คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 374

เฉินจิ้นรีบปล่อยข้อมือของเธอถอยหลังออกไปสองก้าวรักษาระยะห่างอย่างปลอดภัย

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกว่าที่ปีกจมูกมันร้อนๆ เธอยกมือแตะนิ้วเต็มไปด้วยเลือด

“อ๊า ฉันเลือดกำเดาไหล” เย่ฮวนเอ่อร์ร้องเสียงหลง

เฉินจิ้นมองเธอแวบหนึ่งเธอเลือดกำเดาไหลจริงๆ

เขาดึงกระดาษทิชชู่สองแผ่นส่งให้ “เงยหน้าขึ้น เดี๋ยวก็หาย”

เย่ฮวนเอ่อร์รับกระดาษไว้เงยหน้าขึ้น “ทำไมฉันถึงเลือดกำเดาไหลล่ะ?”

เฉินจิ้นไม่ตอบ เปิดประตูเดินออกไป

ลมเย็นภายนอกพัดใส่หน้าเขาทันทีหนาวมาก แต่ก็พัดกลิ่นหวานๆ ของเด็กสาวออกไปหมดเช่นกัน

ตอนนั้นเอง เย่ฮวนเอ่อร์ที่ห้ามเลือดได้แล้วก็วิ่งตามออกมา “เฉินจิ้น นายรอก่อน ทำไมร่างนายถึงมีแผลเยอะขนาดนั้น?”

เฉินจิ้นไม่หยุดยังก้าวยาวๆ ต่อไป

แต่เย่ฮวนเอ่อร์ก็ยังไล่ตามเขาพลางบ่นไม่หยุด “แผลพวกนั้นนายไปมีเรื่องกับคนอื่นมาใช่ไหม? ต่อไปอย่าทะเลาะวิวาทแล้วนะตั้งใจเรียนเถอะการเรียนรู้คือทางออกที่ดีที่สุด”

เฉินจิ้นไม่มีสีหน้า ทำเหมือนเย่ฮวนเอ่อร์เป็นอากาศ

แต่แล้วด้านหน้าก็มีคนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัว หวังจื่อเหยาเดินนำกลุ่มสาวๆ มาด้วยความโกรธ

หวังจื่อเหยาตะโกน “เย่ฮวนเอ่อร์ หยุดเดี๋ยวนี้! ฉันพาคนมาด้วยนะ เธอกลัวไหม?”

เย่ฮวนเอ่อร์ไม่ถอย “ฉันไม่กลัวหรอก……”

คำพูดยังไม่ทันจบ เฉินจิ้นก็ยืนขวางเธอไว้ข้างหลังแล้ว

เฉินจิ้นไม่พูดอะไร

ในมุมมองของผู้หญิงความเงียบของผู้ชายก็คือการยอมรับ หวังจื่อเหยาเริ่มอารมณ์พุ่งสูง “เฉินจิ้น นายชอบเธอจริงๆ เหรอ? นายยืนข้างหน้าเธอปกป้องเธอ แต่นายไม่เคยปกป้องฉันแบบนี้เลย! ฉันด้อยกว่าเธอตรงไหน? ทำไมกัน?”

เฉินจิ้นหมดความอดทน “จะไปไม่ไป?”

หวังจื่อเหยาถูกทำร้ายจิตใจอย่างจัง เธอแค่นหัวเราะ “เฉินจิ้นนายคิดว่าตัวเองวิเศษนักเหรอ นายก็แค่ลูกชายของคนค้ายายังต้องเลี้ยงแม่กับน้องสาว!”

“เวลานายไม่ได้มาเรียนคนอื่นอาจไม่รู้ แต่ว่าฉันรู้นะนายไปทำงานก่อสร้าง ทำงานวันละหลายอย่างนายมันก็แค่ไอ้จนคนหนึ่ง!”

เย่ฮวนเอ่อร์กำหมัดแน่นเดินมาข้างหน้า “หวังจื่อเหยา เธอพูดใส่ร้ายคนอื่นแบบนี้ แล้วเธอภูมิใจเหรอ?”

หวังจื่อเหยาไล่มองเย่ฮวนเอ่อร์จากหัวจรดเท้า แล้วสายตาก็ไปหยุดที่กิ๊บติดผมคริสตัลบนศีรษะของเย่ฮวนเอ่อร์ “เย่ฮวนเอ่อร์ กิ๊บติดผมอันนั้นของเธอใช่คอลเลกชันใหม่ของ Chanel ใช่ไหม?ตั้งสามหมื่นแปดแน่ะ”