คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 319

ฮั่วซือหานไม่คิดว่าโจวจิ่นจะโผล่มาด้วย ในฐานะผู้ชายด้วยกัน เขารับรู้ได้ทันทีว่าโจวจิ่นชอบฉือหว่าน

โจวจิ่นชอบฉือหว่านมาก

ฉือหว่านมองฮั่วซือหานแวบหนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองโจวจิ่น “รุ่นพี่โจว งั้นขอรบกวนคุณช่วยไปส่งเราหน่อยนะคะ”

ฉือหว่านเลือกโจวจิ่นอย่างไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว

ดวงหน้าหล่อเหลาดุจเทพบุตรของฮั่วซือหานพลันหม่นลงทันที

โจวจิ่นดีใจมาก เขาเปิดประตูหลังของรถหรูอย่างสุภาพ “เชิญครับน้องฉือ”

ฉือหว่านกับเย่ฮวนเอ่อร์ขึ้นไปนั่งบนรถ

เย่ฮวนเอ่อร์หันไปมองฮั่วซือหานด้วยแววตาทั้งสงสารทั้งสะใจ แบบว่า...นี่แหละ ผลกรรมที่พี่เคยรังแกหวานหว่าน ตอนนี้หวานหว่านไม่ต้องการพี่แล้วล่ะ!

ฮั่วซือหานกำลังจะเดินเข้าไปหา

แต่ในตอนนั้นเอง แขนของเขากลับถูกใครบางคนกอดไว้แน่น

ฉือเจียวมาแล้ว เธอกอดแขนฮั่วซือหานแน่น แล้วพยายามยิ้มหวานอย่างเต็มที่ “ซือหาน~ คุณรอฉันอยู่เหรอ”

ฮั่วซือหานเงยหน้าขึ้นมองไปทางฉือหว่าน

รถหรูคูลิแนนของโจวจิ่นขับออกไปแล้ว พาฉือหว่านจากไป

ฉือหว่านไปแล้ว

ฮั่วซือหานละสายตา เขาดึงแขนของตัวเองออกจากมือของฉือเจียว “ฉันต้องไปที่บริษัท เธอกลับเองเถอะ”

ฮั่วซือหานหันหลังเดินขึ้นรถ

สีหน้าของฉือเจียวซีดเผือด เธอก้าวขวางหน้ารถของเขาไว้ “ซือหาน ฉันอยากให้คุณส่งฉันกลับบ้าน”

ใบหน้าหล่อเหลาเย็นเยียบของฮั่วซือหานไร้ความรู้สึก แต่เดิมเรื่องของเย่ฮวนเอ่อร์ก็ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉือเจียวเย็นชาลงแล้ว เขาพูดเสียงเรียบ “ฉันต้องไปที่บริษัท”

“ก็แค่ข้ออ้าง! ฉันได้ยินหมดแล้วนะ เมื่อกี้คุณกับหนุ่มอินเทอร์เน็ตนั่นแย่งกันจะไปส่งฉือหว่าน แต่พอเป็นฉัน คุณกลับจะไปบริษัทเนี่ยนะ?”

ความรู้สึกนั้น ใครๆ ก็เห็นได้ตลอดเวลาที่ผ่านมา ความรู้สึกของผู้ชายที่มีต่อผู้หญิงคนหนึ่ง

ขอบตาขาวผ่องของฉือเจียวแดงก่ำ

ฮั่วซือหานยกมุมปากเล็กน้อย ยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน “คนที่ไม่มีสิทธิจะพูดอะไรที่สุดก็คือเธอ เธอนั่นแหละที่เป็นคนผลักฉือหว่านมาให้ฉันเอง!”

สีเลือดบนใบหน้าของฉือเจียวจางหายไปในพริบตา หากในตอนนั้นที่ฮั่วซือหานประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรา เธอไม่หนีไป เรื่องของฉือหว่านก็คงไม่เกิดขึ้น

เป็นเธอเองที่ผลักฉือหว่านมาให้เขา

ฮั่วซือหานไม่มองเธออีก เขาหันหลังขึ้นรถหรูโรลส์รอยซ์แฟนธอม แล้วขับออกไปด้วยความเร็ว

……

ฮั่วซื่อกรุ๊ป ภายในห้องทำงานของประธานบริษัท

ฮั่วซือหานนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำ เลขาจ้าวเดินเข้ามา รายงานด้วยเสียงต่ำ “ท่านประธาน ตอนนี้เราได้ให้คนไปสืบข้อมูลทั้งหมดของคุณฉือหว่านแล้วครับ…ไม่สิ เมื่อหลายปีก่อนคุณฉือหว่านส่งพ่อเลี้ยงตัวร้ายคนนั้นเข้าคุก หลังจากนั้นก็มีผู้สนับสนุนเธอ ส่งเสียให้เธอได้เรียนหนังสือ จากนั้นเธอก็ไต่ระดับเลื่อนชั้นเรียนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนอายุ 16 ก็สำเร็จการศึกษาปริญญาโทสองใบจากฮาร์วาร์ดครับ”