คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 360

ฉือหว่านรีบเดินหนีทันที

แต่ฮั่วซือหานกลับขวางทางเธอไว้ “ฉือหว่าน เธอไม่มีอะไรจะพูดกับฉันหน่อยเหรอ?”

ฉือหว่านเงยหน้าขึ้น ดวงตาใสบริสุทธิ์จ้องมองเขา “พูดเรื่องอะไรล่ะ?”

ฮั่วซือหานขบเม้มริมฝีปากบาง “รถหรูที่เธอขับ บ้านหรูที่เธออยู่ ได้มายังไง ใช้เงินใคร?”

ฉือหว่านยืดหลังตรงอย่างสง่างาม “ประธานฮั่ว อย่างน้อยฉันไม่ได้ใช้เงินคุณก็พอ ส่วนเรื่องอื่นขอไม่เปิดเผย”

ฉือหว่านพยายามจะเดินหนีอีกครั้ง

แต่ร่างสูงใหญ่ของฮั่วซือหานยืนขวางไว้เหมือนกำแพง ไม่ยอมให้เธอผ่าน

ฉือหว่านยกมุมปากยิ้มเยาะ “ประธานฮั่ว คุณคงแปลกใจมากสินะ? ที่จริงคุณก็คิดไม่ต่างจากฉือเจียวพวกนั้นหรอก คิดว่าฉันเป็นแค่แม่บ้านที่หมุนรอบคุณ ไม่มีทางหาเงินได้เอง ใช้ชีวิตด้วยเงินค่าหย่าของคุณเท่านั้น”

ฮั่วซือหานคิดแบบนั้นจริงๆ เพราะฉือหว่านไม่มีงานทำจริงๆ

“เธอมีวุฒิการศึกษาสูง มีพรสวรรค์ ที่ผ่านมาเธอเสียสละเพื่อดูแลฉัน ฉันชดเชยให้เธอได้ เธอสนใจวงการไหน ฉันจะจัดการให้เธอเข้าไปทำงาน หรือจะให้ฉันลงทุนเปิดกิจการให้เธอก็ได้”

ฮั่วซือหานแทบไม่รู้จักฉือหว่านเลย นอกจากเพิ่งรู้ว่าเธอเป็นอัจฉริยะสาว ที่เหลือเขาไม่รู้อะไรเลย

ฉือหว่านมองชายหนุ่มผู้สง่างามตรงหน้า เขามีเสน่ห์ที่ทำให้ผู้หญิงหลงใหล แม้จะหย่ากันแล้ว เขาก็ยังพร้อมให้ทั้งเงิน ธุรกิจ ทรัพยากรทุกด้าน

แต่ฉือหว่านปฏิเสธ “ไม่ต้อง”

เขายืนขวางอยู่ เธอจึงลงไปทิ้งขยะไม่ได้ ฉือหว่านเลยตัดสินใจจะเดินกลับเข้าห้อง

แต่ข้อมือบางของเธอกลับถูกคว้าไว้แน่น ฮั่วซือหานเอื้อมมือใหญ่ที่เรียวยาว คว้าเธอไว้เต็มแรง

ปลายนิ้วสะอาดของเขาแตะโดนผิวนุ่มของเธอ ทันใดนั้น ภาพจำก็แล่นวาบขึ้นมาในหัวฉือหว่าน

ภาพที่เขากดเธอลงบนเตียง บังคับเอาแต่ใจ ปรนเปรอเธอแบบไม่ให้ขัดขืน

“ปล่อยฉัน!”

ฉือหว่านร้องลั่น พยายามสะบัดตัวออก

ฉือหว่าน “……”

ที่แท้เขาแค่แกล้งเธอ!

ตาผู้ชายบ้า!

ฮั่วซือหานมองเธอจากมุมสูง ในสายตามีทั้งความขี้เล่น และความดุดัน “ฉือหว่าน ฉันจะถามอีกครั้ง รถหรู บ้านหรูของเธอ มาจากไหน?”

เธอไม่ได้ใช้เงินเขา แล้วเงินมาจากไหนกัน?

ฉือหว่านย้อนถามกลับ “คุณกำลังสงสัยอะไร? สงสัยว่าฉันไม่ได้ใช้เงินคุณ แต่ไปใช้เงินผู้ชายคนอื่นแทนใช่ไหม?”

ฮั่วซือหานไม่ตอบ แต่แววตาเขาดูเหมือนกำลังไตร่ตรอง

ฉือหว่านรู้ทันทีว่าเธอเดาถูก หมอนี่คิดว่าเธอไปคบกับผู้ชายคนอื่น แล้วใช้เงินของเขา ในหัวเขาคงไล่ชื่อพวกโจวจิ่นออกมาทีละคนแล้วมั้ง

ฉือหว่านยิ้มเย็น “ฉันไม่ได้ใช้เงินใครเลย ของทั้งหมดนี้มีคนให้ฉันเอง”