คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 400

หลี่หลันรีบเอ่ยขึ้นทันที “ฉือหว่าน เธอไปหาตัวเทพ C ตัวปลอมได้ยังไง?”

ฉือหว่านยกยิ้มบางๆ ดวงตาใสระยิบระยับ “เรื่องนั้นขอไม่เปิดเผยนะ ตอนนี้ฉันจะเอาอัฐิพ่อฉันคืนแล้ว”

คุณนายใหญ่ฉือรีบขวางหน้าฉือหว่านไว้ “ฉือหว่าน เธอทำอย่างนี้ไม่ได้…”

ฉือหว่านหันไปมองคุณนายใหญ่ฉืออย่างเย็นชา “คุณนายใหญ่ฉือ อยากเล่นตุกติกเหรอ? ถ้าเธอผิดสัญญา ฉันก็ไม่ส่งตัวเทพ C ตัวปลอมให้ เงินของพวกเธอ อย่าหวังว่าจะได้คืนแม้แต่สตางค์เดียว!”

คุณนายใหญ่ฉือรู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย รีบพูดแก้ตัว “ฉือหว่าน ฉันสัญญาแล้วก็ไม่มีทางผิดคำพูดหรอก แค่…วันนี้มันไม่ใช่วันดีเท่านั้นเอง เราค่อยเลือกวันดีแล้วค่อยเอากระดูกไปได้ไหม?”

ฉือหว่านมองตรงไปที่เธอ “สำหรับฉัน วันไหนก็เป็นวันดี เพราะวันนี้ ฉันมารับพ่อกลับบ้าน”

พูดจบ ฉือหว่านเบี่ยงตัวหลบคุณนายใหญ่ฉือ แล้วก้าวยาวตรงไปยังคฤหาสน์ตระกูลฉือ

แม้คฤหาสน์จะถูกปิดผนึกด้วยป้ายอายัดสีขาว แต่ฉือหว่านยื่นมือไปลอกป้ายออกอย่างไม่ลังเล ก่อนจะผลักประตู

เอี๊ยด ประตูเก่าแก่ค่อยๆ เปิดออก ฉือหว่านเดินเข้าไปทันที

ฉือหว่านมุ่งหน้าไปยังศาลเจ้าประจำตระกูลฉือ ที่นั่นมีป้ายวิญญาณตั้งเรียงรายเต็มไปหมด ล้วนเป็นบรรพบุรุษของตระกูล ไม่นาน ฉือหว่านก็พบป้ายวิญญาณของพ่อ ฉือเจี้ยนกั๋ว วางอยู่อย่างหม่นหมองในมุมหนึ่ง ถูกเศษผ้าขี้ริ้วคลุมทับเอาไว้ ฝุ่นจับเต็มไปหมด

หัวใจของฉือหว่านเจ็บแปลบ เธอไม่เข้าใจเลย ทำไมตระกูลฉือถึงได้ปฏิบัติกับพ่อเธอแบบนี้?

ทำไม?

เธอเอื้อมมือไปยกป้ายวิญญาณขึ้น แล้วใช้มือลูบฝุ่นออกจากป้ายอย่างเบามือ ดวงตากลมใสของเธอเริ่มแดงก่ำ เสียงพูดเบาๆ ออกมาอย่างอ่อนโยน "พ่อ หวานหว่านมารับพ่อกลับบ้านแล้ว"

"ใช่ ฉันรู้สึกว่าฉือหว่านตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนเลย ดูเหมือนลึกลับน่ากลัว ถ้าเธอเริ่มคิดแก้แค้นขึ้นมา มันจะเป็นเรื่องใหญ่มากแน่ๆ!"

คุณนายใหญ่ฉือกวาดตามองพวกเขาอย่างเย็นชา "กลัวอะไรกันเล่า? นั่นมันแค่กระดูก! เธอจะตรวจสอบสารพิษจากกระดูกได้ยังไงกัน พวกแกประเมินฉือหว่านสูงเกินไปแล้ว!"

ความจริงก็คือ ฉือเจี้ยนกั๋วถูกวางยาพิษตาย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉือไห่ผิง ฉือเหว่ยเย่ และหลี่หลันถึงได้โล่งใจลงมาหน่อย ในความคิดของพวกเขา ฉือหว่านไม่น่ามีความสามารถขนาดนั้น

ดวงตาของคุณนายใหญ่ฉือเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม "ไอ้ฉือเจี้ยนกั๋วคนนี้ ตายไปก็ช่างมัน อย่าโทษพวกเราที่ใจร้ายเลย เขาเป็นหนี้เราต่างหาก! เขาไม่ใช่เลือดเนื้อตระกูลฉือด้วยซ้ำ เป็นแค่เด็กที่ฉันเก็บได้ข้างถนนเลี้ยงขึ้นมา! ฉันเลี้ยงเขาจนโต มีวันนี้ได้ เขาก็สมควรตอบแทนตระกูลฉือ!"

"ที่จริง...ฉันไม่เคยคิดจะฆ่าเขาหรอก แต่เขาดันรู้ความจริงเรื่องฉือหว่าน แล้วดันอยากพาเด็กนั่นหนีไปที่เมืองตี้ตู!"