คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 382

น้าหวังหัวเราะก่อนจะใช้นิ้วจิ้มหน้าผากของเฉินเหมียวเหมี่ยว “พี่ชายของหนูรักหนูที่สุดแล้วนะ ส่งหนูเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมต้นที่ดีที่สุด เขาจะยอมให้หนูกลายเป็นสาวโสดอยู่เป็นเพื่อนเขาได้ยังไงล่ะ”

เฉินเหมียวเหมี่ยวหัวเราะคิกคัก

ขณะนั้นเย่ฮวนเอ่อร์ก็เดินเข้ามา

เฉินเหมียวเหมี่ยวทักด้วยความดีใจ “พี่ฮวนเอ่อร์!”

น้าหวังลุกขึ้นยืน “หนูฮวนเอ่อร์ ได้ผลตรวจแล้วใช่ไหม?”

ขอบตาของเย่ฮวนเอ่อร์ที่ขาวใสแดงเรื่อ เธอพยักหน้า “ได้มาแล้วค่ะ”

เฉินเหมียวเหมี่ยวถามอย่างร้อนใจ “พี่ฮวนเอ่อร์ แม่หนูเป็นอะไร แม่ป่วยเหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์มองไปที่แม่เฉินซึ่งนอนอยู่บนเตียง แต่ไม่พูดอะไร

น้าหวังเห็นว่าบรรยากาศไม่ปกติ จึงรีบพูดขึ้น “เหมียวเหมี่ยว ไปกับป้าแป๊บนึง ป้ามีเรื่องอยากจะคุยกับหนู”

เฉินเหมียวเหมี่ยวไม่สงสัยอะไร “ได้ค่ะ”

น้าหวังพาเฉินเหมียวเหมี่ยวออกไป

ตอนนี้ในห้องผู้ป่วยเหลือเพียงเย่ฮวนเอ่อร์กับแม่เฉิน เย่ฮวนเอ่อร์นั่งลงข้างเตียง มองดูแม่เฉิน

แม่เฉินสวมเสื้อผ้าที่สะอาด เสื้อผ้าดูเก่าและซีดจากการซักมานานหลายปี แต่ก็ยังสะอาดเรียบร้อย ผมสีดอกเลาครึ่งหัวถูกรวบขึ้นอย่างเรียบร้อย ใบหน้าแม่เฉินดูอ่อนโยนและสงบนิ่งอยู่เสมอ

ที่จริงแม่ของเย่ฮวนเอ่อร์ก็อายุราวๆ เดียวกับแม่เฉิน แต่แม่ของเธอตอนนี้กำลังพักผ่อนอยู่ที่ยุโรป ชอบซื้อกระโปรงสวยๆ มาแต่งตัวให้ตัวเองดูดี แม่เคยบอกว่า ผู้หญิงน่ะรักสวยรักงามโดยธรรมชาติ

แม่เฉินยิ้มถาม “อาจิ้นเขาเย็นชาใส่หนูตลอดใช่ไหม?”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “เขาเป็นแบบนั้นกับทุกคน ไม่เคยยิ้มเลยค่ะ”

แม่เฉิน “อาจิ้นเขาไม่ได้เป็นแบบนี้มาแต่เกิดหรอก สมัยก่อนเขาชอบยิ้มมาก ยิ้มแล้วดูดีสุดๆ แต่หลังจากพ่อเขาตาย เหลือแค่เราสามแม่ลูก พ่อเขาเป็นคนขายยา เราไปที่ไหนก็ถูกคนพูดลับหลัง เขากลัวว่าเราจะถูกคนรังแก ก็เลยไม่ยิ้มอีกเลย”

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกเจ็บในใจมากๆ เธอเติบโตมาท่ามกลางความรักและการปกป้อง ความผิดหวังที่หนักที่สุดในชีวิตก็คงมีแค่เรื่องของจ้าวอี้เท่านั้น

แต่พอได้เจอครอบครัวของเฉินจิ้น เธอเหมือนได้เห็นชีวิตอีกด้านหนึ่งที่ต่างออกไป

“อย่าว่าจะมีหนี้เยอะ ไม่มีเงินล้านเลย แม้ว่าฉันจะมีเงินล้าน ฉันก็คงไม่เอาเงินนั้นไปซื้อความหวังที่ว่าอาจจะหรอก ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา ฉันภาวนาให้ฟ้าดลใจให้ฉันอยู่ได้อีกหน่อย อย่างน้อยก็ให้อยู่จนกว่าอาจิ้นจะโต อย่างน้อย...ขอให้ฉันได้อยู่ข้างเขาอีกสักระยะ”