หิมะที่เวยไห่หยุดตกแล้ว แต่ท่าเรือกลับชื้นแฉะและหนาวเย็นเป็นพิเศษ
ฉือเจียวกับกู้เป่ยเฉินยืนอยู่บนท่าเรือ ข้างๆ มีเรือยอชต์ลำหนึ่งจอดอยู่ คนชุดดำคนหนึ่งโยนร่างของฉือหว่านที่ยังหมดสติขึ้นไปบนเรือ
กู้เป่ยเฉินมองฉือหว่าน แล้วหันไปถามฉือเจียว “ซ้อเจียวเจียว ทำไมซ้อให้คนจับฉือหว่านมาที่นี่? ซ้อทำอะไรฉือหว่าน?”
ฉือเจียวขมวดคิ้ว “นี่นายสงสัยฉันเหรอเป่ยเฉิน? ฉันว่าตอนนี้นายเปลี่ยนไปนะ ดูเหมือนจะเริ่มลัง นายมีใจให้ฉือหว่านใช่ไหม?”
“เปล่าครับซ้อเจียวเจียว”
“เป่ยเฉิน นายยังเห็นฉันเป็นซ้ออยู่ไหม?”
กู้เป่ยเฉินพยักหน้า เขาชอบฉือเจียวมาตลอด และเคยคิดว่าเธอกับพี่รองเป็นคู่ที่เหมาะสมกันที่สุด “แน่นอนครับ”
“งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันดูสิ นายเกลียดฉือหว่านที่สุดแล้วไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เธอสลบอยู่ นายขึ้นเรือไป พาเธอออกไปกลางทะเล แล้วโยนเธอลงน้ำ ให้เธอหายไปจากโลกนี้ตลอดไป”
กู้เป่ยเฉินอึ้ง ก่อนหน้านี้ที่ซ้อเจียวเจียวพูดว่าจะทำให้ฉือหว่านหายไป เขานึกว่าเธอพูดเล่น แต่ไม่คิดว่าฉือเจียวอยากให้ฉือหว่านหายไปจริงๆ
กู้เป่ยเฉินยืนนิ่ง “ซ้อเจียวเจียว…”
“เป่ยเฉิน ตอนนี้แม้แต่นายก็ไม่ช่วยฉันแล้วใช่ไหม? ทั้งนายทั้งพี่รองต่างก็ถูกผู้หญิงเจ้าเล่ห์อย่างฉือหว่านล่อลวงไปหมดแล้ว ฉัน…” ฉือเจียวกดมือแน่นที่หน้าอก หายใจหอบแรง
“ซ้อเจียวเจียว เป็นอะไรไป?”
“ฉันเจ็บหัวใจ เป่ยเฉิน บอกฉันมาว่าจะช่วยฉันไหม?”
กู้เป่ยเฉินมองฉือเจียวแล้วพยักหน้า “โอเค ซ้อเจียวเจียว ผมจะช่วย”
พูดจบ เขาก็ขึ้นเรือยอชต์ไป เรือแล่นออกจากฝั่งอย่างรวดเร็ว จนหายลับไปจากสายตาของฉือเจียว
ฉือเจียวยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เธอรู้อยู่แล้วว่ากู้เป่ยเฉินต้องยอมช่วยเธอแน่นอน
…
เรือยอชต์แล่นมาถึงกลางทะเล กู้เป่ยเฉินมองฉือหว่านที่ยังไม่ได้สติ

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
ขอบคุณที่ให้อ่านเพลิน ๆ ค่ะ แต่จะเติมเงินไม่ได้ เพราะซื้อได้แค่บัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...