับตระกูลซุนจับตามองหรงฉืออยู่ตลอด

เหรินจี่เฟิงกับเหยาซินปั๋วแม้จะไม่ได้สนใจหรงฉือกับอวี้มั่วซวินมากนัก แต่สายตาก็หันมามองพวกเขาเป็นบางครั้ง

ทุกคนพอเห็นว่าอวี้มั่วซวินทุ่มเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ ต่างก็คิดว่าที่เขาประมูลเครื่องประดับชุดนั้นเมื่อครู่ ก็เพื่อหรงฉือ

เหยาซินปั๋วอดไม่ได้พูดกับเหรินจี่เฟิงว่า “คุณหรงคนนี้กับประธานเฟิงยังคลุมเครือกันอยู่ อวี้มั่วซวินยังทุ่มเทให้เธออย่างหมดใจขนาดนี้ ถึงขั้นยอมทุ่มเงินไม่อั้นเพื่อเธอ ดูออกเลยว่ารักมากจริง ๆ แต่ว่าคุณหรงคนนี้ยิ่งมองก็ยิ่งสวย ถ้าเป็นฉัน...”

เหรินจี่เฟิงขมวดคิ้ว

เขารู้ที่เหยาซินปั๋วพูดเป็นความจริง

แต่เขาไม่อยากคุยเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหรงฉือมากเกินไป ดังนั้นจึงไม่ได้พูดต่อ

ช่วงก่อนหน้านี้คนตระกูลหลินกับตระกูลซุนยังกังวลเรื่องเงิน ใช้ชีวิตค่อนข้างตึงมือ ตอนนี้พอมีเงินคล่องขึ้น ตอนแรกยังได้ใจสุด ๆ ตอนนี้พอเห็นอวี้มั่วซวินโบกมือเพียงครั้งเดียวก็ซื้อเครื่องประดับราคาแพงขนาดนี้ให้หรงฉือ สีหน้าของพวกเขาต่างก็ไม่สู้ดี

ซุนลี่เหยารู้สึกอิจฉาริษยา “ของมูลค่าหลายสิบล้าน บอกว่าจะให้ก็ให้ อวี้มั่วซวินนั่นคงไม่ใช่คนโง่หรอกใช่ไหม!”

หลินอู๋กับซุนเยว่ชิงไม่ได้พูดอะไร

อวี้มั่วซวินกับหรงฉือต่างไม่คิดจะสนใจคนอื่น

หรงฉือมาเพื่อให้คำแนะนำอวี้มั่วซวิน แต่พอการประมูลถึงช่วงท้าย เธอกลับสนใจไฮไลต์สำคัญของงานครั้งนี้...ภาพวาดพู่กันจีนฝีมือระดับปรมาจารย์ชิ้นหนึ่ง

เธอไม่รู้ว่าคนในงานจำนวนไม่น้อยต่างพุ่งเป้ามาที่ภาพวาดรูปนี้

ส่วนหรงฉือ เวลาที่คนอื่นเสนอราคา เธอก็มักจะสู้ราคาตามแทบทุกครั้ง

เหยาซินปั๋วตกตะลึงเล็กน้อย พูดกับเหรินจี่เฟิงว่า “ดังนั้น ภาพวาดภาพนี้คุณหรงคนนี้อยากจะซื้อเอง? และไม่ใช่ว่าอวี้มั่วซวินมอบให้เธอ?”

ต้องรู้ไว้ว่า ตอนที่ประมูลเครื่องประดับเมื่อครู่นี้ เป็นป้ายที่อวี้มั่วซวินชูขึ้น

เหรินจี่เฟิงก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเช่นกัน