คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 177

ร่างสูงสง่าของฮั่วซือหานกักตัวฉือหว่านเอาไว้ สถานการณ์แบบนี้ทำให้เธอรู้สึกประหลาด ในที่ลับตาคน เขาบอกว่าจะซื้อของให้เธอ นี่มันให้ความรู้สึกเหมือนเธอเป็นผู้หญิงที่เขาแอบเลี้ยงดูอยู่

แต่เธอเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขาต่างหาก

"ฉันไม่ต้องการเสื้อผ้า"

"แล้วไอศกรีมล่ะ เอาไหม?"

ฮั่วซือหานหยิบไอศกรีมออกมาชิ้นหนึ่ง

ฉือหว่านอึ้งไป เขามีไอศกรีมอยู่ในมือ เป็นรสสตรอว์เบอร์รี่ที่เธอชอบ

"คุณซื้อมันตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"เมื่อกี้"

เมื่อครู่เขาเดินตามเธอมา เห็นเธอวิ่งตามคนขายไอศกรีมอย่างกระตือรือร้น

ขนตาของฉือหว่านกระพือเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าฮั่วซือหานจะซื้อไอศกรีมให้เธอ

เขายื่นไอศกรีมไปที่ริมฝีปากเธอ "เธอกินคำหนึ่งสิ"

ฉือหว่านเงยหน้ามองเขา "ฉันไม่อยากกิน"

ทั้งที่เมื่อครู่ เธออยากกินมาก ดวงตาเธอเป็นประกายตอนเห็นไอศกรีมแท้ๆ

ฮั่วซือหานมองเธอ สายตาของเขาร้อนแรงขึ้น ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อย แล้วพูดเสียงแหบต่ำ "งั้นเธออยากกินอะไร? อยากกินของฉัน…?"

รูม่านตาของฉือหว่านหดลงเล็กน้อยทันที เธอรีบยกมือขึ้นปิดปากเขา

เขาจะพูดอะไรออกมาอีก?!

ฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอวางลงบนริมฝีปากของเขา ฮั่วซือหานยกยิ้มจางๆ "อยากกินมือของฉัน? เธอชอบกัดคนไม่ใช่เหรอ?"

ฉือหว่าน "…"

สายตาของฮั่วซือหานร้อนขึ้น "…"

ขณะนั้นเอง เสียงของลู่หนานเฉิงดังขึ้นมา "หวานหว่าน! หวานหว่าน เธออยู่ไหน?"

ลู่หนานเฉิงกำลังตามหาฉือหว่าน แน่นอนว่าฉือเจียวกับฮั่วเสวียนก็มาด้วย

ฉือหว่านรีบผลักฮั่วซือหานออกไป "คุณชายลู่มาแล้ว!"

ฮั่วซือหานเห็นเธอทำเหมือนพยายามหลบเลี่ยงเขา เขากัดฟันเล็กน้อย จากนั้นก็ดันไอศกรีมสตรอว์เบอร์รี่ใส่มือเธอ

ฉือหว่านกำลังจะคืนให้เขา แต่ไม่ทันเสียแล้ว ลู่หนานเฉิง ฉือเจียว และฮั่วเสวียนเดินมาถึงพอดี

ลู่หนานเฉิงมองเธอ "หวานหว่าน เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? ฉันหาตั้งนาน"

ฉือเจียวกับฮั่วเสวียนเดินไปยืนข้างฮั่วซือหาน ฮั่วเสวียนมองไปที่มือของฉือหว่าน "ฉือหว่าน ไอศกรีมนั่นมาจากไหน?"

ฉือเจียวเองก็เห็นเช่นกัน วันนี้เธออยากเป็นจุดเด่นที่สุด แต่กลับถูกฉือหว่านแย่งซีนไปหมด เธอพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน "ฉือหว่าน เสน่ห์ของเธอนี่แรงจริงๆ แค่คุณชายลู่หายไปแป๊บเดียว ก็มีผู้ชายซื้อไอศกรีมให้เธอแล้วเหรอ? แล้วผู้ชายที่ซื้อให้นี่เป็นใครกัน?"