การสูญเสียฮั่วซือหาน มันเจ็บปวดขนาดนี้เลยเหรอ
ฉือหว่านก็อธิบายไม่ได้เหมือนกันว่า ผู้ชายคนนี้มีอะไรดี จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้ดีกับเธอสักเท่าไร แต่ในชีวิตของคนเรา ใครจะไม่เคยรักคนเฮงซวยสักครั้งบ้าง เธอรักฮั่วซือหาน
มือของเธอกำหยกชิ้นนั้นแน่น หยกที่เขาเคยให้เธอ ฉือหว่านรู้ว่าเธอเสียเขาไปแล้ว
เธอเสียพี่ชายของเธอไปแล้ว
บนถนนฝั่งตรงข้าม รถหรูโรลรอยซ์แฟนธอมจอดนิ่งอยู่ข้างทาง ในตำแหน่งคนขับ ฮั่วซือหานนั่งมองเธอผ่านกระจกหน้ารถที่ใสราวกระจก เขามองเห็นเธอกอดเข่าร้องไห้ฟูมฟายอยู่บนถนน สะอื้นจนตัวสั่น
ในดวงตาสีดำของเขา ค่อยๆ คลืบคลานด้วยสีเลือดจางๆ ปลายนิ้วของเขาบีบพวงมาลัยแน่น
หัวใจของเขาเหมือนถูกอะไรบางอย่างต่อยเข้าอย่างจัง ไม่ถึงกับเจ็บรุนแรง แต่เป็นความเจ็บที่ซึมลึก เจ็บแบบที่ถอนหายใจเท่าไหร่ก็ไม่พอ
ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
ฉือเจียวโทรมา
น้ำเสียงของฉือเจียวร่าเริง “ซือหาน คุณหย่ากับฉือหว่านแล้วใช่ไหม?”
ฮั่วซือหานยังคงมองฉือหว่านอยู่ เขาตอบด้วยเสียงแหบพร่า “หย่าแล้ว”
“ดีจังเลย! งั้นรีบกลับมาที่โรงพยาบาลนะ ฉันอยากเห็นใบหย่าด้วยตาตัวเองเลย”
ฉือเจียววางสายด้วยความพอใจ
ฮั่วซือหานหลุบตาลงอีกครั้ง แววตาสีเลือดเลือนหายไป กลับกลายเป็นเย็นชา ห่างเหินอีกครั้ง เขากับฉือหว่านหย่ากันแล้ว ทุกอย่างจบลงแล้ว
ต่อไปแม้จะเจอกันอีก ก็แค่คนแปลกหน้า
คนที่เขารักคือฉือเจียว
เขาต้องดูแลฉือเจียวให้ดี
ฮั่วซือหานเหยียบคันเร่ง รถหรูพุ่งออกไปจากข้างถนน มุ่งหน้ากลับโรงพยาบาล
…
ทางฝั่งของฉือหว่าน เธอกลับมาถึงหอพักหญิง แต่พอเปิดประตูเข้าไป ปั้งๆ! เสียงพลุสายรุ้งของเยี่ยฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูพ่นใส่เธอ “หวานหว่าน! ยินดีด้วยน้า~ เธอไปออกเดตกับประธานฮั่วมาอีกแล้วใช่มั้ย?”
ฉือหว่านเดินเข้าไปเงียบๆ
สีหน้าของทั้งสองคนชะงักไปทันที เพราะพวกเธอเห็นว่า ฉือหว่านผิดปกติ
VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
ขอบคุณที่ให้อ่านเพลิน ๆ ค่ะ แต่จะเติมเงินไม่ได้ เพราะซื้อได้แค่บัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...