คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 380

เย่ฮวนเอ่อร์กำลังจะวิ่งตามเฉินจิ้นไป

แต่จ้าวอี้คว้าข้อมือเธอไว้ทันที “เธอจะวิ่งตามเขาไปทำไม ห้ามไป!”

เย่ฮวนเอ่อร์สะบัดมือเขาออกอย่างแรง “ทะเลยังไม่กว้างเท่าความสาระแนของนายเลย!”

เธอรีบวิ่งตามเฉินจิ้นไป

จ้าวอี้กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

…………

เย่ฮวนเอ่อร์ตามเฉินจิ้นมาถึงโรงพยาบาลเล็กแห่งหนึ่ง แม่เฉินนอนอยู่บนเตียงคนไข้สีขาว ยังไม่ฟื้น

เฉินเหมียวเหมี่ยวยืนร้องไห้ไม่หยุด ใบหน้าซีดขาวด้วยความตกใจ ข้างกายมีคุณป้าข้างบ้านคอยปลอบ

เฉินจิ้นรีบเดินเข้าไป “เหมียวเหมี่ยว!”

“พี่!” เฉินเหมียวเหมี่ยวตัวผอมบาง โผเข้ากอดเฉินจิ้นทันที น้ำตาไหลไม่หยุด “พี่ รีบไปดูแม่หน่อย แม่ไม่ตื่นเลย ฮือๆ”

เฉินจิ้นปลอบน้องสาวอยู่สองสามคำ จากนั้นมองไปยังแม่บนเตียง “แม่!”

แม่เฉินไม่มีปฏิกิริยา

คุณป้าข้างบ้านพูดขึ้น “เฉินจิ้น พวกเธอรีบพาแม่ไปโรงพยาบาลใหญ่นะ หมอที่นี่เพิ่งมาตรวจ บอกว่าต้องรีบไปตรวจที่โรงพยาบาลใหญ่ ห้ามช้า แต่ตอนนี้เตียงในโรงพยาบาลใหญ่ก็หายาก แถมยังไม่รู้ว่าคุณหมอคนไหนเก่งด้วย แบบนี้จะทำยังไงดีละลูก”

คุณป้าถอนหายใจ เธอรู้ว่าพ่อเฉินจิ้นเสียไปนานแล้ว ตอนนี้เฉินจิ้นต้องดูแลทั้งแม่และน้องสาวเคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ

เฉินจิ้นยังไม่ทันได้พูด เย่ฮวนเอ่อร์ก็รีบวิ่งเข้ามา “ฉันมีวิธี โรงพยาบาลใหญ่ ฉันมีคนรู้จัก ฉันจะจัดการให้เอง!”

เฉินเหมียวเหมี่ยวร้องไห้มองเธอ “พี่ฮวนเอ่อร์ ฮือๆ”

เย่ฮวนเอ่อร์หยิบมือถือออกมา “เหมียวเหมี่ยว ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวพี่โทรหาเลย”

ทุกคนรีบมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลแพทย์แผนจีน แม่เฉินถูกส่งให้หัวหน้าหลิวดูแล และพาไปตรวจร่างกาย

สองชั่วโมงผ่านไป แม่เฉินถูกส่งกลับมาอยู่ในห้อง ICU แม่เฉินลืมตาตื่นขึ้นมา

ความวุ่นวายเมื่อครู่ก็เงียบลงทันที เฉินเหมียวเหมี่ยวรีบโผเข้าไป “แม่!”

แม่เฉินมองไม่เห็น เสียงแผ่วเบา เธอยกมือขึ้นลูบหัวลูกสาว “เหมียวเหมี่ยว แม่ไม่เป็นอะไร”

เฉินจิ้นจับมือแม่ “แม่ อยู่ดีๆ ทำไมถึงเป็นลมไปล่ะ?”

แม่เฉินยิ้มอ่อน “แม่อาจจะแก่แล้ว ร่างกายเริ่มไม่ไหว ไม่ต้องกังวลกันหรอก”

เย่ฮวนเอ่อร์อยู่ด้วยตลอด เธอเดินเข้ามาทัก “คุณป้า สวัสดีค่ะ ฉันเย่ฮวนเอ่อร์ ที่เจอกันครั้งก่อน คุณป้ายังจำฉันได้ไหมคะ?”

แม่เฉินแน่นอนว่าจำได้ ผู้หญิงอย่างเย่ฮวนเอ่อร์ ฐานะดี มารยาทดี เรียนเก่ง อ่อนหวาน แบบนี้คุณแม่คนไหนจะไม่ชอบล่ะ แม่เฉินยิ้มออก “ฮวนเอ่อร์ใช่ไหม แน่นอนว่าคุณป้าจำได้ ช่วงนี้หนูไม่มาหาเลย ป้ายังถามอาจิ้นอยู่เลยนะ”