คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 406

ฉือหว่านนั่งอยู่บนโซฟานานมาก ก่อนจะลุกขึ้น แล้วออกไปโรงพยาบาล

เรื่องลูกเธอยังต้องคิด แต่ตอนนี้เธอต้องไปพบฉือเจียวก่อน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฉือหว่านก็มาถึงห้องผู้ป่วย VIP ของฉือเจียว พบกับฉือเจียว

ฉือเจียวแย้มริมฝีปาก “ฉือหว่าน เธอมาถึงเร็วกว่าที่คิดนะ”

ฉือหว่านมองดูใบหน้าซีดเซียวของฉือเจียว “หัวใจเธอแย่ลงเรื่อยๆ ถ้าเป็นลมอีกครั้ง อาจถึงขั้นชีวิตตกอยู่ในอันตราย ดังนั้น ฉันจะมาเยี่ยมเธอสักครั้งก็ดี”

ฉือเจียว “……” ฉือหว่าน!

ฉือเจียวเข้าใจทันทีว่าทำไมอาการหัวใจของตัวเองถึงได้แย่ลง คงเป็นเพราะโดนฉือหว่านทำให้โกรธแน่ๆ

ฉือเจียวปรับอารมณ์ “ฉือหว่าน เรื่องนี้เธอไม่ต้องห่วงหรอก ซือหานหาหัวใจที่เข้ากันได้กับฉันเจอแล้ว เขาจะช่วยฉันเอง”

ฉือหว่านเลิกคิ้วเล็กน้อย “หาเจอแล้วก็ใช่ว่าจะได้ ถ้าเจ้าของเขาไม่ยอมก็ผิดกฎหมาย”

ฉือเจียว “……”

ตอนนั้นเอง หลี่หลันพูดขึ้นมา “คนนั้นต้องยอมแน่นอน”

ฉือหว่านหันไปมองรอยยิ้มบนหน้าหลี่หลัน แล้วถามว่า “คนนั้นคือคุณเหรอ งั้นก็ยินดีด้วยนะ คุณคงยินดีจะมอบหัวใจให้ฉือเจียวแน่นอน”

หลี่หลัน “……” ฉือหว่านนี่มันป่าเถื่อนเกินไปแล้ว!

ฉือเจียวโกรธจนแทบคลั่ง “ฉือหว่าน เธอไม่อยากรู้เหรอว่าคนนั้นคือใคร ฉันบอกเธอได้นะ”

ฉือหว่านมองแม่ลูกคู่นี้ ที่แน่ๆ คือการที่ฉือเจียวเรียกเธอมาที่โรงพยาบาลย่อมมีจุดประสงค์แน่นอน และตอนนี้ที่พูดถึงหัวใจที่เข้ากันได้ งั้นก็แปลว่า...

ดวงตาดำขลับใสแจ๋วของฉือหว่านมองไปที่หน้าฉือเจียว “คนนั้นคือฉันเหรอ”

ฉือเจียวกับหลี่หลันยิ้มกว้าง พวกเธอคิดว่าฉือหว่านช่างฉลาดจริงๆ

ฉือเจียวพยักหน้า “ถูกต้อง ฉือหว่าน คือเธอ!”

ฉือเจียวกับหลี่หลันต่างจ้องมองฉือหว่านด้วยรอยยิ้ม

ฉือหว่านรู้สึกแปลกใจจริงๆ ไม่คิดเลยว่าหัวใจของเธอจะเข้ากันได้กับของฉือเจียว ช่างไม่บังเอิญเสียจริง

ขณะนั้น ประตูห้องผู้ป่วยเปิดออกอย่างแผ่วเบา ร่างสูงสง่างามของฮั่วซือหานปรากฏขึ้น เขากลับมาแล้ว

ฮั่วซือหานไม่คิดว่าฉือหว่านจะมา เมื่อเห็นใบหน้าสะอาดสะอ้านของเธอ เขาก็ชะงักไป

ฉือหว่านเงยหน้าขึ้นมองเขา ฮั่วซือหานก็มองเธอ ทั้งสองสบตากัน แต่ไม่ได้พูดอะไร

“ซือหาน คุณกลับมาแล้ว ฉันอยากกินแอปเปิล ช่วยปอกให้หน่อยได้ไหม” ฉือเจียวออดอ้อนเสียงหวาน

ฮั่วซือหานละสายตาจากฉือหว่าน เดินไปหาฉือเจียว “ได้”

ฉือเจียวหันมามองฉือหว่านด้วยสายตาภาคภูมิ

ฉือหว่านมองฉือเจียว “ฉือเจียว หัวใจเธอไม่ดี อย่ากินแอปเปิลเยอะจะดีกว่า”

ฮั่วซือหาน “……”

ฉือเจียว “……”

ตอนนั้นเอง ฉือหว่านหันไปมองหน้าฮั่วซือหาน “ประธานฮั่ว ออกมาคุยกันหน่อย ฉันมีเรื่องจะพูดกับคุณ”