คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 397

ฉือหว่านไม่พูดอะไรมาก “พรุ่งนี้ที่หน้าคฤหาสน์ตระกูลฉือ ฉันจะพาตัวเทพ C ตัวปลอมมา พวกเธอก็นำอัฐิพ่อฉันมา แลกกันต่อหน้าทุกคน”

พูดจบ ฉือหว่านก็หันหลังเข้าไปในห้อง “ปัง” ประตูอพาร์ตเมนต์ปิดลงเสียงดัง

ทุกคน “……”

หลี่หลันเต็มไปด้วยความสงสัย “เราก็แจ้งความไปแล้ว ใช้ทุกช่องทางตามหาเทพ C ตัวปลอม แต่เหมือนเขาจะหายตัวไปจากโลก ไม่มีแม้แต่เงา แล้วฉือหว่านกลับบอกว่าพรุ่งนี้จะเอาตัวมาได้ ฉันไม่เชื่อเลยสักนิด”

ฉือถังหันไปมองฮั่วซือหาน “ประธานฮั่ว คุณคิดเห็นว่ายังไง?”

ฮั่วซือหานจ้องมองประตูอพาร์ตเมนต์ที่ปิดสนิทอยู่ข้างหน้า ก่อนจะเม้มริมฝีปากบางเบา “สถานการณ์ตอนนี้ นอกจากเชื่อฉือหว่าน พวกคุณก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว”

ทุกคน “……”

“งั้นก็คงต้องรอดูพรุ่งนี้ ว่าฉือหว่านจะเอาตัวเทพ C ตัวปลอมมาได้จริงไหม” คุณนายใหญ่ฉือทุบโต๊ะพูดขึ้น

ฉือเจียวรีบเกาะแขนฮั่วซือหาน ทำเสียงออดอ้อน “ซือหาน คืนนี้พวกเราไม่มีบ้านอยู่แล้วนะ~”

ฮั่วซือหานขยับริมฝีปากอย่างเย็นชา “ฉันจะให้เลขาไปจัดการ จัดหาห้องพักสวีทที่โรงแรมให้พวกเธอพักสักคืน”

ดวงตาคุณนายใหญ่ฉือเปล่งประกายทันที “ขอบคุณประธานฮั่ว~”

หลี่หลันก็รีบฉวยโอกาส “เจียวเจียว ไม่ต้องไปนอนโรงแรมกับเราหรอก ประธานฮั่วอยู่ที่นี่ คืนนี้เธออยู่กับประธานฮั่วเถอะ?”

ฉือเจียวรีบหันไปมองฮั่วซือหานด้วยสายตาหวานหยด “ซือหาน ฉัน…”

แต่ฮั่วซือหานกลับชักแขนตัวเองกลับอย่างเย็นชา น้ำเสียงไร้อารมณ์ “คืนนี้ฉันต้องทำงานถึงดึก พวกเธอไปนอนโรงแรมกันเถอะ ไปพักผ่อนแต่หัวค่ำดีกว่า”

พูดจบ ฮั่วซือหานก็หันหลังเดินเข้าห้องอพาร์ตเมนต์ของตัวเอง “ปัง” ปิดประตูดังสนั่น

“ฉันเคยหวังว่าพวกเธอจะได้แต่งงานพร้อมกัน จัดงานแต่งระดับโลกด้วยกัน แต่ดูเหมือนว่าฉันคิดมากเกินไปจริงๆ ไปเถอะ!”

ทุกคนเดินตามคุณนายใหญ่ฉือไปอย่างหม่นหมอง

…………

ในอพาร์ตเมนต์ ฮั่วซือหานที่ตัวสูงขาเรียวยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เลขาจ้าวมายืนอยู่ด้านหลัง “ท่านประธาน เราส่งคนไปตามหาเทพ C ตัวปลอมแล้วนะครับ แต่ดูเหมือนเขาจะมีการป้องกันตัวอย่างดี ต้องใช้เวลาอีกหน่อยกว่าจะเจอ”

ฮั่วซือหานถอดเสื้อโค้ทออก เหลือเพียงเชิ้ตขาวกับเสื้อกั๊กสูท ผมหน้าม้าเกลี่ยขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาและสง่างามสุดขีด ช่วงนี้เขายุ่งมาก เพิ่งกลับจากเวยไห่ เอกสารกองใหญ่ยังรอเขาจัดการ

เลขาจ้าวถามด้วยความสงสัย “ท่านประธาน เราก็หาตัวอยู่แล้ว ทำไมต้องให้พวกตระกูลฉือไปขอร้องคนอื่นอีกล่ะครับ?”

ฮั่วซือหานค่อยๆ ปลดกระดุมเชิ้ตขาวสองเม็ด แล้วพับแขนเสื้อขึ้นอย่างเรียบร้อย เขาหันมามองเลขาจ้าวอย่างเยือกเย็น “ที่จริงฉันกำลังตามหาตัวเทพ C ตัวจริงอยู่ต่างหาก แต่เทพ C ตัวจริงเหมือนมังกรที่เห็นแต่หัวไม่เห็นหาง ครั้งนี้เป็นโอกาสดี ฉันอยากยืนอยู่ข้างหลังเงียบๆ ดูว่าท่ามกลางกระแสคลื่นลมที่ปั่นป่วนแบบนี้ เทพ C ตัวจริงจะโผล่ออกมาหรือเปล่า”