“ฮั่วซือหาน เราเคยเจอกันมาก่อน!”
เคยเจอกันมาก่อนงั้นเหรอ?
แต่เขากลับไม่จำได้เลยสักนิด เขาเคยเจอเธอตอนไหนกัน?
ทว่า ความรู้สึกที่เธอให้กับเขานั้นมันคุ้นเคยเหลือเกิน ราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ที่จะเข้าใกล้เธอ
“ฮั่วซือหาน เรา…”
ฉือหว่านยกมือแตะที่ลำคอของตัวเอง ตั้งใจจะหยิบหยกจี้ที่เขาเคยให้เธอออกมา
แต่กลับคลำไม่เจอ แล้วเธอก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าหยกจี้นั้นเธอวางไว้ในห้อง
“ฮั่วซือหาน รอฉันตรงนี้นะ ฉันจะกลับไปเอาของชิ้นหนึ่ง แล้วจะรีบกลับมา” พูดจบฉือหว่านก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งจากไป
ฮั่วซือหานมองเงาร่างบอบบางของเธอที่ค่อยๆ ห่างออกไป ก็ตกอยู่ในภวังค์ เธอจะไปเอาอะไร?
…
ฉือหว่านกลับมาที่โรงแรม รีบตรงไปยังห้องของตัวเอง แล้วหยิบหยกจี้ชิ้นนั้นออกมา
เธอจับจี้หยกไว้ในฝ่ามือ หวังว่าตอนที่ฮั่วซือหานเห็น มันจะช่วยให้เขารำลึกถึงอดีตที่เคยมีร่วมกันได้
ฮั่วซือหานจะจำเธอได้ไหมนะ?
เธออยากลองดูสักครั้ง
ฉือหว่านถือหยกจี้แล้วรีบวิ่งกลับไปยังลานสกี จากที่ไกลๆ เธอก็มองเห็นฮั่วซือหานที่ยังยืนรออยู่ที่เดิม
ฉือหว่านอยากวิ่งเข้าไปหา “ฮั่ว…”
แต่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา เธอกลับหยุดชะงักกะทันหัน เพราะเธอเห็นผู้หญิงอีกคนยืนอยู่ข้างๆ ฮั่วซือหาน ฉือเจียวมาแล้ว
ฉือเจียวบินตรงจากไห่เฉิงมา ตอนนี้กำลังยืนอยู่ข้างๆ ฮั่วซือหาน
ฉือหว่านหยุดอยู่ตรงนั้น ความตื่นเต้นและความหวังในใจของเธอเมื่อครู่พลันมลายหายไปจนหมดสิ้น เธอรู้สึกว่าตัวเองช่างน่าขัน
เขาไม่แม้แต่จะจำเธอได้ แล้วเธอยังคิดจะใช้หยกจี้เพื่อปลุกความทรงจำเขาอีก
เธอก็แค่คนไม่สำคัญ ถ้าไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ลืมเธอหรอก
คนที่เขารักคือฉือเจียว ข้างกายเขามีฉือเจียวแล้ว


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
ขอบคุณที่ให้อ่านเพลิน ๆ ค่ะ แต่จะเติมเงินไม่ได้ เพราะซื้อได้แค่บัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...