คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 321

ฮั่วซือหาน: “กลับถึงมหาวิทยาลัยแล้วหรือยัง?”

เขาส่งข้อความถามเธอว่าได้กลับถึงมหาวิทยาลัย C แล้วหรือยัง

ถึงยังไงคืนนี้ก็เป็นโจวจิ่นที่ไปส่งเธอ พอคิดว่าเธอขึ้นรถของผู้ชายคนอื่น เขาก็เม้มริมฝีปากแน่น

แต่เพียงไม่กี่วินาทีถัดมา เขาก็ชะงักไปทันที เพราะข้อความที่เขาส่งนั้นไม่สำเร็จ ด้านหลังขึ้นเครื่องหมายตกใจสีแดง

“คุณยังไม่ใช่เพื่อนของอีกฝ่าย กรุณาเพิ่มเพื่อนก่อนจึงจะสามารถแชทได้”

ฮั่วซือหาน “……”

ใบหน้าหล่อเหลาของเขาคล้ำลงทันที ฉือหว่านบล็อกเขาไปแล้ว

ในความเป็นจริง ตอนวันหย่ากัน ฉือหว่านก็บล็อกเขาไปแล้ว

ตอนนี้ฮั่วซือหานถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เขากับฉือหว่าน…ได้หย่ากันไปแล้ว ทุกอย่างจบลงแล้ว

เธอเคยรักเขาอย่างแรงกล้า แต่ก็เป็นแค่…เคยรัก

เธอไม่ได้รักเขาอีกแล้ว

“ฮั่วซือหาน ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว”

เสียงใสของเธอยังดังก้องในหู วันนั้นเธอพูดด้วยตัวเองว่า เธอไม่ได้รักเขาอีกแล้ว

ฮั่วซือหานเปิดแชทของ W ... W ก็คือ "หว่าน" วีแชทใหม่ของเธอ

เขากดส่งคำขอเป็นเพื่อนไปอีกครั้ง

แต่ฝั่งนั้น…ก็ยังไม่ตอบรับ

ฉือหว่านไม่ยอมเพิ่มเขาเป็นเพื่อน

ในตอนนั้น เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นฉือเจียวโทรมา

ฉือไห่ผิงรีบเข้ามาปลอบลูกสาว “เจียวเจียว ใจเย็นๆ เดี๋ยวโรคหัวใจจะกำเริบอีกนะ”

“พ่อ หนูไม่ยอม! ฉือหว่านก็แค่เด็กจากบ้านนอก เลิกเรียนตั้งแต่อายุ 16 แต่ทำไมถึงได้กลายเป็นอัจฉริยะสาวไปได้ หนูกลัว…หนูกลัวว่าซือหานจะตกหลุมรักเธอเข้า!”

“คุณนายใหญ่ฮั่วก็ไม่ชอบหนู หนูก็ไปขัดใจกับตระกูลหลินเสี่ยวเยาเข้าอีก พ่อคะ แล้วเมื่อไหร่หนูจะได้แต่งงานกับซือหานสักที?”

ฉือเจียวยอมรับไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ใบหน้าสวยของเธอถึงกับบิดเบี้ยว น้ำตาไหลราวกับสายฝน

ฉือไห่ผิงสงสารลูกสาวจนใจแทบขาด เขากอดฉือเจียวไว้ “เจียวเจียว ต้องมีทางแน่นอน ลูกจะได้แต่งงานกับประธานฮั่วแน่นอน”

หลังจากนั้นฉือเจียวก็กลับขึ้นห้องไปนอน ฉือไห่ผิงกลับมายังห้องนั่งเล่นอีกครั้ง ความวุ่นวายบนพื้นถูกสาวใช้จัดเก็บเรียบร้อยแล้ว เขานั่งลงที่โซฟาเพียงลำพัง

ในตอนนั้นเอง ทีวีในห้องนั่งเล่นเปิดช่องข่าวเศรษฐกิจอยู่ พิธีกรสลับภาษาจีนอังกฤษกล่าวรายงานข่าวว่า “มีรายงานว่า จักรพรรดิแห่งวงการธุรกิจ ลี่มั่วเฉียน กลับมายังเมืองตี้ตูเมื่อวานนี้ และถูกพบเห็นที่สุสานราชวงศ์ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ท่านลี่พยายามตามหาลูกสาวของตน บุตรีที่พลัดพรากไปตั้งแต่เยาว์วัย ทายาทของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก แต่มาจนถึงวันนี้ก็ยังไร้เบาะแส”

ภาพข่าวเปลี่ยนไปเป็นภาพที่สุสานราชวงศ์ ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย เงาร่างหนึ่งสูงใหญ่ดูสง่างาม ยืนอยู่หน้าแท่นหลุมศพอย่างเงียบงัน ด้านหลังมีพ่อบ้านถือร่มสีดำให้ ฝนเม็ดเล็กไหลรินจากขอบร่มลงมา ใบหน้าของชายคนนั้นมองไม่เห็นชัด ภายใต้ความเงียบงันและเยือกเย็นยิ่งเติมเต็มบรรยากาศลึกลับและสูงส่งราวหมอกบนภูเขา